บทที่ 978

“เมื่อวานข้าได้ดูตั้งแต่ต้นจนจบ การจัดเตรียมแสนอลังการแบบนี้ ไม่เพียงแค่ไม่เคยเห็นมาก่อนเท่านั้น สิ่งสำคัญที่สุดก็คือความจริงใจของฉู่อ๋อง”

“ตอนที่ข้าเห็นฉู่อ๋องเป็นฝ่ายถามแม่นางซ่งว่ายินดีแต่งงานกับเขาหรือไม่ก็รู้สึกว่าถ้าบุรุษในใต้หล้าเป็นเหมือนเขากันทุกคนก็คงดี”

“ไม่รู้ว่าการมอบแหวนมีความหมายพิเศษอันใดหรือไม่? ตอนข้าเห็นฉู่อ๋องสวมแหวนให้แม่นางซ่งก็รู้สึกว่าพิเศษเอามากๆ วันหน้าตอนข้าแต่งงานก็อยากทำเช่นนี้เหมือนกัน”

ทันใดนั้น แหวนในร้านขายเครื่องประดับก็กลายเป็นสินค้าที่ขายดีที่สุด ตั้งแต่เมื่อคืนวานจนถึงเช้าวันนี้ แหวนทั้งหมดล้วนขายไปจนหมดเกลี้ยง

ขณะที่เวลานี้จวนสกุลซ่งเพิ่งได้รับราชโองการพระราชทานสมรส

“ยินดีด้วย แม่ทัพซ่ง ซ่งฮูหยิน วันที่แปดเดือนหน้าเป็นวันดี หลังแต่งงานแล้ว แม่นางซ่งก็จะกลายเป็นพระชายาฉู่อ๋อง”

ขันทีที่อัญเชิญราชโองการมามีรอยยิ้มเต็มใบหน้า ตำแหน่งพระชายาฉู่อ๋องว่างเว้นมานานมากแล้ว ฉู่อ๋องควรแต่งงานตั้งแต่หลายปีก่อน แต่ก็ผัดผ่อนมาจนถึงตอนนี้

บัดนี้ในที่สุดก็มีว่าที่พระชายาฉู่อ๋องเสียที ควรค่าแก่การเฉลิมฉลองโดยแท้

“เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งของพระราชทานจากในวัง ไม่เพียงมีสิ่งของที่ฮ่องเต้พระราชทาน ยังมีสิ่งที่ฮองเฮาทรงคัดสรรด้วยตัวเอง แม้แต่ไทเฮาก็ทรงส่งสิ่งของมาด้วยเหมือนกัน ด้วยเหตุนี้ จำนวนสิ่งของจึงมีมากกว่าพระชายาท่านอื่นเสียอีก”

ก่อนหน้านี้พวกซ่งหลินก็รู้สึกว่าสิ่งของพระราชทานจะมีมากเกินไปแล้วเหมือนกัน แทบจะกองเต็มลานเรือนเลยทีเดียว

บัดนี้ได้ยินวาจาของขันทีผู้อัญเชิญราชโองการจึงค่อยเข้าใจ มิน่าเล่าจึงมีมากมายถึงเพียงนี้

“ตอนกลับไป รบกวนกงกงขอบคุณแทนพวกข้าด้วย นี่ออกจะล้ำค่าเกินไปแล้ว” ซ่งหลินส่งถุงเงินถึงหนึ่งไปให้

ขันทีผู้อัญเชิญราชโองการยิ้มเกลื่อนใบหน้า “แม่ทัพซ่งช่างวาสนาดีจริงๆ ฉู่อ๋องบุคลิกภาพโดดเด่น มีความสามารถไม่ธรรมดา วันหน้าจะต้องปฏิบัติต่อแม่นางซ่งด้วยดีอย่างแน่นอน”

“ขอให้สมพรปากกงกงด้วยเถอะ”