ตอนที่ 558 ก้มหัวกราบอาจารย์

และแกนพลังกู่ที่ถูกเรียกว่าแกนพลังกู่นั้นก็เป็นเพราะว่ามันมีพลังชีวิตที่เชื่อมโยงเข้าด้วยกัน

หากเหลิ่งชิงฮวนฆ่าแกนพลังกู่ของน่าจาอี๋นั่ว ถ้าเช่นนั้นน่าจาอี๋นั่วก็จะได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสเช่นกัน ดังนั้นนางถึงบอกว่าน่าเยี่ยไป๋นั้นโหดเหี้ยมอำมหิต ไม่สนใจความเป็นพี่เป็นน้องสักนิด

เหลิ่งชิงฮวนไม่ได้ตอบคำถามของนาง พี่น้องสองคนก็พอ ๆ กันไม่ต่างกันมาก พวกเขาทั้งสองคนไม่มีใครไม่คำนึกถึงผลประโยชน์ของตัวเองกันทั้งสิ้น? เพียงแต่ว่าจุดจบของน่าจาอี๋นั่วนั้นน่าสงสารมากกว่าก็เท่านั้นเอง

ศีรษะของน่าจาอี๋นั่วปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ เพราะรู้ว่าครั้งนี้ตนเองได้พ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์

“หยุดมือ!” นางพูดออกมาทีละคำ “ข้ายอมแพ้แล้วข้าจะเรียกแกนพลังกู่ของตัวเองกลับมา”

เหลิ่งชิงฮวนค่อย ๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอก็กำลังเดิมพันอยู่เช่นกัน เพราะว่างูกกคอเหล่านี้ได้กลายพันธุ์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่เพียงแต่จะเปลี่ยนรูปร่างเดิมไปเท่านั้น แต่ในร่างกายยังมีสารพิษอีกด้วย สิ่งที่ตัวเองเคยบอกว่า“ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือนั้น” ก็ทำไปเพียงแค่สร้างสถานการณ์ขู่ขวัญตบตาเท่านั้น เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวยาที่ตัวเองผสมปรุงขึ้นมาจะสามารถฆ่าพญาหนอนพิษกู่ในร่างของจิ่นอวี๋ได้อย่างรวดเร็วหรือไม่

ถึงอย่างไรเสียก็มีเวลาเหลือไม่มากแล้ว

สุดท้ายแล้วน่าจาอี๋นั่วก็ไม่กล้าเอาชีวิตของตัวเองมาเดิมพัน

หัวธูปในตอนนี้มอดไหม้อยู่ครู่หนึ่งแล้วดับไป

การแข่งขันสิ้นสุดลง

ฮ่องเต้และคนอื่น ๆ ที่อยู่นอกกระโจม จ้องมองมาที่กระโจนอย่างตื่นเต้น และตั้งตารอผลของการแข่งขันในครั้งนี้

พวกเขาได้ยินสิ่งที่น่าจาอี๋นั่วและเหลิ่งชิงฮวนพูดอยู่ข้างในไม่ชัดเจน ได้ยินแต่เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดในตอนช่วงท้ายของจิ่นอวี๋เพียงเท่านั้น คิดว่าคราวนี้เหลิ่งชิงฮวนน่าจะแพ้เสียแล้ว

วิชาหนอนพิษกู่ของหนานจ้าวสำหรับพวกเขาแล้วนั้นลึกลับอย่างมาก สิ่งที่พวกเขาไม่รู้และไม่เข้าใจมักจะทำให้จิตใต้สำนึกคิดไปไกลจนสร้างมันให้มีอำนาจขึ้นมา

มีหลายคนทนรอที่จะดูเรื่องตลกของเหลิ่งชิงฮวนต่อไปไมไหว

เหลิ่งชิงฮวนกับน่าจาอี๋นั่วเลิกผ้าม่านเดินออกมา

เหล่ามหาดเล็กรีบเอาผ้าม่านออกไปอย่างรวดเร็ว สายตาของทุกคนก็มองไปที่คนที่มีผ้าขาวคลุมร่างกายอยู่บนเปลหามทันที พวกเขาประหลาดใจจนต้องร้อนอุทานออกมาพร้อมกัน

“ท่านหญิงจิ่นอวี๋!”

เป็นไปได้อย่างไร?

