ตอนที่ 151
ตอนที่ 151 ท่านพ่อเจ้าถูกปลดแล้ว
September 20, 2026
“ทำ ทำไมกัน?” รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดเอ่ยถามตะกุกตะกัก
มู่หรงฉีมองเขาอย่างไม่พอใจ “ข้าไม่พอใจนางมานานแล้ว วันนี้จึงเขียนหนังสือหย่าตัดขาดกัน มีความสุขจริง!”
รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดมองเขาหน้านิ่วคิ้วขมวด “ท่านอ๋องมีความสุข แต่หากพระชายาจากไป แล้วอวัยวะภายในของกระหม่อมเกิดเจ็บปวดขึ้นมาจะหาใครมาตรวจดูล่ะขอรับ”
มู่หรงฉีชะงัก “หมอบนโลกนี้ไม่ได้มีแค่นางเพียงคนเดียว สตรีบนโลกก็ไม่ได้มีแค่นางเช่นกัน”
“แต่นางเป็นคนผ่าเปิดอกกระหม่อม นางบอกว่าเกล็ดเลือดของกระหม่อมสูงต้องกินยาอย่างต่อเนื่องมิเช่นนั้นเส้นเลือดจะอุดตันได้”
เขาพ่นคำพูดออกมาแต่มู่หรงฉีไม่เข้าใจจึงยกมือขึ้นอย่างรำคาญ “เส้นเลือดหยุดทำงานเพราะเจ้าขาดสุรา แค่ดื่มสุราเข้าไปกระตุ้นก็ไม่มีอะไรแล้ว ดื่มสุรา!”
รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดโบกมือ “ไหสุราของกระหม่อมแตก ท่านอ๋องรอก่อนนะขอรับ กระหม่อมจะเข้าไปหยิบมาให้อีกไห”
มู่หรงฉีส่งเสียงตอบรับแสดงการอนุญาต
รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดลงมาจากหลังคาเมื่อพ้นสายตาของเขาก็รีบวิ่งไปทันที ไม่ได้วิ่งไปที่ห้องเก็บสุรา แต่วิ่งออกไปด้านนอก
ระหว่างทางก็เจอเข้ากับหมอประจำจวนที่กำลังหาลิงอยู่ เมื่อเห็นเขาวิ่งหน้าตื่นมาก็รีบคว้าตัวไว้ “ดึกดื่นป่านนี้แล้ว เจ้าละเมอหรือ?”
รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดร้อนรนจนกระทืบเท้า “ข้าจะมีกะจิตกะใจมาละเมอที่ไหนกัน ข้าถามท่าน พระชายาดีไหม”
หมอถลึงตา “นางเป็นอาจารย์ข้า อาจารย์เพียงหนึ่งวันนับถือเป็นบิดาตลอดชีวิต เจ้าว่าดีไหมล่ะ?”
รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดไม่มีเวลามาสนใจคำเปรียบเปรยของเขาจึงได้แต่พายเรือตามน้ำ “พ่อท่านโดนแม่ปลดแล้ว ท่านจะร้อนรนไหม”
หมอสะบัดมือออก “เจ้าไปเรียนรู้เรื่องชั่วร้ายแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้าอายุปูนนี้แล้วยังจะมาหลอกอะไรข้าอีก”
“ใครหลอกท่าน เมื่อครู่ท่านก็พูดเองว่าท่านอ๋องปลดพระชายาแล้ว!”
“อะไรนะ?” หมอร้อนรนขึ้นมาทันที “เจ้าไปฟังข่าวลือของใครมา”
“ท่านอ๋องพูดออกมาจากปากเอง!”
หมอร้อนรนจนเดินวนไปมา “ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด หากพระชายาถูกปลดใครจะสอนวิชาฝังเข็มให้ข้าล่ะ?”
“เช่นนั้นพวกเราจะไม่สนใจเรื่องนี้ไม่ได้ จริงไหม”
“แล้วจะทำอย่างไรล่ะ”
“ข้าเดาว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่คุณชายรองฉีพาพระชายาไปเที่ยวหอนางโลมเมื่อสองสามวันก่อน”
“พระชายาไปหอนางโลม? นางจะทำเช่นนี้ได้อย่างไร? ท่านอ๋องยังไม่เคยไปเลยด้วยซ้ำ”
“ท่านพูดมากเสียจริง วันนี้คุณชายรองฉีมาขอโทษกับท่านอ๋องถึงที่ แต่ท่านอ๋องไม่ยอมให้เข้าเฝ้า คุณชายรองฉีจึงมาเล่าให้ข้าฟังอยู่นานสองนาน ที่แท้ทุกอย่างก็เป็นเรื่องเข้าใจผิด”
หมอถึงได้เหมือนยกภูเขาออกจากอก “เช่นนั้นเจ้าคิดจะทำอย่างไร?”
“วันพรุ่งยามฟ้าสางพระชายาก็จะจากไปทันที ดังนั้นข้าต้องไปบอกรัชทายาทเสิ่นกับคุณชายรองฉีก่อน เรียนผูกต้องเรียนแก้ จะพูดอะไรก็ต้องแก้ปัญหาเรื่องที่เข้าใจผิด”
“แล้วข้าล่ะ?”
“ยังต้องให้บอกอีกหรือ? ท่านต้องรวบรวมพลังคิดหาวิธีรั้งพระชายาไว้ก่อน”
หมอเดินวนอีกสองรอบ “ข้าจะไปหาโตวโตว หากไม่ไหวจริงๆ ก็ให้นางกินสลอดเขาไปจนลุกไม่ไหว เช่นนั้นพระชายาก็จะพานางไปด้วยไม่ได้”
“แล้วแต่ท่านจะใช้วิธีการอะไรเถอะ ตอนนี้แยกย้ายกันปฏิบัติการ”
หมอเดินไปเคาะประตูตำหนักฉาวเทียน รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดรีบไปที่จวนกั๋วกง