ตอนที่ 205 บุรุษผู้นี้หลอกยาก

มู่หรงฉีที่ยืนอยู่ที่ประตูจะปล่อยเขาไปอย่างง่ายดายได้อย่างไร? ดาบยาวในมือของเขาพุ่งเข้าไปกั้นเตียงที่กำลังจะปิด ก่อนทั้งร่างจะพุ่งเข้าไปราวกับลูกธนู

เมื่อสองคนนี้เจอกันก็เหมือนกับศัตรูหัวใจ ดวงตาแดงก่ำ หากเขาตามทันจะต้องฆ่าฟันกันจนตายกันไปข้างแน่นอน ดังนั้นปฏิกิริยาแรกของเหลิ่งชิงฮวนคือการห้ามปราม

อย่างไรก็เป็นแค่ความเข้าใจผิด เจ้าโฉวซือเส่านั่นปากเสียจริงๆ

เธอก้าวไปด้านหน้ายื่นมือออกไปจับแขนของมู่หรงฉี “ท่านฟังหม่อมฉันก่อน”

ทันใดนั้นเท้าของเธอก็ว่างเปล่าและร่างของเธอก็ร่วงลงมาอย่างรวดเร็ว แผ่นหินใต้เท้าของเธอจมลงพร้อมกับเสียงร้องด้วยความประหลาดใจ

กลไกนี้ต่อกับกลไกบนเตียง หลังจากโฉวซือเส่าลงไปกลไกข้างเตียงก็จะเปิดด้วย ถ้ามีคนไล่ตามก็จะตกหลุมแน่นอน ทำให้เขามีเวลาที่จะหลบหนีได้อย่างปลอดภัย

มู่หรงฉียังมาไม่ถึง แต่คว้าตัวเธอไว้ก่อน

หลังจากตกลงไป แม้ว่าจะไม่มีอันตรายถึงชีวิตแต่เชื่อว่าโฉวซือเส่าคงไม่มีทางเมตตาคนที่ไล่ล่าเขาแน่ๆเกาทัณฑ์ลับ กระดานตะปู จะสลับกันพุ่งเข้ามาไหม?

เหลิ่งชิงฮวนกรีดร้องด้วยความตกใจ

มู่หรงฉีเห็นท่าไม่ดีก็ละทิ้งเรื่องไล่ตามโฉวซือเส่า กระโจนเข้าไปในหลุมโดยไม่สนใจอะไร คว้านแขนของเธอไว้ก่อนจะดึงตัวเข้ามาโอบและร่อนลงบนพื้นอย่างมั่นคง

แผ่นหินบนศีรษะปิดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมีเสียง “ซ่าซ่า” ดังขึ้นราวกับเสียงเปิดปิดกลไก

มือของมู่หรงฉีโอบรอบเอวของเธอแน่นขึ้น ร่างกายของเขาโอนเอียงส่งเสียงครางอู้อี้

บาดแผลของเขายังไม่หายดี!

ทั้งสองคนเอ่ยถามอีกฝ่ายออกมาพร้อมกัน “เจ้า/ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”

“หม่อมฉันไม่เป็นอะไรเพคะ” เหลิ่งชิงฮวนตอบ “ระวังกลไกลับนะเพคะ”

ภายในถ้ำมืดสนิทมองไม่เห็นอะไรสักอย่างจึงไม่สามารถบอกทิศทางได้อย่างชัดเจน หากมีอาวุธซ่อนอยู่ก็ไม่อาจหลบหลีกได้

มู่หรงฉีกอดเหลิ่งชิงฮวนไว้ในอ้อมอก ตั้งสมาธิและกลั้นหายใจ หลังจากที่กลไกเปิดและปิดก็ไม่มีเสียงใดๆ ในถ้ำ ดูเหมือนว่าโฉวซือเส่าจะยังเมตตากัน

เหลิ่งชิงฮวนได้รับการปกป้องอย่างแน่นหนาในอ้อมแขนของเขา ความรู้สึกปลอดภัยที่ไม่เคยมีมาก่อนทำให้เธอรู้สึกสบายใจ แม้แต่กลิ่นเหงื่อที่เคล้ากลิ่นบัวหิมะบนร่างกายของเขาก็ยังทำให้เธอรู้สึกมั่นใจ

อันตรายที่คาดเดาไม่ได้เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด เหลิ่งชิงฮวนไม่คาดคิดว่ามู่หรงฉีสามารถเพิกเฉยต่อความปลอดภัยของตัวเองและตกลงมาพร้อมกับเธอโดยไม่ลังเลสักนิด

เมื่อมู่หรงฉีแน่ใจว่าไม่มีอันตรายรอบตัวเขา จึงล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อหยิบไฟออกมาแล้วจุด

ในนี้เป็นเพียงห้องลับธรรมดาที่มีกล่องไม้หลายกล่องกองอยู่ที่มุมห้อง บนกำแพงหินมีตะเกียงน้ำมันสองตะเกียง เมื่อมู่หรงฉีเห็นว่าเธอปลอดภัยดี เขาก็ก้าวไปข้างหน้าและจุดตะเกียงน้ำมันพลางมองหากลไก

แต่เหลิ่งชิงฮวนกลับก้าวไปข้างหน้าเพื่อเปิดกล่องไม้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ทองและเงินแท้เป็นกองที่วางไว้อย่างเป็นระเบียบทำให้ดวงตาของเหลิ่งชิงฮวนเป็นประกาย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นทองคำจำนวนมากเช่นนี้ หัวใจของเธอสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

หอซ่อนดาบนี้ร่ำรวยขนาดนั้นเลยหรือ ถึงได้มีของมากมายซุกซ่อนอยู่ในรังโจรเช่นนี้ พวกเขาสามารถดื่มด่ำและสนุกสนานได้ตามต้องการ มิน่าพวกผู้เฒ่าหลู่ถึงได้ไม่สนใจหน้าตาและชีวิต ซ้ำยังต้องการลากโฉวซือเส่าลงไปด้วย

มู่หรงฉีควานดูก็ไม่พบกลไกที่สามารถเปิดออกไปได้ทั้งยังไม่กล้ากดมั่วซั่ว เวลานี้โฉวซือเส่าคงหนีไปแล้วไล่ตามไม่ทัน อีกทั้งด้านบนก็ยังถูกผนึกไว้แน่นเห็นได้ชัดว่าทั้งสองถูกขังไว้ที่นี่และทำได้เพียงรอให้ทหารมาช่วยพวกเขา