ตอนที่ 379 แผนการต่อเนื่องของทั้งสอง

เมื่อได้ยินเหลิ่งชิงฮวนพูดดังนั้น สีหน้าของจิ่นอวี๋ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก “เหลวไหล!ของแบบนี้เรียกว่าใบสั่งยาได้หรือไง ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!”

เหลิ่งชิงฮวน ยิ้มเล็กน้อย “เดิมทีดวงตาของท่านถูกทำร้ายด้วยคาถาจากยายหลิง ย่อมจำเป็นต้องใช้วิธีการที่ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ส่วนจะใช้ได้ผลหรือไม่นั้นเพียงแค่ส่งคนไปรับยาจะรู้เอง”

ลองทำดูใช่ว่าจะตั้งครรภ์ ทำไมถึงไม่กล้าลองล่ะ

ฮ่องเต้ตรัสกับคนสนิทที่ยืนอยู่ด้านข้างด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ทำตามที่พระชายาฉีบอก ส่งคนไปรับยานั่น”

คนในวังรับคำสั่งและออกไปทันที

จิ่นอวี๋รู้สึกสับสน แม้ว่าตอนนี้นางจะไม่เห็นการแสดงออกของเหลิ่งชิงฮวน แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนแรกยายหลิงบอกกับนางว่าสูตรลับในการทำให้ตาพร่าน้ำจากใบหลิวหรือน้ำตาวัว หากระมัดระวังอย่างดีที่สุดแล้ว เช่นนั้นเหลิ่งชิงฮวนจะรู้และเตรียมพร้อมเป็นอย่างดีแบบนี้ได้อย่างไร

ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด หากตาของข้าฟื้นฟูดีขึ้นแล้วฮ่องเต้ทรงเอ่ยปาก งานแต่งงานของข้าจะไม่พังทลายไปต่อหน้าเลยหรือ

บวกกับขันทีที่นางสั่งให้ไปจับแมวในกังหันน้ำตามคำสั่งยังคงไม่มีการเคลื่อนไหว ขออย่าให้มีปัญหาอะไรเลย ลี่ว์อู๋หนีออกจากวังไปจริงๆ นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเป็นคนร้ายในเรื่องนี้เสียเอง

“เพื่อปกป้ององค์หญิงลี่ว์อู๋ไม่ให้ออกจากวัง พระชายาถึงกับต้องทุ่มเทกายใจให้ข้าแต่งงานไปอยู่มั่วเป่ยสถานที่ห่างไกลเช่นนั้นเลยหรือ”

ทันทีที่พูดจบ ทุกคนก็รู้สึกประหลาดใจโดยไม่รู้ว่านางหมายถึงอะไร

พระพักตร์ของฮ่องเต้มืดมนยิ่งขึ้น “เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว”

“จิ่นอวี๋ไม่ได้พูดไร้สาระนะเพคะ” จิ่นอวี๋ตอบพลางหันไปทางเหลิ่งชิงฮวน “เมื่อครู่พระชายาฉีเอาตัวลี่ว์อู่ซ่อนในกังหันน้ำและส่งออกไปนอกพระราชวังแล้ว”

เหลิ่งชิงฮวนเผชิญหน้ากับสายตาของทุกคนอย่างเรียบเฉย “วันนี้หลังจากที่ข้าเข้ามาในวัง ข้าก็อยู่ในวังเยี่ยนชิ่งตลอดไม่ได้ออกไปไหน เหตุใดองค์หญิงจิ่นอวี๋ถึงพูดเช่นนี้”

จิ่นอวี๋ยิ้มอย่างเย็นชา “หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากท่าน แล้วลี่ว์อู๋จะออกจากวังได้อย่างไร ฮ่องเต้รีบส่งคนไปไล่ตามสิเพคะ แล้วพระองค์จะรู้ว่าจิ่นอวี๋พูดจริงหรือไม่ ถึงเวลานั้นจิ่นอวี๋ยอมเผชิญหน้ากับองค์หญิงลี่ว์อู๋ตัวต่อตัวเลยเพคะ”

“ไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้า” มู่หรงฉีพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ทางเข้าบนกังหันน้ำของพระราชวังกว้างเพียงไม่กี่นิ้ว แม้จะเป็นเด็กก็แทบจะซ่อนไม่ได้ แล้วลี่ว์อู่เข้าไปได้อย่างไร นี่มันไร้สาระมาก ทุกวันกังหันน้ำจะออกจากเมืองและจะกลับเข้ามาในวังอีกครั้งเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ในเวลานี้ไม่อนุญาตให้ออกจากวัง เว้นแต่จะมีสถานการณ์พิเศษ”

ไม่อย่างนั้นกองทัพอวี้หลินของเขาเป็นอะไร

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของมู่หรงฉี มีใครไม่รู้บ้างว่ารูปร่างขององค์หญิงลี่ว์อู๋นั้นไม่สามารถใช้ถังน้ำในการบรรยายได้

“ลองตรวจดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ” จิ่นอวี๋มั่นใจมากว่าตนเองจะชนะ

ฮ่องเต้ไม่ต้องการให้ลี่ว์อู๋หนีออกจากวัง เขาจึงส่งคนไปที่ประตูวังเพื่อถามว่ากังหันน้ำได้ออกไปจากวังหรือไม่

บรรดาขันทีกลับมาหลังจากนั้นไม่นาน ก่อนจะรายงานต่อฮ่องเต้ “รายงานฝ่าบาท เมื่อครู่บ่าวไปสอบถามหน้าพระราชวังมาแล้ว ได้ความว่ากังหันน้ำยังไม่ได้ออกไปจากพระราชวัง ส่วนวัวลากเกวียนถูกพาออกไปนานแล้ว ตอนนี้หยุดพักอยู่ที่โรงชาด้านนอกพ่ะย่ะค่ะ”

เหลิ่งชิงฮวนยิ้มเล็กน้อย “เหตุใดองค์หญิงจิ่นอวี๋ถึงใส่ร้ายข้าแบบนี้ ท่านควรจะอธิบายต่อหน้าสาธารณชนหรือไม่”

จิ่นอวี๋ตื่นตระหนกในทันที “เป็นไปได้อย่างไร ข้าเห็นกับตาตัวเองว่าคนของเจ้าให้ความช่วยเหลือลี่ว์อู๋เข้าไปในกังหันนั้นนั่น ไม่ผิดแน่!”

เหลิ่งชิงฮวนเลิกคิ้วขึ้นอย่างมีความสุข “เห็นด้วยตาตนเอง? ดูเหมือนว่าดวงตาของท่านจะหายดีโดยไม่ต้องใช้ยาแล้วสินะ?”