บทที่ 945

“ผู้หญิงอย่างพวกเราล้วนเป็นเช่นนี้ คนที่ชอบมอบอะไรให้ล้วนชมชอบ คนที่ไม่ชอบมอบอะไรให้ก็ไม่มีประโยชน์”

กู้ฮวนเอ๋อร์ผายมือ “ผู้หญิงที่หม่อมฉันรู้จักล้วนเป็นเช่นนี้ ขอเพียงท่านอ๋องตั้งใจเตรียมมา ญาติผู้พี่จะต้องชอบแน่นอน แต่หม่อมฉันคิดว่าฐานะของท่านอ๋องไม่ธรรมดา คิดว่าเรื่องชวนประหลาดใจนี้คงจะยิ่งใหญ่ทีเดียวกระมัง?”

“ถ้าจะบอกว่าเรื่องด้านนี้ใครมีประสบการณ์โชกโชนที่สุด นั่นก็ต้องเป็นพี่สี่แล้ว!”

ฉู่อวิ๋นกุยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เจ้าหมายถึงซ่งจิ่งเซิน?”

“ใช่แล้วเพคะ!” กู้ฮวนเอ๋อร์พยักหน้า “ตอนนั้นเมื่อครั้งที่พี่สี่ชื่นชอบเคอหยวนจื่อ การกระทำพวกนั้น คนทั้งเมืองหลวงล้วนรับรู้กันทั่ว!”

“ผ้าไหมแพรพรรณ เครื่องประดับต่างๆ สรรหาสิ่งของล้ำค่ามากำนัล ท่านไม่รู้หรอกว่ายามนั้นมีผู้หญิงมากมายเท่าไรนึกอิจฉา รู้สึกว่าเคอหยวนจื่อช่างมีวาสนายิ่งนักที่ได้รับความรักจากพี่สี่”

“ยามนั้นคนรักในฝันของแม่นางมากมายก็คือพี่สี่ เวลาหลับฝันยังอยากให้ตัวเองกลายเป็นเคอหยวนจื่อใจจะขาด!”

เห็นว่ากู้ฮวนเอ๋อร์ดวงตาเป็นประกายขณะพูดถึงเรื่องนี้ ฉู่อวิ๋นกุยก็ถามไปโดยไม่ทันคิด “ตอนนั้นเจ้าก็คิดแบบนี้เหมือนกัน?”

“ผู้ใดไม่เคยเพ้อฝันบ้างละเพคะ?” กู้ฮวนเอ๋อร์หัวเราะอย่างอดไม่อยู่ “ช่วงนี้ยังมีสหายตั้งใจมาหาหม่อมฉัน พวกนางรู้ว่ายามนี้พี่สี่ไม่ชอบเคอหยวนจื่อแล้ว แต่ละคนหวังว่าหม่อมฉันจะสามารถช่วยเป็นแม่สื่อแม่ชักให้พวกนาง!”

“ท่านไม่รู้หรอกว่าทั้งเมืองหลวงมีแม่นางที่อยากเป็นพี่สะใภ้สี่ของหม่อมฉันมากมายเท่าไร แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพี่สี่เข็ดหลาบจากความรักหลังจากที่มองเคอหยวนจื่อออกหรือเปล่า ช่วงนี้จึงทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปที่การค้าขาย”

ฉู่อวิ๋นกุยเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ กู้ฮวนเอ๋อร์ก็เคยเพ้อฝันมาก่อน?

ซ่งจิ่งเซินรูปโฉมหล่อเหลา เชี่ยวชาญการค้าขาย แม้จะไม่ได้เป็นขุนนาง แต่มีความสามารถเช่นนี้ก็เป็นเรื่องที่คนมากมายอิจฉาแล้ว

กู้ฮวนเอ๋อร์ยังเป็นญาติผู้น้องของเขา ถ้า...

“ท่านอ๋อง หม่อมฉันไปหยั่งเชิงถามญาติผู้พี่ที่จวนสกุลซ่งสักหน่อยดีไหมเพคะ พี่สี่คงอยู่ที่จวนเหมือนกัน หม่อมฉันค่อยไปถามพี่สี่ ถึงยามนั้นจะต้องสามารถเตรียมการได้เป็นอย่างดี ทำให้ญาติผู้พี่จดจำได้ชั่วชีวิตแน่นอนเพคะ!”