ตอนที่ 677 โปรดเรียกฉันว่าพระกุมารผู้แจกความมั่งคั่ง

“ฉันสามารถหาเหตุผลที่ดีกว่านี้ได้ในการยื้อเวลา”

ใต้เท้าหลู่ลังเลไปชั่วขณะ ในสังคมปัจจุบันมีการเพิ่มขึ้นของพลังงานแบบใหม่ มีเทคโนโลยีจำนวนมากที่ต้องอาศัยพลังงานแสงอาทิตย์ในการทำงาน ไม่อย่างนั้นแหวนวงเล็กๆจะมีพลังอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้อย่างไร

เขาเองก็ลำบากใจ แต่เขากลัวยามกลางคืนที่ยาวนานและความฝันมากมาย มู่หรงฉีไม่ใช่คนที่ควรไปหาเรื่อง ถ้าหากไม่มีเขาอยู่มั่วเป่ยคงใช้อาวุธที่เป็นเทคโนโลยีสมัยใหม่บุกเข้ามาในฉางอันแล้ว

“เจ้ายังคุยอะไรกับนางอยู่ได้”

คนชุดเขียวที่คลุมหน้าที่อยู่ด้านหลังเดินออกมา เขามีรูปร่างสูงใหญ่และใช้ผ้าสีดำปิดหน้าเอาไว้เช่นกัน เขาพูดออกมาอย่างรำคาญและไม่เกรงใจ

“ข้าต้องการเวลาสักหน่อยในการสอบสวนถึงวิธีการใช้แหวนในการเก็บของ” ใต้เท้าหลู่อธิบาย

“หรือว่าเจ้ามองไม่ออก? ว่าผู้หญิงคนนี้จงใจยื้อเวลา นางไม่มีทางนั่งอยู่เฉยๆแน่ เชื่อข้าเจ้าใช้ปืนยิงนางให้ตายไปเสีย พวกเราจะรีบถอยกำลัง จัดการให้หมดจดมู่หรงฉีก็ไม่สามารถจับได้”

“อย่ายิงปืน！ ระวังจะทำให้มู่หรงฉีรู้ตัว” ใต้เท้าหลู่ห้ามอย่างลนลาน “ตอนนี้ไม่ต้องรีบฆ่านาง！ ไม่อย่างนั้นแผนที่ข้าวางไว้จะเสียเปล่า！”

คนชุดเขียวแค่นเสียงออกมาอย่างเย็นชา “เจ้าไม่เข้าใจผู้หญิง นางเป็นคนสับปลับมาก ไม่ฆ่านางตอนนี้ก็จะมีปัญหาในอนาคต ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้ากำลังยึดติดกับอะไรอยู่”

ใต้เท้าหลู่ฮึดฮัด “ให้เวลาข้าอีกสักหน่อย ขอแค่ได้ของวิเศษมาไว้ในมือข้าจะส่งนางไปให้เจ้าจัดการ”

คนในชุดเขียวหัวเราะเสียงเย็น “งั้นข้าจะให้เวลาเจ้าอีกหนึ่งชั่วยาม ถ้าหากว่าเจ้ายังไม่ได้มันมาไว้ในมือ พอพ้นหนึ่งชั่วยามแล้วข้าไม่มีทางยอมให้เจ้าเก็บนางเอาไว้ต่อ”

ใต้เท้าหลู่เงียบไปจากนั้นก็พยักหน้าอย่างจำยอม “ได้！”

เขาจ้องมองไปที่เหลิ่งชิงฮวนแล้วหันไปให้สัญญาณมือ “ไปพาตัวเหลิ่งชิงฮว่ามา！”

มีคนฟังคำสั่งของเขาทันทีแล้วลงไปในเตาเผาและพาเหลิ่งชิงฮว่าขึ้นมา

มีเสียงกระสุนปืนดังอยู่รอบทิศทางและเล็งมาหาสองพี่น้อง

“ข้าขอเตือนเจ้า มอบแหวนนาโนออกมาเสียโดยดี อย่าทำอะไรผลีผลาม ไม่อย่างนั้นกระสุนนี่จะพุ่งออกไปเอง อีกอย่างพวกเขาไม่จำเป็นต้องฟังคำสั่งของข้าทั้งหมด”

เหลิ่งชิงฮวนกวาดสายตามองไปรอบๆ คนที่ใช่ปืนเล็งมาที่เธอมีทั้งหมดสิบสองคน เพียงพริบตาเขาก็จัดการเธอได้

คิดจะหนีออกไปอย่างปลอดภัยนั้นทำได้ยากจริงๆ

และเหลิ่งชิงฮวนก็คิดไม่ถึงว่าหนึ่งในพวกเขาจะมีคนที่สุดยอดซ่อนตัวอยู่ในนั้น เขาคนนั้นสามารถออกคำสั่งกับใต้เท้าหลู่ได้แม้แต่ใต้เท้าหลู่เองก็ต้องยอมให้เขาสามส่วน

งั้นชีวิตน้อยๆของเธอกับชิงฮว่าก็ยิ่งเป็นอันตราย

พวกเธออยู่ห่างจากความตายไม่มากแล้ว

แมลงติดตามถูกส่งออกไปได้ไม่นาน ที่นี่อยู่ห่างจากเมืองหลวงแค่ไหนกันแน่ การจะพามู่หรงฉีมาที่นี่ต้องใชเวลาเท่าไรกัน เธอไม่รู้อะไรทั้งนั้นแล้ว

อาศัยเพียงแค่ความสามารถของเธอการจะหนีออกไปจากที่นี่นั้นไม่ง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องพาชิงฮว่าไปด้วย

สิ่งที่เธอทำได้คือพยายามถ่วงเวลาเอาไว้และรอให้มู่หรงฉีมาช่วย

แต่ว่าแหวนนี้จะมอบให้เขาไม่ได้เด็ดขาด ไม่ต้องพูดถึงที่จิตใจของคนคนนี้ไม่ปกติ เขาทำอะไรโดยไม่เลือกวิธีการ หากมอบแหวนให้กับเขาไปเขาก็จะเป็นดั่งเสือติดปีก หากคิดจะต่อกรกับเขาอีกก็จะเป็นเรื่องยาก ที่สำคัญที่สุดคือหากมอบแหวนไปแล้วตัวเธอกับชิงฮว่าก็จะจบชีวิตทันที

คนชุดเขียวที่คลุมหน้าเอาไว้แค่นเสียงออกมาอย่างเยาะเย้ยและเร่งเร้าอย่างหยาบกระด้าง เขาใช้ปืนจี้ที่หัวของเหลิ่งชิงฮวน “เร็วเข้า”

หนังตาของเหลิ่งชิงฮวนกระตุก ตอนนี้เธอเพิ่งพบว่านิ้วชี้ข้างขวาของเขานั้นไม่มีอยู่ เขากำลังใช้นิ้วกลางในการเหนี่ยวไกปืน

ใจของเธอกระตุก เธอนึกถึงสิ่งที่ตี้ลี่เคยพูดกับเธอขึ้นมาทัน ตอนที่กำลังนำแห่ยมทูตไปตามถนนที่เมืองลั่วหยาง คนที่เธอดึงความสนใจไปจากเธอมากที่สุดมีลักษณะเด่นที่ใหญ่ที่สุดคือเขาไม่มีนิ้วชี้