บทที่ 962

ฉู่จวินถิงมองซ่งรั่วเจินทางด้านข้าง ลดเสียงให้เบาลง “ข้าจะคว้าชัยชนะกลับมาให้เจ้าให้ได้”

ทุกคนล้วนเห็นว่าฉู่อ๋องคิดจะโยนลูกศรลงไหจริง ภายในสายตาเปี่ยมความตกตะลึงพรึงเพริด นี่ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรือ!

ภายในกลุ่มคน ถังเสวี่ยหนิงเองก็สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวทางฝั่งนี้แล้ว มองเห็นฉู่อ๋องพาซ่งรั่วเจินออกมาเปิดเผยในฐานะคนรัก ภายในสายตาเปี่ยมความแค้นเคือง

“ข้าดูแล้วฉู่อ๋องไม่ได้ชอบแม่นางซ่งลึกซึ้งมากมายอะไร หากชอบถึงเพียงนั้น ป่านนี้คงแต่งงานรับคนกลับไปนานแล้ว แต่ตอนนี้ยังไม่มีความเคลื่อนไหวไม่ใช่หรือ?”

เถียนเจียวเจียวเผยสีหน้าเย้ยหยัน นางเองก็ริษยาซ่งรั่วเจิน ถือสิทธิ์อะไรสตรีคนนี้วาสนาดีถึงเพียงนี้!

ทว่าเห็นฉู่อ๋องกลับมาแล้ว ทั้งสองคนยังไม่แต่งงานกัน นางรู้สึกมีความสุขไม่น้อยภายในใจ

บัดนี้เห็นซ่งอี้อันแสดงความสามารถในราชสำนักได้ดีมากขึ้นเรื่อยๆ บิดาของนางชื่นชมเป็นครั้งคราว มารดาเองก็เสียดายที่นางไม่สามารถแต่งกับซ่งอี้อันได้ หาไม่แล้วบัดนี้จะต้องกลายเป็นที่อิจฉาของทุกคนแน่

ทั้งหมดนี้ล้วนต้องโทษซ่งรั่วเจิน!

“ไม่มีความเคลื่อนไหวจริงนั่นแหละ แต่ข้าได้ยินว่าฉู่อ๋องคล้ายมีเจตนาสู่ขอซ่งรั่วเจิน แต่ซ่งรั่วเจินไม่ตอบรับ?”

ถังเสวี่ยหนิงขมวดคิ้วแน่น ช่วงนี้มีข่าวทุกอย่าง หลังนางได้ยินข่าวนี้ก็รู้สึกอยากขันจริงๆ ซ่งรั่วเจินถือสิทธิ์อะไรไม่ตอบรับ?

“จะเป็นไปได้เยี่ยงไร? นี่เป็นใครพูดจาเหลวไหลไร้สาระกัน?” เถียนเจียวเจียวได้ยินก็หัวเราะออกมา “หากฉู่อ๋องยอมสู่ขอนางจริง นางจะต้องรีบตอบรับแน่ นั่นคือพระชายาฉู่อ๋องเชียวนะ ใครบ้างไม่อยากเป็น?”

“ข้าเองก็คิดเช่นนี้ ซ่งรั่วเจินลงทุนไปมากถึงเพียงนี้ ก็เพื่อจะได้แต่งงานกับฉู่อ๋องไม่ใช่หรือ?”

“อิงตามการมองของข้า ฉู่อ๋องก็แค่สนใจนางเพียงชั่วขณะเท่านั้น เดิมทีฮองเฮาก็ไม่ชอบนาง ฉู่อ๋องไม่มีวันทำให้ฮองเฮาผิดหวังเพื่อนางอย่างแน่นอน”

สายตาเถียนเจียวเจียวเย็นชา ล้วนเป็นเพราะซ่งรั่วเจิน นางถึงตกอยู่ในสภาพนี้