ตอนที่ 272 คาถาคุมจิต

เหลิ่งชิงฮวนรู้ว่ายายหลิงคนนี้ไม่ธรรมดา แต่ก็ไม่คาดคิดว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมเช่นนี้

“แล้วอาคมที่ลัทธินักบุญหญิงฝึกฝนคืออะไร”

นี่คือสิ่งที่เธอต้องการจะรู้

“คาถาอาคมของพวกนางแบ่งเป็นหกประเภทได้แก่เลือดลม วิญญาณ ทำนาย ควบคุม แม่สื่อวิญญาณและจินตนาการ ว่ากันว่ายายหลิงมีพลังและฝึกคาถาอาคมมากมาย แต่ที่นางชำนาญสุดคือควบคุม”

“ควบคุมจิตของคนได้จริงๆ หรือ? หรือว่าเรียกวิญญาณคนตาย”

แม้ว่าเหลิ่งชิงฮวนจะเคยประสบกับมันด้วยตัวเองแต่ก็ยังไม่อาจเชื่อได้ว่าในโลกนี้จะมีสิ่งที่เหนือกว่าวิทยาศาสตร์อีกหรือ?

เสี่ยวเอ้อร์หยิบรูปออกมาอีกครั้งและชี้ให้เหลิ่งชิงฮวนดู “พระชายาโปรดดูที่ดวงตาของยายหลิง”

เหลิ่งชิงฮวนมองดูใกล้ๆ ตอนแรกเธอที่เหลือบมองก็รู้สึกเพียงว่าดวงตาของนางเต็มไปด้วยพลัง แต่ตอนนี้เมื่อลองจดจ่อดู ไม่รู้ว่ามันมีผลทางจิตใจหรือไม่ เธอถึงได้รู้สึกว่าดวงตาของนางลึกลับเหมือนกับน้ำวนที่สามารถดึงผู้คนเข้าไปข้างในโดยไม่รู้ตัว

ภาพเหมือนธรรมดาที่ไม่มีความดึงดูดอะไร แต่กลับมีพลังลึกลับ เช่นนั้นหากได้มองนางตัวจริงก็อาจจะถูกดูดวิญญาณไปจริงๆ ก็ได้

ทันใดนั้นเธอก็คิดได้ “เจ้าหมายความว่ายายหลิงใช้ดวงตาเหล่านี้เพื่อควบคุมจิตของผู้คน เหมือนกับการดูดซับวิญญาณ?”

เสี่ยวเอ้อร์พยักหน้า “มีคนมากมายที่ต่อสู้กับนาง แต่สุดท้ายก็ยอมจำนนอย่างเชื่อฟังและจบชีวิตภายใต้เงื้อมมือของนาง”

มิน่าวันนั้นเหลิ่งชิงหลางถึงได้ผิดปกติ!

เหลิ่งชิงฮวนพอจะเข้าใจคาถาคุมจิตนี้แล้ว มันเป็นเทคนิคขั้นสูงเช่นเดียวกับการสะกดจิต

“เจ้ารู้วิธีแก้คาถานี้หรือไม่?”

“คาถาเหล่านี้เป็นความลับของลัทธินักบุญหญิง ข้าน้อยเองก็ไม่สามารถอธิบายได้ ยิ่งไปกว่านั้นสายตาของยายหลิงก็ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน ไม่รู้ว่านางถูกผลสะท้อนกลับหรือนางพัฒนาฝีมือขึ้นไปอีกขั้น”

เหลิ่งชิงฮวนเงียบไปครู่หนึ่งและสั่งเสียงเข้ม “ต้องหาทางระบายลมออกไปให้ได้ ให้คนของลัทธินักบุญหญิงรู้ว่าตอนนี้ยายหลิงซ่อนตัวอยู่ในจวนอ๋องฉี”

“พระชายาคิดจะ…” พูดแค่ครึ่งก็ไม่กล้าเอ่ยปากต่อ

เหลิ่งชิงฮวนไม่ได้ใส่ใจ “ก็แค่ยืมมือฆ่าคน คาถาอาคมที่ยายหลิงเชี่ยวชาญนั้นข้าไม่เข้าใจเลยสักนิดดังนั้นจึงควบคุมนางได้ยาก ต้องให้คนของลัทธินักบุญหญิงเข้ามาจัดการ ไม่อย่างนั้นการปล่อยให้คนบ้าคลั่งเช่นนั้นอยู่บนโลกก็จะกลายเป็นหายนะ”

เสี่ยวเอ้อร์พยักหน้าก่อนจะเก็บกล่องอาหารแล้วออกไป

เหลิ่งชิงฮวนลังเลว่าควรจะบอกมู่หรงฉีเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่ ให้เขาคิดหาวิธีที่จะกำจัดนางทิ้งไปหรือ? เพราะว่าลัทธินักบุญหญิงอยู่ห่างจากเมืองหลวงออกไปไกล กว่าข่าวจะแพร่ไปถึง กว่าพวกนางจะมาก็ต้องใช้เวลาหลายเดือน หากปล่อยให้ยายหลิงอยู่ข้างกายจิ่นอวี๋ก็จะเป็นอันตรายได้

แต่ยายหลิงมีจิ่นอวี๋คอยปกป้อง ใครเล่าจะเชื่อเธอ?

มู่หรงฉีดื่มสุรากับเหล่านายพลหลายคนและกลับมาค่อนข้างดึก เมื่อกลับมาถึงตำหนักฉาวเทียนก็เห็นเหลิ่งชิงฮวนกำลังวาดรูปให้แม่หวังและโตวโตว

คนรับใช้เริ่มเตรียมเครื่องนอนและเสื้อผ้าสำหรับทารกในท้องของเหลิ่งชิงฮวนแล้ว ผ้านวมทั้งหมดล้วนเป็นสีแดง ปักด้ายสีทองลายผีเสื้อและดอกไม้ ไม่ก็หงส์และดอกโบตั๋น เสื้อผ้าตัวเล็กมีหลากหลายแต่ส่วนใหญ่เป็นเสื้อผ้าของเด็กผู้หญิง

เหลิ่งชิงฮวนวาดรูปสัตว์น่ารักๆ และมอบให้แม่หวังกับโตวโตว ให้พวกนางนำไปปักลวดลาย

มู่หรงฉีส่งองครักษ์ไปเฝ้าดูแลที่ตำหนักฉาวเทียนโดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังเลือกคนรับใช้และแม่นมที่ซื่อสัตย์และไว้ใจได้สามคนเพื่อรับผิดชอบงานต่างๆ ในตำหนัก ทั้งยังเลือกแม่ครัวฝีมือดีมาอีกหนึ่งคน

แม่นมเตียว โตวโตวและแม่หวังก็ว่างขึ้นมาทันที พวกนางจึงใช้เวลาส่วนใหญ่ปรนนิบัติเหลิ่งชิงฮวน ไม่ว่าอะไรก็เอามาประเคนให้ถึงที่ เหลือเพียงแค่ป้อนข้าวป้อนน้ำก็เท่านั้น ดังนั้นเวลาว่างส่วนใหญ่จึงใช้ไปสำหรับการเตรียมของให้กับทารกน้อย

เหลิ่งชิงฮวนบอกพวกนางด้วยความมั่นใจว่าเด็กในครรภ์ของเธอคือจวิ้นจู่น้อย