บทที่ 938

“ซ่งรั่วเจินและฉู่อ๋องมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา เดิมทีอยากให้เชี่ยนเอ๋อร์แต่งงานกับฉู่อ๋อง ทั้งหมดจะได้คลี่คลาย ทางฝั่งฮองเฮาก็ถูกเจ้าพูดจนหวั่นไหวแล้วไม่ใช่หรือ? เหตุใดจู่ๆ ก็เปลี่ยนไปกันเล่า?”

สีหน้านายหญิงหลิงแข็งทื่อ “ยังเพราะอันใดอีกเล่า? ไม่รู้ซ่งรั่วเจินกรอกน้ำแกงลุ่มหลงอันใดให้ฉู่อ๋องกิน ภายในสายตาเขามีเพียงซ่งรั่วเจินคนเดียว ไม่สนใจเชี่ยนเอ๋อร์เลยสักนิด ไม่ว่าพวกเราพยายามมากเพียงใดก็ไร้ผล”

“ยังเป็นเช่นนี้ต่อไปจะต้องไม่ดีแน่ เดิมทีเชี่ยนเอ๋อร์ก็ถึงวัยแต่งงานแล้ว ก่อนหน้านี้เช่ออ๋องเอาอกเอาใจนางมากไม่ใช่หรือ?”

“อย่างไรเสียบัดนี้เช่ออ๋องก็ไม่มีพระชายา คนก่อนนั้นก็ถูกจับขังคุกไปแล้ว ประจวบเหมาะกับเชี่ยนเอ๋อร์พอดี ขอเพียงนางแต่งเข้าราชวงศ์ได้ ตำแหน่งของสกุลหลิงพวกเราก็จะมั่นคงขึ้นอีกนิด”

หลิงไท่ซือเอ่ยปากเสียงเย็น พูดตัดสินชี้ขาดออกมา

นายท่านหลิงพยักหน้า มองทางนายหญิงหลิง “อีกเดี๋ยวเจ้าบอกเรื่องนี้ให้เชี่ยนเอ๋อร์รู้ ให้นางรีบจัดการเรื่องนี้โดยเร็ว”

“เชี่ยนเอ๋อร์คล้ายไม่ชอบเช่ออ๋องเจ้าค่ะ” นายหญิงหลิงลังเลเล็กน้อย “ก่อนหน้านี้เช่ออ๋องเอาอกเอาใจเชี่ยนเอ๋อร์อย่างมากจริงๆ แต่สถานการณ์ในช่วงนี้คล้ายเปลี่ยนไป น่ากลัวว่าไม่ราบรื่นถึงเพียงนั้น...”

ตอนนี้เอง หลิงเชี่ยนเอ๋อร์เคาะประตูเดินเข้ามา

“ท่านปู่วางใจได้ ข้าจะกลายเป็นพระชายาเช่ออ๋องให้ได้!”

สีหน้าหญิงสาวเปี่ยมความมั่นใจในตนเอง ทั้งยังเจือความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย ตกลงนางมีที่ใดเทียบซ่งรั่วเจินไม่ได้ ถึงขั้นทำให้ฉู่จวินถิงไม่ชายตาแลนางเลยสักครั้ง

ทั้งๆ ที่มีสายใยเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ฉู่จวินถิงกลับไม่มีเยื่อใยเลยแม้แต่น้อย นางรู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก ถือสิทธิ์อะไรกัน?

ในเมื่อเป็นพระชายาฉู่อ๋องไม่ได้ เช่นนั้นนางก็จะเป็นพระชายาเช่ออ๋อง!

ภายภาคหน้าได้พบหน้า ฉู่จวินถิงก็ต้องเรียกนางว่าพี่สะใภ้!