ตอนที่ 308 ข้าอยากฆ่าคนและวางเพลิง

เหลิ่งชิงฮวนแอบตกใจ รู้สึกวางตัวไม่ถูกที่ทำความชั่วแล้วถูกจับได้ แต่ต้องแสร้งทำเป็นสงบ

“นี่เรียกว่าแผนซ้อนแผน ไม่ผูกมิตรกับเจ้าและใช้กลหญิงงามเล็กน้อย ผู้หญิงอ่อนแอซึ่งไม่มีแม้แต่แรงจะผูกไก่อย่างข้า จะจัดการกับคนชั่วอย่างองครักษ์อินทรีได้อย่างไร เป็นฝ่ายไปกอดคนอื่นกลับถูกรังเกียจ หางตาของข้าใกล้จะเป็นตะคริวแล้ว ยังนึกว่าองครักษ์อินทรีเป็นขันทีเสียอีก”

ฉีจิ่งอวิ๋นหัวเราะ ‘ฮี่ฮี่’ “ความล้มเหลวของคนรุ่นเก่าย่อมเป็นกระจกเงาของคนรุ่นหลังไม่ใช่หรือ คิดถึงตอนนั้นสิ ความหึงหวงของพี่ชายข้าทำให้ข้าจดจำไว้ในใจไม่ลืมเลือน ความจริงพิสูจน์แล้วว่า สตรีทุกคนบนโลกใบนี้ล้วนยั่วแหย่ได้ แต่ไม่สามารถยั่วแย่พี่สะใภ้ได้ เกือบต้องแลกด้วยชีวิตเสียแล้ว”

เหลิ่งชิงฮวนลุกลี้ลุกลนอยู่ภายในใจ โชคดีที่เมื่อสักครู่ไม่ได้พูดมาก ไม่เช่นนั้นเผชิญหน้ากับฉีจิ่งอวิ๋นในตอนนี้ วางตัวไม่ถูกมากเท่าไหร่ก็คงวางตัวไม่ถูกมากเท่านั้น

นางลุกขึ้นยืน และไม่กล้าสนทนาหัวข้อนี้อีกต่อไป “คงว่างจนไม่มีอะไรทำจริงๆ พอกินอิ่มมีแรงก็หาแต่เรื่อง เจ้าค่อยๆ เล่นไปเถอะ ข้าไปล่ะ”

ฉีจิ่งอวิ๋นดึงแขนเสื้อของนางเอาไว้ “ยังไม่ได้แก้พิษให้ข้าเลย หากพี่สะใภ้ไปแล้ว เกิดมีหญิงอันธพาลมาทำชั่วกับข้า แม้แต่แรงต่อต้านก็ไม่มี”

“เดี๋ยวฤทธิ์ยาสลาย เจ้าก็จะดีขึ้นเอง”

เหลิ่งชิงฮวนอารมณ์เสีย หลังจากโดนล้อเล่นก็โกรธเพราะความอับอาย

ฉีจิ่งอวิ๋นหยุดทำหน้ายิ้มแย้ม พลันกล่าวอย่างจริงจังว่า “พี่สะใภ้โกรธพี่ชายใช่ไหม”

เหลิ่งชิงฮวนถอนหายใจเบาๆ “เหลิ่งชิงหลางตั้งครรภ์แล้ว นับหรือไม่”

“ใครกัน”

“เหลวไหล”

“อะไรนะ” ฉีจิ่งอวิ๋นประหลาดใจเล็กน้อย และลูบหนวดสั้นๆ บนคาง “นึกไม่ถึงว่าท่านอ๋องฉีจะเป็นคนภายนอกเงียบขรึม ภายในใจกระตือรือร้น ดูเหมือนจะจริงจัง รำพึงรักอยู่เสมอ และรักเดียวใจเดียว ใครจะรู้ว่าคนเงียบๆ จะผลิตลูกออกมาเสียแล้ว พูดดิบดีว่าจะไม่เข้าใกล้หญิงงามมิใช่หรือ เมื่อก่อนไม่เคยพบ ตอนนี้มารู้แก่นแท้ ยากจะควบคุมเสียแล้ว”

