ตอนที่ 481 เสี่ยวอวิ๋นเช่อมาแล้ว

เสียงนั้นฟังดูคุ้นหูเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อได้ยินในตอนนี้ทำให้ดูเหมือนจะสนิทสนม!

เหลิ่งชิงฮวนไม่หันหน้าหนี “โฉวซือเส่า ท่านยังมีอารมณ์พูดจาพูดประชดประชัน อีกหรือ พวกเขากำลังจะลักพาตัวข้าไปเป็นพระชายาแห่งแคว้นหนานจ้าว ท่านไม่สนใจบ้างเลยหรือ”

“เป็นพระชายาแห่งแคว้นหนานจ้าว? หนานจ้าวอยากจะทำลายประเทศตนเองงั้นหรือ ข้าคิดว่าเจ้าน่าจะไปทำร้ายพวกเขา สร้างประโยชน์ให้กับประเทศและประชาชนได้นะ”

ทันทีหลังจากสิ้นเสียงเย้ยหยัน ชุดสีแดงปักด้วยมันดาลาก็ลอยผ่านมา แม้ว่าวิชานินจาของหน้ากากผีจะลึกลับขนาดไหนก็ไม่ไวไปกว่าดาบของโฉวซือเส่า ดาบทั้งสองเล่มถูกยกขึ้น เลือดแดงสาดกระเซ็น

เหลิ่งชิงฮวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ท่านมาได้อย่างไร”

“อวิ๋นเช่อคิดถึงแม่ ส่วนข้าคิดถึงภรรยา เหตุผลเท่านี้เพียงพอหรือไม่”

“อวิ๋นเช่อมาด้วยงั้นหรือ” เหลิ่งชิงฮวนกังวลเล็กน้อย “สถานการณ์การแพร่ระบาดในอวี้โจวยังควบคุมไม่ได้ มันอันตรายมาก!”

“โทษข้าไม่ได้นะ ใครจะไปรู้ว่าเจ้าเด็กนั่นเจ้าแผนการใช้แมลงแอบสะกดรอยตามข้า ข้าไม่ทันรู้ตัวจนกระทั่งระหว่างทาง ข้ากังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเขาจึงต้องพามาที่อวี้โจวด้วยกัน อย่างไรเสียแม่หมออัจฉริยะอยู่ที่นี่ เขาคงไม่กลัวหรอก”

เฮ้อ อดห่วงไม่ได้จริงๆ พ่อไร้เดียงสาให้กำเนิดลูกเจ้าเล่ห์เช่นนี้ได้อย่างไร เด็กคนนี้เป็นลูกของมู่หรงฉีหรือไงกัน ฉันควรหาโอกาสทดสอบความเป็นพ่อลูกของพวกเขาสองคนเปล่า

“แล้วคนอื่นล่ะ”

“เมื่อครู่บังเอิญเจอตี้ลี่กำลังมาช่วยเหลือ ข้าล่วงหน้ามาก่อน ส่วนเหล่ยอวี้พาเขาไปอยู่แนวหลัง”

ที่นี่อันตรายมาก หากเสี่ยวอวิ๋นเช่อมาจะทำให้เรื่องมันวุ่นวายมากขึ้นหรือเปล่า

รีบตัดสินใจดีกว่า

“ป้องกันข้า ข้าจะไปช่วยเหรินเหอ แล้วเราจะหนีไปด้วยกัน อยู่อวี้โจวต่อไปไม่ได้แล้ว”

โฉวซือเส่าผู้เชื่อฟังเสมอยกปลายดาบขึ้นปกป้องเหลิ่งชิงฮวน พุ่งเข้าใส่ชายหน้าตาบูดบึ้งที่จับเหรินเหอเป็นตัวประกัน

ชายป่วยเอนกายอย่างเฉื่อยชาอย่างไม่กลัวอันตรายตรงหน้า

เหลิ่งชิงฮวนเหาะขึ้นสูงพลางปล่อยกองเข็มเงินไปยังชายสวมหน้ากากผีที่จับเหรินเหอเป็นตัวประกัน แน่นอนว่าในขณะเดียวกันเธอก็เตรียมของขวัญให้กับน่าเยี่ยไป๋อย่างใจกว้าง

พิษเฉพาะตัว

ขอแค่น่าเยี่ยไป๋ถูกพิษ เขาจะไม่เพียงแต่เชื่อฟังยอมปล่อยตัวเหรินเหอ และอาจถึงขึ้นยอมแพ้โดยไม่ต่อสู้ เมื่อนั้นภัยจากโรคระบาดจะคลี่คลายลงไปด้วย

เธอขว้างเข็มพิษในมือไปที่หน้าน่าเยี่ยไป๋ ตราบเท่าที่เขาสูดลมหายใจเข้าไปอีกสักระยะ พิษก็จะสามารถเข้าสู่ร่างกายได้

แต่ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่าผู้คนไม่ควรมีจิตใจโลภและมั่นใจมากเกินไป

น่าเยี่ยไป๋บนเก้าอี้เสลี่ยงเริ่มเอามือกุมหน้าอก ขมวดคิ้ว หายใจลำบาก เห็นได้ชัดว่าพิษเริ่มก่อตัวขึ้น ทำให้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

เหลิ่งชิงฮวนขยับเข้าไปใกล้เสลี่ยงเพื่อช่วยชีวิตเหรินเหอ โดยไม่สนใจชายป่วยที่ขดตัวอยู่

เหล่าหน้ากากผีฝีมือไม่ธรรมดา แล้วเธอจะเอาชนะเขาได้ง่ายๆ ได้อย่างไร

เขาตวัดใบมีดในมือปิดกั้นเข็มเงิน ทันใดนั้นก็โจมตีเหลิ่งชิงฮวน บังคับให้เธอต้องเผชิญกับชายป่วยบนเสลี่ยงด้านหลัง

ในเวลานี้น่าเยี่ยไป๋มอบความประหลาดใจให้กับเหลิ่งชิงฮวน