ตอนที่ 8 แฟนเก่า

เฟรย่าใช้เวลาตลอดช่วงเช้าถ่ายรูปเสื้อผ้า มีชุดมากกว่าแปดสิบชุด เธอไม่มีทางใส่ได้หมด เก็บไว้แค่สิบกว่าชุดพอเป็นพิธีก็พอแล้ว ส่วนที่เหลือเธอจะขายและใช้เงินไปซื้อเสื้อผ้าที่ใช้งานได้จริงมากขึ้น

ผ่านมาสองชั่วโมงกว่า แต่เธอถ่ายไปได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น เธอเหลือบมองนาฬิกาในห้องนั่งเล่นและเห็นว่าเป็นเวลาสิบโมงแล้ว เมื่อรู้ว่าต้องไปซื้อของ เธอจึงปิดแล็ปท็อป เก็บเสื้อผ้า ใส่แจ็กเก็ต แล้วออกไปข้างนอก

ไหนๆ ก็ออกมาแล้ว เธอจึงคิดว่าจะซื้อของตุนไว้เลย พอออกจากซูเปอร์มาร์เก็ต มือทั้งสองข้างของเธอก็เต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้งขนาดใหญ่สองใบขณะที่เธอกำลังเดินกลับไปยังอาคารที่พัก

ทันทีที่เธอข้ามถนน เธอก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อเธอ เธอหันไปเห็นชายรูปร่างดีและแต่งตัวเนี้ยบคนหนึ่ง เขาดูมีมาดผู้ดีมีระดับ

หลังจากมองชายคนนั้นใกล้ๆ เธอก็รู้ว่านี่คือชายคนเดียวกับในรูปภาพเมื่อคืนก่อน

ทันทีที่เขาเห็นเธอหันกลับมา เขาก็วิ่งเข้ามาหา "เฟรย่า คุณ... คุณเป็นอะไรไป"

เฟรย่าก้มมองเสื้อผ้าของเธอ แล้วมองถุงในมือด้วยความสับสน "คุณหมายความว่ายังไง คุณมาทำอะไรที่นี่"

"ผมได้ยินว่าหลุยส์ล้มละลาย ผมเลยมาหาคุณ" ชายคนนั้นมองเธอด้วยความสงสาร "ตอนนั้นคุณบอกว่าต้องแต่งงานกับเขาเพราะเป็นการคลุมถุงชนที่ครอบครัวจัดให้ แต่ความจริงแล้วคุณแค่อยากได้เงินของเขาใช่ไหม ตอนนี้เขาถังแตกแล้ว ทำไมคุณยังอยู่กับเขาอีก ดูตัวเองสิ คุณมาเดินซื้อของชำที่ซูเปอร์มาร์เก็ต อย่าบอกนะว่าคุณทำอาหารกินเองจริงๆ น่ะ ทิ้งเขาแล้วกลับมาหาผมเถอะ"

เฟรย่าคิดว่าเธอฟังผิดไป "เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ "

ชายคนนั้นทำสีหน้าเต็มเปี่ยมด้วยความรัก "ทิ้งหลุยส์แล้วกลับมาหาผม ตอนนี้ผมมอบชีวิตที่ดีกว่านี้ได้แล้ว ผมเจ็บปวดที่เห็นคุณลำบากแบบนี้ มือของคุณไม่ได้มีไว้ทำอาหาร คุณไม่ควรต้องทนทุกข์แบบนี้เลย กลับมาหาผมสิ แล้วผมสัญญาว่าคุณจะมีชีวิตที่ดี"