เหลิ่งชิงฮวนรู้สึกว่าเขากำลังมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น อยากจะเพิ่มยาให้อีกสักหน่อยจริงๆ

ฉีจิ่งอวิ๋นรู้สึกถึงอันตราย “ล้อเล่นน่า พี่ชายทำเกินไปจริงๆ เดี๋ยวข้าเจอเขา จะสั่งสอนเขาให้พี่สะใภ้เอง”

“มีอะไรน่าสั่งสอนกัน ผู้ชายอย่างพวกเจ้ามีภรรยาหลายคนถือเป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ”

“แต่กับพี่สะใภ้ไม่เหมือนกัน คนดีหายากแบบพี่สะใภ้ ทำไมพี่ชายถึงไม่รู้จักทะนุถนอมนะ ไม่ว่าอย่างไรรอพี่สะใภ้แก่จนไร้ค่าเหมือนกับไข่มุกกลายเป็นสีเหลือง แล้วค่อยเปลี่ยนไปรักคนอื่นก็ยังได้ กินในถ้วยดูในหม้อ คนคนนี้ช่างไม่จริงใจเอาเสียเลย”

เหลิ่งชิงฮวนบดฟัน “เจ้าไม่ต้องให้กำลังใจข้า หากเจ้าให้กำลังใจต่อไป ข้ากลัวว่าเจ้าจะให้กำลังใจข้าจนหาทางออกไม่ได้ และอยากฆ่าตัวตาย”

“อย่านะ! ปล่อยวางหน่อยเถอะ อย่ายึดติดกับบางอย่างมากเกินไป ทำไมต้องแขวนคอตายบนต้นไม้เพราะพี่ชายด้วย ไปกัน ข้าจะพาพี่สะใภ้ไปชื่นชมดอกไม้บานสะพรั่งและเต็มไปด้วยสีสันหลายหลากบนโลกใบนี้ อย่างมากทุกคนก็แค่นอกใจ นอกใจแล้วก็เลิก”

“ไม่ไป” เหลิ่งชิงฮวนบดฟัน “ตอนนี้ข้าอยากฆ่าคนและวางเพลิง เจ้าอย่าตามข้ามานะ หากมือของข้าลื่นล่ะ”

ฉีจิ่งอวิ๋นกล่าวว่า “ตอนพี่ชายของข้าโกรธ ก็ชอบฆ่าคนเหมือนกัน พวกเจ้าสองคนอยู่ด้วยกันคงจะอันตรายเกินไป แยกกันอยู่ดีกว่า”

เหลิ่งชิงฮวนไม่มีอารมณ์มาพูดตลกกับเขา นางทิ้งเขาไว้ และเดินจากไปอย่างไม่สบอารมณ์เพียงคนเดียว ถึงอย่างไรตรงนี้ก็ห่างจากบนเขาไม่มาก เดินสองขาคงจะไปถึงได้เช่นกัน

“ข้าพาพี่สะใภ้ไปล่าสัตว์ดีไหม” ฉีจิ่งอวิ๋นเสนอความเห็น “เหยื่อหลังฤดูใบไม้ร่วงอุดมสมบูรณ์ที่สุด ฟังเสียงลูกศรแทงเข้าผิวหนังดัง ‘ฉึกฉึก’ ทีละดอกก็ระงับความโกรธได้เช่นกัน ผลลัพธ์คงไม่ต่างจากการฆ่าคนหรือวางเพลิงหรอก”

ความคิดของตนโหดร้ายขนาดนี้เชียวหรือ พอออกมาจากปากของคนอื่น นางก็อดไม่ได้ที่จะใจสั่น ปีศาจสาวจัดการได้อยู่หมัด

แต่ทว่า ล่าสัตว์เป็นความคิดที่ดีจริงๆ ถึงแม้ตนจะตั้งครรภ์ บริเวณเอวไม่คล่องแคล่ว แต่โชคดีที่มีของกิน

ทันทัศนียภาพแสนสวยงามพอดี อาหารรสเลิศกับชายรูปงามต่างก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

ตกลง!