คนส่วนใหญ่ในท้องพระโรงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่จวนอ๋องฉีในปีนั้น รู้สึกสงสัยและตกใจว่าทำไมองค์หญิงที่ถูกส่งไปแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีกับมั่วเป่ยอยู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวอยู่ที่หนานจ้าวได้

และเพราะว่าจิ่นอวี๋สูญเสียสารอาหารในร่างกายมากเกินไป ในเวลานี้สภาพจิตใจจึงยังไม่ค่อยดีมากนัก และยังอยู่ในสภาพกึ่งสลบ

น่าเยี่ยไป๋เองก็ดูออกแล้วว่า มนุษย์กู่ที่อยู่บนเปลหามก็คือสาวใช้ที่เกือบจะถูกตัวเองใช้แส้เฆี่ยนจนตายคนนั้น และเมื่อได้ยินทุกคนร้องอุทานขึ้นมา ก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

เหลิ่งชิงฮวนทำการถวายความเคารพกับฮ่องเต้ “โชคดีที่หม่อมฉันไม่ได้ทำให้เสด็จพ่อผิดหวัง ได้กำจัดพิษบนร่างกายของมนุษย์กู่สำเร็จแล้ว และด้วยความบังเอิญ คิดไม่ถึงเช่นกันว่ามนุษย์กู่คนนี้จะเป็นองค์หญิงจิ่นอวี๋ไปได้ นางได้หนีไปที่หนานจ้าวและถูกองค์หญิงอี๋นั่วช่วยเหลือไว้ วันนี้จึงกลับมาที่ฉางอันพร้อมกับพวกคณะทูต”

ช่วงเวลาที่ฮ่องเต้เห็นการปรากฏตัวของจิ่นอวี๋นั้น แม้ว่าท่าทางของพระองค์จะไม่ได้แสดงออกมาว่าตกใจเหมือนคนอื่นๆ แต่ก็ตื่นตระหนกอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

พระองค์เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมถึงให้จิ่นอวี๋มาเป็นมนุษย์กู่

ต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน ต้องเป็นแผนการที่น่าจาอี๋นั่วเตรียมการมานานแล้วเป็นแน่ เป็นการลงมือโจมตีทางจิตกับชิงฮวน

เหลิ่งชิงฮวนไม่ได้ทำให้ตัวเองผิดหวังจริงๆ

เขามองไปที่เหลิ่งชิงฮวนอย่างชื่นชม ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าเมื่อก่อนตัวเองกังวลมากเกินไป แม้ว่าชิงฮวนจะฉลาดและเฉียบแหลม แต่นางก็เป็นคนทำอะไรมีเหตุมีผลและเข้าใจถึงสัจธรรม ไม่แปลกใจเลยที่นางจะทำให้หลายคนประทับใจ

พระองค์ตรัสคำว่า “ ดี ” ติดต่อกันถึงสามครั้ง

น่าจาอี๋นั่วเป็นฝ่ายเริ่มที่จะก้าวขึ้นไปข้างหน้าและแสดงความเคารพอย่างสุดซึ้ง “เมื่อกล้าเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ได้ พระชายาฉีมีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม อี๋นั่วแพ้และเลื่อมใสอย่างสุดจิตสุดใจ ดังนั้นยินดียอมถอนตัวและไม่ไปรบกวนท่านอ๋องฉีอีก”

ฮ่องเต้เฒ่าลูบเคราพร้อมกับหัวเราะ “องค์หญิงอี๋นั่วเป็นคนตรงไปตรงมา กล้าทำกล้ารับ สมกับคำร่ำลือโดยแท้ ช่างเป็นสตรีที่เก่งกาจไม่เป็นรองบุรุษเลย เจ้าวางใจได้ ตอนที่เจ้าอยู่ที่ฉางอัน ข้าจะเลือกลูกเขยที่ดีให้เจ้าอย่างแน่นอน จะเป็นสามีภรรยารักใคร่กลมเกลียวกัน อยู่เคียงข้างกันไปจนแก่จนเฒ่า”

น่าจาอี๋นั่วไม่แสดงท่าทางลังเลแม้แต่น้อย นางขอบคุณอย่างซึ้งใจ “ขอบพระทัยฝ่าบาทมากเพคะ”

เหลิ่งชิงฮวนอยู่ข้าง ๆ ดื่มน้ำชาที่มู่หรงฉียื่นมาให้ในอึกเดียว จากนั้นก็เคาะถ้วยชาเบา ๆ เพื่อเตือนฮ่องเต้เฒ่า เพื่อให้ไม่ลืมเรื่องสำคัญ