บทที่ 848

“นั่นเพราะเดิมทีเจ้าก็ไม่สำคัญต่อข้า ดังนั้นข้าจึงลืมไปแล้ว” ซ่งจิ่งเซินพูด

ท่าทีของเคอหยวนจื่อแข็งทื่อไป “ไม่ เป็นเพราะข้าพิเศษที่สุดภายในใจท่าน ดังนั้นท่านถึงลืมเพียงข้า ข้าก็คือหนึ่งเดียวคนนั้นอย่างไรเล่า!”

“ข้าว่าแม่นางเคอ ภายในใจข้า ท่านพ่อท่านแม่ข้า ครอบครัวของข้าต่างหากสำคัญที่สุด”

“เจ้าพูดไปเสียทุกคำว่าความสัมพันธ์ก่อนหน้านี้ของพวกเราดีมาก แต่ข้าจำได้ว่าตอนพบหน้ากัน เจ้าคิดเพียงอยากแต่งงานกับชวีคั่ว”

“หากระหว่างพวกเรามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งถึงเพียงนี้จริง เจ้าก็คงไม่อยากแต่งงานกับคนอื่น น่ากลัวว่าเจ้าอยากฉวยโอกาสตอนข้าสูญเสียความทรงจำมาหลอกข้ากระมัง?”

ซ่งรั่วเจินได้ยินคำพูดของซ่งจิ่งเซิน คิดว่าเขามีสติยิ่งกว่าในอดีตมาก คาดว่าต่อให้ฟื้นคืนความทรงจำ ก็ไม่มีวันขาดสติเหมือนในอดีตอีก

เคอหยวนจื่อได้ยินแล้วก็คล้ายเข้าใจขึ้นมา ใบหน้าเผยรอยยิ้ม

“ข้าก็รู้ท่านพูดเรื่องทั้งหมดนี้เพราะเรื่องงานแต่งของข้าและชวีคั่ว ท่านกำลังโกรธ ท่านเพิ่งกลับมาจึงน่าจะยังไม่รู้ ข้าและชวีคั่วถอนหมั้นกันแล้ว คราวนี้ท่านดีใจแล้วกระมัง?”

ดวงตาซ่งจิ่งเซินเบิกกว้างอย่างตกตะลึง “เหตุใดชวีคั่วไอ้โง่ถูกหลอกใช้คนนั้นไม่แต่งเจ้าแล้ว?”

เขาอยากให้ทั้งสองคนรีบแต่งงานกันแทบแย่ จะได้ลดปัญหาลง ใครคิดเล่าว่างานแต่งถึงขั้นยกเลิกไปแล้ว?

ซ่งรั่วเจินได้ยินพี่สี่บ้านตนพูดอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ นี่คือไม่ไว้หน้าเคอหยวนจื่อเลยแม้แต่น้อย!

“จิ่งเซิน ท่านพูดอะไร?” เคอหยวนจื่อพูดอย่างเหลือจะเชื่อ

ซ่งจิ่งเซินพูดโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนไป “ข้าพูดว่าพวกเจ้าสองคนสมควรเป็นคู่รักสวรรค์สร้าง หลีกเลี่ยงมิให้ออกมาสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น”

“ก่อนหน้านี้ข้าพูดกับเจ้าอย่างชัดเจนมากแล้ว วันนี้ข้าจะพูดให้ชัดเจนอีกครั้ง ข้าไม่ชอบเจ้า ต่อให้ฟื้นคืนความทรงจำ ข้าก็ไม่มีวันชอบเจ้า”