ตอนที่ 1 ตื่นขึ้นในนิยาย

เมื่อ เฟรย่า สโตน ลืมตาตื่นขึ้นมา หัวของเธอเหมือนจะระเบิด เธอยกมือขึ้นกุมขมับแล้วลุกขึ้นนั่ง แต่กลับต้องถลาตัวลงไปนอนอีกครั้งเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

เบื้องหน้าของเธอคือกระเป๋านับไม่ถ้วนที่วางเรียงรายเป็นแถว เสื้อผ้ากองเกลื่อนพื้นเต็มไปหมด เธอนอนอยู่บนเตียงและรู้สึกราวกับกำลังจมอยู่ในทะเลกระเป๋าและเสื้อผ้า ยกเว้นพื้นที่ว่างเล็ก ๆ ใต้ร่างของเธอ มันแทบจะไม่มีที่ให้เดินเลยด้วยซ้ำ

นี่ฉันยังไม่ตายเหรอ

เฟรย่าจ้องมองเพดานอย่างว่างเปล่า ความคิดหวนกลับไปถึงความสิ้นหวังที่เธอรู้สึกเมื่อถูกอันธพาลแทงจนเสียชีวิต ความเจ็บปวดในอกทำให้แทบหายใจไม่ออก เธอตายแล้วจริง ๆ ไม่มีผิดแน่

แต่ภาพตรงหน้าก็ไม่ใช่ของปลอม

หรือว่าฉันย้อนเวลามา

เมื่อพูดถึงการย้อนเวลา เฟรย่าก็รู้สึกว่าฉากนี้ดูคุ้นเคยมาก ห้องที่เต็มไปด้วยกระเป๋าและเสื้อผ้าแบบนี้ ฉันเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ

ขณะที่กำลังคิดอยู่ เฟรย่าก็เบิกตากว้างขึ้นทันที แล้วลุกขึ้นจากเตียงอีกครั้ง...

นิยายเรื่องนั้น

สองวันก่อนตาย เฟรย่าอ่านนิยายเรื่องหนึ่งที่ชื่อว่า "ฉันรักคุณ คุณลาเว็ตต์ของฉัน" ในหนังสือมีตัวประกอบที่ไม่แม้แต่จะถูกนับเป็นตัวละครสมทบหญิง ซึ่งมีชื่อเดียวกันกับเธอ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เธอจำได้อย่างแม่นยำ

ตัวละครนี้คือภรรยาของตัวร้ายในนิยาย เป็นพวกหิวเงินไร้สมอง เอาแต่ใช้เงินเท่านั้น การมีอยู่ของเธอไม่มีความหมายอะไรเลย เป็นเพียงรอยด่างพร้อยในชีวิตที่สมบูรณ์แบบของตัวร้าย

ในตอนท้ายของนิยาย มีการกล่าวถึงว่าตัวร้ายถูกพระเอกโค่นล้ม ฉากสุดท้ายบรรยายถึงตัวละครคนนั้นที่นอนอยู่ในห้องเช่าใหม่ โดยมีเพียงกระเป๋าและเสื้อผ้าแพง ๆ ที่เธอเคยซื้อในอดีต ซึ่งเป็นสิ่งสุดท้ายที่ตัวร้ายเหลืออยู่