ตอนที่ 657 ไม่ตัดขาดอย่างเด็ดเดี่ยวต้องมีปัญหาตามมาอย่างแน่นอน

ในเวลานั้นเหลิ่งชิงฮวนจิตใจสับสนวุ่นวาย แม้แต่เรื่องของชิงเจียวก็ต้องโยนทิ้งไว้ข้างหลังก่อน ไม่สนใจแล้ว

แพะหายล้อมคอก ก็ยังไม่สายเกินไป ตัวเองไม่สามารถทนนั่งนิ่งเฉยได้ ปล่อยให้นางทำเรื่องเลอะเทอะแบบนี้

เห็นได้ชัดว่าเซวียอี๋เหนียงไม่รู้เรื่องนี้ และยังคอยมองหาคนที่เหมาะสมมาปรนนิบัติลูกสาว และยังตื่นเต้นกังวลอีก

เหลิ่งชิงฮวนคิดใคร่ครวญอย่างละเอียด มีแผนการอยู่ในใจแล้ว

เธอเดินออกมาอย่างสง่าผ่าเผย เหลิ่งชิงเหยาเห็นเธอเดินกลับมา ประหลาดใจเล็กน้อย รีบหยุดพูดทันที

“ท่านพี่ ทำไมท่านถึงกลับมาอีก?”

“จู่ๆก็นึกขึ้นได้ ยังมีอีกเรื่องที่อยากจะถามเจ้าหน่อย”

“เรื่องอะไรเหรอ?”

เหลิ่งชิงฮวนหันมองซ้ายมองขวา “พูดตรงนี้ไม่ค่อยสะดวกสักเท่าไหร่ พวกเราไปหาที่เงียบสงบ เพื่อไม่ให้คนในจวนได้ยินเข้า ปั้นน้ำเป็นตัว ก่อเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นมา”

เหลิ่งชิงเหยาพยักหน้า “ขอท่านพี่โปรดอย่าได้อึดอัดคับข้องใจ ไปที่ห้องของข้าเถอะ?”

เหลิ่งชิงฮวนหาข้ออ้างให้เซวียอี๋เหนียงจากไป “งั้นต้องรบกวนเซวียอี๋เหนียงอีกสักรอบ บอกท่านอ๋องให้ที ว่าอีกเดี๋ยวข้าจะไปหาเขา”

เซวียอี๋เหนียงตามีแวว เดินขยับไปหาเหลิ่งชิงเหยาและชิงฮวนอย่างเริงร่า “พระชายาวางใจได้เลย”

เหลิ่งชิงฮวนเดินไปบ้านพักที่ตอนนี้เธอกำลังอาศัยอยู่พร้อมกับเหลิ่งชิงเหยา

เมื่อเข้าไปในห้อง หญิงชรานำน้ำชามาเสิร์ฟ จากนั้นเหลิ่งชิงฮวนก็ให้คนรับใช้ทั้งหมดออกไป

เหลิ่งชิงเหยาสีหน้าแปลกใจ “ท่านพี่มีเรื่องอะไรจะถามข้ากันแน่? ท่าทางลึกลับแบบนี้ ทำเอาข้าเริ่มตื่นเต้นไปด้วยแล้ว”

เหลิ่งชิงฮวนปิดประตู หันกลับมาจ้องมองนางด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “คำถามไม่รีบร้อน มาให้ข้าตรวจชีพจรเจ้าก่อน”

ทันทีที่คําพูดนี้ออกมา สีหน้าของเหลิ่งชิงเหยาก็ลุกลี้ลุกลนอย่างเห็นได้ชัด มือขดเข้าไปในแขนเสื้อ

“ตรวจชีพจรเพื่ออะไร? เมื่อกี้ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าข้าไม่เป็นอะไร”

“เจ้าไม่เป็นอะไรก็จริง แต่อีกไม่กี่เดือน เจ้าก็จะเป็นแล้ว”

เหลิ่งชิงเหยาพยายามฝืนยิ้มแห้งออกมา “ข้าไม่เข้าใจท่านพี่หมายความว่าอะไรกัน?”

เหลิ่งชิงฮวนไม่ฟังคำอธิบาย ก้าวไปข้างหน้าคว้าข้อมือเหลิ่งชิงเหยา ทำท่าทางจะวัดชีพจร

เหลิ่งชิงเหยาตกใจหน้าซีด ดิ้นขัดขืนอย่างแรง “ท่านพี่จะทำอะไร? ข้าจะร้องเรียกให้คนมาช่วยแล้วนะ!”

เหลิ่งชิงฮวนมองเธออย่างเยือกเย็น “เรียกสิ ข้าจะได้เอาเรื่องที่เจ้าไม่ได้ท้องบอกให้ทุกคนได้รับรู้”

เหลิ่งชิงเหยาตัวสั่นเทา พูดจาตะกุกตะกัก “ท่าน ท่านพูดจาเหลวไหลอะไร?”

เหลิ่งชิงฮวนหรี่ตามอง “จะใช่เรื่องเหลวไหลหรือไม่ ให้ข้าตรวจดูชีพจรเจ้าก็รู้ได้แล้วไม่ใช่หรือไง?”