ตอนที่ 330 เรื่องเล็กน้อย

สิ่งที่จือชิวทิ้งไว้ให้เธอมีความหมายบางอย่างแน่นอน

นางล่วงรู้ความลับอะไรของเหลิ่งชิงหลาง นั่นอาจเป็นสาเหตุทำให้นางถูกฆาตกรรม?

ย้อนกลับไปในตอนนั้น ไม่มีใครรู้ถึงแรงจูงใจในการฆ่าจือชิวของเหลิ่งชิงหลาง เพราะตั้งแต่จือชิวมาเป็นเด็กรับใช้ในบ้าน เหลิ่งชิงหลางไม่พอใจจนกระทั่งสังหารนาง แม้ว่ามันจะโหดร้ายไปเสียหน่อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้ทุกคนสงสัย

ทว่าเรื่องราวอาจซับซ้อนมากว่านั้น เธอคิด

หรือว่าเหลิ่งชิงหลางอาจะมีความสัมพันธ์กับคนอื่นเช่นเดียวกับบันทึกในตำราเล่มนี้? อีกฝ่ายเป็นชายปลอมตัวเป็นหญิง?

ความคิดอันอุกอาจเกินจินตนาการนั้นทำให้เหลิ่งชิงฮวนรู้สึกตื่นเต้นจนเหงื่อออกไปทั้งตัว

ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!

เธอลุกขึ้นเดินออกไปเปิดม่าน “แม่นมเตียว ช่วยเรียกทหารยามที่ประตูจวนเข้ามาหาข้าหน่อย บอกว่าข้ามีบางอย่างจะสั่ง”

แม่นมเตียวตอบรับ ไม่นานนักนางกลับมาพร้อมกับทหารยามหน้าประตู

หลังจากเข้าไปด้านใน เขาทำความเคารพเหลิ่งชิงฮวน

เหลิ่งชิงฮวนยกมือขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงพิธีรีตอง

“ข้าขอถามเจ้าหน่อยว่าช่วงนี้มีใครมาหาพระชายารองบ้างหรือไม่”

ทหารยามพูดโดยไม่ลังเล “นอกจากคนที่พระชายารองส่งให้ไปสั่งผ้าแพรหรือขนมเป้นครั้งคราว ยังมีแม่นางเสี่ยวจือจากจวนสกุลจินที่เข้าออกที่นี่ค่อนข้างบ่อยครั้งขอรับ”

แม่นางเสี่ยวจือ?

“พระชายาเคยพบกะบนางครั้งก่อน นางยังคำนับท่านอยู่เลยขอรับ”

เหลิ่งชิงฮวนนึกถึงเด็กสาวตัวสูงหน้าตาสะสวยคนนั้นได้ทันที ตอนนั้นเหลิ่งชิงเหยายืนหยัดอย่างแน่วแน่ ทว่าเธอกลับรู้สึกคุ้นหูคุ้นตาเป้นอย่างมาก

เพียงแต่แม่นางเสี่ยวจือคนนี้แต่งหน้าโดยทาใบหน้าด้วยสีแดงเข้ม รูปร่างหน้าตาเดิมของนางอาจมีความแตกต่างกันมาก หากไม่ใช่แต่งหน้าดีก็คงเป็นการศัลยกรรม

“แล้วทุกครั้งที่แม่นางเสี่ยวจือมาหาพระชายารองกินระยะเวลานานแค่ไหน”

“พระชายารองดูจะชื่นชมสตรีผู้นี้มาก ตอนแรกนางก็แค่เดินเข้าออก แต่เวลาผ่านไปนางจากไปพร้อมกับอาหารเต็มปากเต็มคำ”

เด็กสาวคนหนึ่งทำให้เหลิ่งชิงหลางพึงพอใจได้มากขนาดนั้น ทว่าจากนิสัยของนางแล้วนางไม่มีวันอยู่เทียมกับเด็กรับใช้แน่นอน

“วันนั้นข้าเห็นว่าเจ้าคงจะสนิทสนมกับแม่นางเสี่ยวจือมากทีเดียว ยังพูดติดตลกอยู่สองสามครั้ง เจ้ารู้ไหมว่านางมาที่นี่เพื่ออะไร”

“ทุกครั้งนางมักจะบอกว่ามีของมาส่งให้พระชายารองขอรับนางมักจะมีตะกร้าอยู่ในอ้อมแขนเสมอ ครั้งหนึ่งพวกเราล้อนางเล่นด้วยการขโมยตะกร้าของนางมา แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรนอกจากยาแค่สองกล่อง”

ยาเม็ดหนิงเซียง !

เหลิ่งชิงฮวนสามารถยืนยันได้เกือบจะในทันทีว่านี่คือสาวรับใช้ของจวนสกุลจิน ผู้ที่ซึ่งหลอกล่อให้เหลิ่งชิงหลางหลงใหลในยาเม็ดหนิงเซียงทีละขั้น เงินจำนวนมากหลั่งไหลออกไป เหลิ่งชิงหลางจึงจำเป็นต้องพยายามหาเงินมากมาย แม้แต่ซื่ออี๋เหนียงก็ไม่ปล่อยไป

“นางมาที่นี่ครั้งสุดท้ายเมื่อไร”

ทหารยามครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ดูเหมือนว่าหลังจากทานอาหาร นางก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย ข้าน้อยเกรงว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น”

“เหตุใดถึงเดาแบบนั้น”

“เพราะสองครั้งก่อน คุณชายรองจินมาที่นี่คนเดียว หากไม่ได้เกิดอะไรขึ้นกับนาง เหตุใดคุณชายรองจินถึงมาเพียงคนเดียวล่ะขอรับ”