ตอนที่ 323 ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ

“ข้อตกลงสามข้ออะไร? อย่าว่าแต่สามข้อเลย สิบข้อหรือร้อยข้อ ข้าก็ทำได้หมด”

"นั่นคือสิ่งที่ท่านพูด ต้องมีสักวันที่หม่อมฉันเพิ่มไปถึงหนึ่งร้อยข้อ แต่วันนี้เราจะคุยกันเรื่องจิ่นอวี๋และเหลิ่งชิงหลาง

เหลิ่งชิงฮวนกล่าวอย่างเคร่งขรึม “หม่อมฉันจอยอมถอยหนึ่งก้าว ไม่ใช่เพราะหม่อมฉันสามารถอดทนและให้อภัยได้ แต่เพราะเหลิ่งชิงหลางไม่ยอมรามือ ดังนั้นหม่อมฉันจึงยินดีที่จะให้โอกาสท่านอ๋องในการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งเพคะ”

“แต่ว่าหม่อมฉันก็จะยังคงยึดหลักเดิม หากไม่สามารถรับปากได้หรือไม่ต้องการอยู่กับหม่อมฉันคนเดียวไปตลอดชีวิต เปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทันนะเพคะ พวกเราสามารถจบกันได้ด้วยดีเพื่อในอนาคตได้ไม่รังเกียจกันแล้วกล่าวหาว่าหม่อมฉันเป็นภรรยาขี้หึง”

มู่หรงฉีตัดสินใจอย่างเด็ดขาดโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

“จวนอ๋องฉีจะมีนายหญิงเพียงคนเดียวและตลอดไป ขอแค่กำจัดยายหลิงได้ ข้าจะส่งจิ่นอวี๋กลับไปทันที”

“ส่วนเหลิ่งชิงหลาง นางแบกสองชีวิตไว้บนหลัง ตอนที่พานางกลับจวน ข้ากับเสด็จแม่ก็ได้พูดคุยกันแล้วว่านางจะต้องชดเชยสิ่งที่นางทำ เพียงแต่ตอนนี้นางตั้งครรภ์ ข้า..”

“เช่นนั้นก็รอให้นางคลอดเด็กออกมาก่อนเพคะ” เหลิ่งชิงฮวนขัดมู่หรงฉี

มู่หรงฉีตกตะลึงและประหลาดใจเล็กน้อย

“เด็กน้อยไร้เดียงสา ยิ่งไปกว่านั้น” เหลิ่งชิงฮวนลูบท้อง “ทานรับเด็กในท้องของหม่อมฉันได้โดยไม่มีความคับข้องใจใดๆ หม่อมฉันเองก็ไม่อาจทำอะไรเลือดเนื้อเชื้อไขของท่านได้เพคะ อย่างไรก็ตามหม่อมฉันไม่ใช่นักบุญ จึงไม่สามารถรับปากได้ว่าเด็กคนนั้นจะถูกปฏิบัติเช่นเดียวกับเด็กที่หม่อมฉันคลอดออกมาเอง”

มู่หรงฉีกระชับแขนที่โอบรอบตัวเธอ

เหลิ่งชิงฮวนทำให้เขาประหลาดใจอีกครั้ง นั่นทำให้เขาอารมณ์ไหววูบ จมูกรู้สึกแสบเล็กน้อยดังนั้นเขาจึงถูจมูกกับไหล่ของเหลิ่งชิงฮวนโดยไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

เสียงฝีเท้าดังขึ้นตรงไปที่เรือนหลัก

เหลิ่งชิงฮวนรีบผลักเขาออกไปและลุกขึ้นยืน

ผู้มาเยือนหยุดอยู่นอกประตูและรายงานกลับมาว่า “รายงานท่านอ๋องและพระชายา พระสนมฮุ่ยเฟยเสด็จมาขอรับ”

ข่าวไปไวขนาดนี้เลย?

เหลิ่งชิงฮวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่พระสนมฮุ่ยเฟยได้รับข่าวทันทีที่เธอกลับมา หรือว่าจิ่นอวี๋ได้รับบาดเจ็บจากมู่หรงฉีเมื่อคืนนี้ นางจึงมาที่นี่เพื่อถามไถ่?

แต่อย่างไรเสียผู้มาไม่ดี ผู้ดีไม่มา แม่สามีของเธอมาถึงที่ย่อมไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

ได้ยินมาว่านางสนมในพระราชวังเป็นเหมือนนกขมิ้นที่ถูกขังอยู่ในกำแพงวังสี่เหลี่ยมและไม่สามารถออกจากประตูวังได้ เหตุใดพระสนมฮุ่ยเฟยถึงได้มาที่จวนอ๋องฉีได้? ฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ในฐานะพ่อตาไม่คิดจะควบคุมลูกสะใภ้ตัวเองหน่อยหรือ?

ทั้งสองไม่กล้ารีรอจึงรีบออกไป

พระสนมฮุ่ยเฟยวันนี้ดูมีอำนาจ รอบกายห้อมล้อมด้วยแม่นมหลายคน หลังจากได้รับเชิญให้เข้าไปในห้องรับรองนางก็เข้าประเด็นทันที

“ชิงฮวนกำลังจะคลอดในอีกสองสามเดือน แต่ก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดขึ้นตอนไหน ดังนั้นจึงเป็นการดีหากรอบกายนางมีหมอตำแยอยู่ด้วย ดังนั้นข้าจึงเลือกหมอตำแยที่มีประสบการณ์มาสองสามคน”

หมอตำแยที่พระชายารุ่ยแนะนำก็พร้อมทุกเมื่อ ไทเฮาและเหล่าไท่จวินยังตรัสว่าพวกนางเหมาะสมแล้ว แล้วทำไมแม่สามีของเธอถึงได้ยัดเยียดคนเข้ามาอีก? เมื่อถึงเวลาจะมาคอยยืนให้กำลังใจงั้นหรือ? มีคนมากเกินก็ช่วยอะไรไม่ได้

แต่ว่าอย่างน้อยก็เป็นน้ำใจ ทำได้แค่ขอบพระทัย

“นอกจากนี้ทั้งชิงหลางและจิ่นอวี๋ก็ต้องการใครสักคนมาดูแลพวกนาง โดยเฉพาะชิงหลางที่ครรภ์ไม่แน่นอนและจำเป็นต้องพักฟื้น ข้าเลือกแม่นมประสบการณ์ แล้วพวกนางสองคนล่ะ ทำไมไม่ออกมา?”