ตอนที่ 700 คนประพฤติชั่วได้รับอำนาจ

ฮ่องเต้ถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของกำลังทหารและอาวุธยุทโธปกรณ์ของมั่วเป่ยในตอนนี้อีกครั้ง ใต้เท้าหลู่ยากที่จะหลีกเลี่ยงการพูดเกินจริง เขาบรรยายเกินจริงเก่งมาก

นี่ทำให้ฮ่องเต้เป็นกังวล ถึงแม้ตอนนี้ตนเองจะเอาชนะผู้มีความสามารถอย่างใต้เท้าหลู่คนนี้มาใช้ประโยชน์เพื่อตนเองแล้ว แต่การพัฒนาไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ภายในวันสองวัน กำลังทหารมั่วเป่ยพัฒนามาถึงวันนี้รวมแล้วใช้เวลาทั้งหมดห้าปี เกรงว่าตอนนี้มั่วเป่ยกำลังคว้าโอกาสเอาไว้แน่น ทุ่มเทพละกำลังทั้งหมด ไม่ให้เวลาตนเองหอบหายใจ

ทำอย่างไรถึงจะควบคุมเอาไว้ได้ นี่ทำให้ฮ่องเต้รู้สึกเครียดมาก

ขณะพูด องค์ชายอันต๋าก็ถูก ‘เชิญ’ เข้ามาในวังหลวง

คราวนี้ฮ่องเต้ปฏิบัติต่อองค์ชายอันต๋าอย่างไม่เกรงใจเลยสักนิด คำให้การของใต้เท้าหลู่ นักรบผู้กล้าที่ถูกควบคุมตัว ประกอบกับคำกล่าวหน้าต่อหน้าต่อตาของใต้เท้าหลู่ เขาไม่มีโอกาสโต้เถียงเลยสักนิด

หรือพูดอีกอย่างว่า ฮ่องเต้ไม่ให้โอกาสเขาเลย

ฮ่องเต้รับสั่งให้จับองค์ชายอันต๋าไปขังยังคุกหลวงทันที เนื่องจากเรื่องเชลยศึกมั่วเป่ยในคราวก่อน เขาส่งกองกำลังทหารไปคุมตัวนักโทษด้วยตัวเอง จากนั้นค่อยเจรจากับกษัตริย์มั่วเป่ยอีกครั้ง

สงครามในขณะนี้ องค์ชายอันต๋าคิดจะกลับไปยังมั่วเป่ยอีกครั้ง มันแทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ทางด้านมั่วเป่ยยังมีพวกพี่น้องที่เขาซ้ำเติมคอยสนับสนุนกษัตริย์มั่วเป่ยอยู่ อัตราที่จะล่าถอยเพื่อองค์ชายอันต๋ามีน้อยมาก

และตอนนี้มั่วเป่ยไม่เกรงกลัวเลยสักนิด เกรงว่าระหว่างสองแคว้นจะต้องตกอยู่ในสภาวะไม่ยอมอ่อนข้อต่อกัน

มู่หรงฉีเตรียมพร้อมสำหรับสงครามเต็มกำลังแล้ว ขอเพียงมั่วเป่ยบังอาจรุกรานฉางอัน คมดาบจะออกจากฝัก และสังหารเขาให้หงายหลังขาชี้ฟ้าม้าล้มคว่ำอย่างแน่นอน

ตอนมู่หรงฉีกลับจวนอ๋องฉี ใต้เท้าหลู่ติดตามอยู่ข้างหลังอย่างมีชีวิตชีวา พอเห็นเหลิ่งชิงฮวนยังยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง เหลิ่งชิงฮวนตกตะลึงอย่างช่วยไม่ได้

มู่หรงฉีรู้สึกประหม่าเนื่องจากเป็นฝ่ายผิดเล็กน้อย ภารกิจที่ภรรยามอบหมายไม่เพียงแต่ทำไม่สำเร็จ แต่กลับพาหมาป่าเข้าห้อง พาคนมาถึงบ้านเสียแล้ว

