บทที่ 965

ถังเสวี่ยหนิงย่อมไม่ยอมแพ้ เคอหยวนจื่อคนนี้มีดีอะไร ไม่ว่ามองอย่างไรซ่งจิ่งเซินก็ดีกว่านางมากนัก

ไม่รู้จริงๆ ว่าเหตุใดถึงตาบอด ไปชอบผู้หญิงคนนี้ได้!

ต้องรู้ว่าเมื่อแรกเคอหยวนจื่อร่ำรวยยิ่งกว่าบุตรีจวนอัครมหาเสนาบดีอย่างนางเสียอีก บัดนี้เห็นนางตกต่ำถึงขั้นนี้ นางกลับรู้สึกมีความสุขภายในใจ

“มิน่าเล่าพวกเจ้าสองคนถึงสามารถเป็นสหายกันได้ ได้ยินมาว่าเสิ่นหวยอันทำได้กระทั่งทำลายชื่อเสียงขององค์หญิงเพื่อให้ได้เป็นราชบุตรเขย”

“พวกเจ้ามีเวลาพูดไร้สาระอยู่ที่นี่ มิสู้ดูให้ดี องค์หญิงมู่เหยาและซ่งจิ่งเซินอยู่ด้วยกันแล้วเหมาะสมกันมากเพียงใด!”

ต่อจากคำพูดของถังเสวี่ยหนิงที่เพิ่งจบลง สายตาของพวกเคอหยวนจื่อสองคนก็หันมองไปอย่างอดไม่ได้ มองเห็นฉู่มู่เหยาและซ่งจิ่งเซินกำลังพูดคุยหัวเราะให้กัน สนิทสนมกันไม่ธรรมดา

“พวกเขาสนิทสนมกันถึงเพียงนี้ตั้งแต่ยามใด?”

เคอหยวนจื่อโง่งมแล้ว มองทางซ่งปี้อวิ๋นอย่างอดไม่ได้ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ซ่งปี้อวิ๋นพูดว่าองค์หญิงและเสิ่นหวยอันมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา เพราะเหตุนี้ซ่งปี้อวิ๋นจึงอารมณ์ไม่ดี

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ซ่งปี้อวิ๋นเองก็ตกใจอย่างสุดระงับ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้องค์หญิงมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับเสิ่นหวยอัน เหตุใดตอนนี้ถึงเป็นเช่นนี้?

“น่าจะเพียงแค่สนิทสนมกันกระมัง อย่างไรเสียความสัมพันธ์ของฉู่อ๋องและซ่งรั่วเจินก็ดีถึงเพียงนี้ พวกเขาได้รู้จักกันก็เป็นเรื่องธรรมดา”

ถังเสวี่ยหนิงหัวเราะออกมา “หลอกตัวเองแล้วยังหลอกผู้อื่นอีกด้วย”

“ถังเสวี่ยหนิง เจ้าอย่าคิดว่าเจ้าเป็นคุณหนูจวนอัครมหาเสนาบดีแล้วยิ่งใหญ่มากนัก บัดนี้ทั่วทั้งเมืองหลวงใครบ้างไม่รู้ว่าเจ้าเป็นตัวโง่งมคนหนึ่ง แจกโจ๊กยังแจกซาลาเปาเนื้อ ต่อให้เป็นเด็กสามขวบก็ล้วนคิดว่าเจ้าทำเช่นนี้น่าขันมาก!”

สีหน้าเคอหยวนจื่อแข็งทื่อดุจเหล็ก บัดนี้นางกำลังหงุดหงิด เดิมทีไม่มีความแค้นอันใดกับถังเสวี่ยหนิง ปรากฏว่าหญิงคนนี้พูดจาว่าร้ายนางไม่หยุด ไฉนเลยนางจะอดทนไหว?

“เพียะ!”

ถังเสวี่ยหนิงโมโหจนเงื้อมือขึ้นแล้วฟาดลงไป ปกติถูกคนลอบหัวเราะใส่ก็ช่างเถอะ เคอหยวนจื่อนับเป็นตัวอะไร ถึงขั้นกล้าหัวเราะต่อหน้านาง รนหาที่ตายโดยแท้!