บทที่ 951

“ข้ามิคิดเลยว่าฮวนเอ๋อร์ยังมีสหายที่ดีเช่นเจ้า เจ้ามิกลัวว่าหลังจากที่ข้าได้ยินวาจาเหล่านี้แล้วจะเกิดโทสะและคร่าชีวิตเจ้าหรือ?”

หวังเสวี่ยสบสายตาเย็นเฉียบของฉู่อวิ๋นกุย ใบหน้าอันหล่อเหลาแฝงไว้ด้วยท่าทีไม่ยำเกรงต่อสิ่งใด ดั่งเช่นครั้งนั้นที่นางได้ตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ

แต่น่าเสียดาย ทุกคนต่างรู้กันดีว่าอวิ๋นอ๋องเป็นคนดี แต่การอยากจะเข้าใกล้เขากลับมิใช่เรื่องง่ายเลย

อุปนิสัยของฉู่อ๋องนั้นเย็นชา สตรีนางใดล้วนยากจะเข้าใกล้ อุปนิสัยของอวิ๋นอ๋องนั้นอ่อนโยน เอ่ยวาจาสนทนาสองสามคำหาใช่เรื่องยาก แต่ทว่าผู้ใดก็เดินเข้าไปในหัวใจของเขาไม่ได้

นับตั้งแต่ที่ฉู่อ๋องมีใจให้ซ่งรั่วเจิน ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างประจักษ์ว่าแท้จริงแล้วฉู่อ๋องยังมีมุมเช่นนี้อยู่ และในขณะเดียวกัน หากสามารถเป็นสตรีของอวิ๋นอ๋องได้ ก็ย่อมจะกลายเป็นที่อิจฉาของทุกคนเป็นแน่

นางมิอาจปล่อยให้กู้ฮวนเอ๋อร์ช่วงชิงวาสนาที่ดีนี้ไปได้!

“ข้ามองฮวนเอ๋อร์เป็นเสมือนพี่น้องแท้ ๆ ขอแค่ดีต่อตัวนาง ข้าก็ยินดี!”

หวังเสวี่ยจ้องมองฉู่อวิ๋นกุยนิ่ง ราวกับได้ทำการตัดสินใจแล้ว ท่าทีของนางแน่วแน่ยิ่งนัก

ซ่งจิ่งเซินมองสตรีตรงหน้า แม้นดูราวกับยอมทุ่มเททุกสิ่งเพื่อกู้ฮวนเอ๋อร์ ทว่าแท้จริงแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสีหน้า ท่าทาง หรือการแต่งกายในยามนี้ ล้วนราวกับถูกออกแบบไว้อย่างประณีต

นิสัยที่เด็ดเดี่ยวไม่ยอมแพ้นั้นแสดงออกมาอย่างถึงที่สุด หากไม่ใช่เพราะเขารู้แจ่มแจ้งถึงตัวตนของอวิ๋นอ๋อง ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้อื่นที่เห็นเรื่องนี้เข้า กลัวก็แต่จะคิดไปว่าอวิ๋นอ๋องใช้อำนาจรังแกผู้อื่นจริง ๆ

กู้ฮวนเอ๋อร์เป็นญาติผู้น้องของเขา นางชอบพอในตัวอวิ๋นอ๋องเพียงใด เขาเองก็ได้ยินมาบ้าง ส่วนเรื่องจะให้แต่งกับผู้อื่นนั้น หากมิใช่ผู้ที่ตนรัก แล้วจะมีความหมายอันใด?

สองวันก่อน น้องหญิงห้าเคยพูดกับเขาตอนที่สนทนายามว่างว่า อวิ๋นอ๋องหาได้ไร้ความรู้สึกต่อฮวนเอ๋อร์ไม่ เพียงแต่ยังมิรู้ใจตนเองในยามนี้เท่านั้น รอให้พวกเขาช่วยสักเล็กน้อย งานมงคลนี้ย่อมสำเร็จเป็นแน่

“เจ้าคิดว่าเจ้าทำเช่นนี้ ข้าจะยอมรับว่าเจ้ามีคุณธรรม และมองเจ้าเสียใหม่?”

ฉู่อวิ๋นกุยหัวเราะเย้ยหยันหนึ่งครั้ง แล้วเก็บความไม่ยำเกรงต่อสิ่งใดบนใบหน้ากลับไป ใบหน้าที่อ่อนโยนพลันเต็มไปด้วยความเย็นชาทันที มีความคล้ายคลึงกับฉู่จวินถิงอยู่ไม่น้อย

สีหน้าหวังเสวี่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย แฝงไปด้วยความหวาดหวั่น “ข้ามิเข้าใจสิ่งที่ท่านอ๋องพูด”