เขาลองใช้น้ำเสียงสบายๆ “สองสามวันนี้ฮูหยินรักษาโรคของใต้เท้าหลู่จนหาย เสด็จพ่อปลื้มปีติมาก จึงมอบป้ายประกาศเกียรติคุณอักษรทองให้แก่แพทย์ที่ทักษะยอดเยี่ยมและมีคุณธรรมอย่างเจ้า ยังมีเครื่องประดับเงินทองมากมาย และวัตถุดิบสมุนไพรหายาก อีกสองวันจะส่งมาที่จวน”

ข้าหรือ? รักษาหาย? การลงโทษแสนโหดร้ายสิบประการของราชวงศ์ชิงสามารถรักษาโรคอัมพาตครึ่งซีกหายงั้นหรือ หนูตาบอดจับแมวได้

ชิงฮวนรีบเรียกสติกลับมา ใต้เท้าหลู่คนนี้หน้าเนื้อใจเสือ เกรงว่าโรคอัมพาตครึ่งซีกก็เป็นแค่การเสแสร้ง เขาติดตามมู่หรงฉีมาถึงจวนอ๋องฉีอยู่ทางด้านหลังอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าได้รับอภัยโทษจากฮ่องเต้เป็นกรณีพิเศษอย่างแน่นอน

หลังจากนั้นฮ่องเต้กังวลว่าตนเองจะคิดเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค้นใจเรื่องที่ถูกลักพาตัวคราวก่อน แล้วแก้แค้นเป็นการส่วนตัวอีกครั้ง ดังนั้นจึงใช้ป้ายประกาศเกียรติคุณอักษรทองและเครื่องประดับเงินทองมาปิดปากตัวเองไว้ ไม่อนุญาตให้คิดย้อนหลังกับใต้เท้าหลู่

เช่นนั้นเรื่องคงจะยุ่งยากแล้ว ใต้เท้าหลู่รู้ความเป็นมาของตนเองอย่างกระจ่างแจ้ง ถึงแม้ทั้งสองคนจะมีผลกระทบต่อกัน แต่ไม่มีทางพลั้งปากออกไปต่อหน้าฮ่องเต้ตามใจ แต่นั่นก้เป็นระเบิดเวลาเช่นกัน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะระเบิดตูม

ใต้เท้าหลู่จะมาจากไหนฮ่องเต้ไม่สนใจ ต่อให้กระโดดออกมาจากในซอกหินล้วนไม่สนใจอยู่ดี

แต่ตนเองไม่เหมือนกัน ภรรยาของลูกชายเขา แม่ของหลาน หากคิดว่าตนเองเป็นภูตผีปีศาจอะไรขึ้นมา ถึงแม้จะไม่เอาไฟเผาตนเอง ก็ต้องเสียบไม้

คนคำนวณหรือจะสู้ฟ้าลิขิต ทำไมถึงออกมาเป็นแบบนี้นะ

มู่หรงฉีเล่าสถานการณ์ให้นางฟังอย่างเรียบง่ายและชัดเจน “ตอนนี้ใต้เท้าหลู่เป็นเจ้ากรมโยธา เสด็จพ่อประทานจวนให้แก่เขา แต่ยังต้องใช้เวลาซ่อมแซมสองสามวัน ดังนั้นสองวันนี้จะอยู่ที่จวนอ๋องฉีเป็นการชั่วคราว”

ใต้เท้าหลู่หรี่ตาลง “สุภาษิตกล่าวว่าไม่ประมือกันก็ไม่รู้จักกัน คราวนี้ผู้น้อยประสบภัย โชคดีที่พระชายาฉีรักษาจนหายดี ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับความแค้นแต่เก่าก่อน หวังว่าวันข้างหน้า พระชายาจะคอยสนับสนุนคนบ้านเดียวกันที่ไม่เป็นโล้เป็นพายคนนี้มากๆ”

มู่หรงฉีหูยื่น “พวกเจ้าเป็นคนบ้านเดียวกันได้อย่างไร”

ใต้เท้าหลู่ยิ้มเล็กน้อย และไตร่ตรองเป็นพิเศษ “สร้างมิตรภาพกับพระชายาคราวก่อน ได้รู้จักกับคนบ้านเดียวกันที่เดินไปตามทางคดโค้ง”