บทที่ 878

ทว่าท่าทีตอบสนองของคนผู้นี้เชื่องช้ามากอย่างเห็นได้ชัด คาดว่าคิดไม่ถึงว่าจะมีคนทำลาย ดังนั้นจึงไม่ได้ใส่ใจ หากตอนนี้ยังฝืนต่อไป ด้วยฝีมือระดับนั้น จะต้องกระอักโลหิตอย่างแน่นอน

จู่ๆ เสียงชวนให้คนสกุลเฉียนตกตะลึงก็ดังขึ้น หันหน้าก็มองเห็นคนสกุลจ้าวที่ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่ยามใด

“เกิดอันใดขึ้น? เหตุใดไม่มีคนแจ้ง?” นายหญิงเฉียนร้อนใจแทบแย่

จากนั้น นายหญิงจ้าวก็ถลันเข้าไปตบหนึ่งฉาด “เจ้า นังแพศยาคนนี้ ถึงขั้นคิดเอาชีวิตลูกชายของข้า วันนี้ข้าขอสู้กับเจ้า!”

เพราะก่อนหน้านี้ได้รู้ว่าคนสกุลเฉียนกำลังทำพิธี ดังนั้นตอนนายหญิงจ้าวมาจึงพาคนกลุ่มหนึ่งมาด้วย นับตั้งแต่เข้าสกุลเฉียนจึงไม่มอบโอกาสให้พวกเขาแจ้งข่าว

ไม่ผิดไปดังคาด เพียงเข้ามาก็ได้เห็นเหตุการณ์ใหญ่โตเช่นนี้ ส่วนหุ่นผู้ชายกระดาษทางด้านข้างก็เขียนเวลาตกฟากของลูกชายบ้านตนเอาไว้

นางมีลูกชายเพียงคนเดียว เห็นเป็นแก้วตาดวงใจมาโดยตลอด ปรากฏว่าเฉียนฮูหยินที่ปกติมีความสัมพันธ์ไม่เลวกับนาง ลับหลังฝีมือโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้!

อีกเพียงนิดเดียว ลูกชายของนางก็จะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว!

พวกซ่งรั่วเจินเองก็คิดไม่ถึงว่านายหญิงจ้าวจะดุดันเช่นนี้ หลังเข้ามาแล้วไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ลงมือ ท่าทางนั้นตีจนนายหญิงเฉียนไม่มีแรงตอบโต้

“ปล่อยข้านะ!”

นายหญิงเฉียนรู้สึกเพียงศีรษะตนถูกกระชากจนมีเลือดออก อยากตอบโต้แต่จนใจที่อีกฝ่ายชิงลงมือก่อน เรี่ยวแรงมากจนคนแปลกใจ เดิมทีนางก็โจมตีกลับไม่ได้

“เจ้าให้ข้าปล่อยมือ? เจ้าฝันไปเถอะ วันนี้ต่อให้ราชาสวรรค์มาเยือนก็ไม่มีประโยชน์ ข้าขอสู้กับเจ้าจนถึงที่สุด!”

นายหญิงจ้าวไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ตอนพูดคำนี้ยังตบลงไปอีกหลายฉาด เสียงดังจนคนตกตะลึง ครู่ต่อมารู้สึกเจ็บแก้มมาก

แน่นอน พวกฉู่อวิ๋นกุยไม่คิดห้าม เดิมทีเรื่องนี้ก็เป็นสกุลเฉียนทำลายชีวิตคน ถูกตีก็สมควรแล้ว

นายท่านเฉียนเห็นนายหญิงเฉียนถูกตี ถลันขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “เลิกตีได้แล้ว”

“เพียะ!”