ตอนที่ 730 ชีวิตของอ๋องเชียน

สองครั้งก่อน คนคนนั้นล้วนมุ่งเป้าไปยังอวิ๋นเช่อ

อีกฝ่ายสามารถวางยาลงในอาหารขององค์หญิงซือเอ๋อร์โดยไร้ร่องรอย อีกอย่างตามคำพูดของน่าจาอี๋นั่ว อ๋องเซวียนในเวลานั้นโดนหนอนขานรับของอีกฝ่ายไปเสียแล้ว จึงควบคุมร่างกายของตัวเองไม่ได้ แสดงว่าอีกฝ่ายต้องมีหูมีตาอยู่ภายในจวนอ๋องเซวียนแน่ๆ

หลังจากนั้นตอนที่นักฆ่าแอบเข้ามาในตำหนักฉาวเทียน ก็ใช้ยาพิษทำให้องครักษ์ ตี้ลี่ และคนอื่นๆ สลบไปเพียงชั่วพริบตาเช่นเดียวกัน

เรื่องนี้ ชัดเจนว่าเป็นอุบายยิงธนูดอกเดียวได้อินทรีสองตัว ทั้งต้องการกำจัดอวิ๋นเช่อ ทั้งต้องการโดยความผิดไปให้จวนอ๋องเซวียน

พระชายาเซวียน อ๋องเซวียน รวมถึงน่าจาอี๋นั่วล้วนโดนลากเข้ามาเกี่ยวข้อง อีกฝ่ายได้ประโยชน์จากเรื่องนี้

กลอุบายโหดเหี้ยมอำมหิตกว่ายาพิษของเขาเสียอีก

ครั้งที่สองคือ ราชทูตมั่วเป่ยถูกทำร้าย

ใต้เท้าหลู่รับสารภาพว่า ทั้งหมดวางแผนโดยพวกกากเดนของเสด็จอารอง โดยต้องการปืนผาหน้าไม้ชุดนั้นของมั่วเป่ย

และเช่นเดียวกัน ความคิดของอีกฝ่ายละเอียดรอบคอบ เรื่องราวเชื่อมโยงกันอย่างแนบแน่น สุดท้ายไม่รู้ว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น เลยตัดสินคดีฆ่าคนลวกๆ และเปลี่ยนความสนใจของตัวเอง แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า นอกจากการเปิดโปงของสิงซ่างซู อีกฝ่ายยังคงซ่อนอย่างมิดชิด

ครั้งที่สาม เป็นตอนที่ตนเองโดนลักพาตัว ยาสลบอันทรงพลังที่คนของใต้เหล้าหลู่กับเสด็จอารองใช้ มีฤทธิ์รุนแรงมาก ตนเองแค่สูดเข้าปอด ก็เวียนหัวตาลาย และสลบไสลไปทันที

ครั้งที่สี่ ก็คือครั้งนี้ หากไม่ใช่เพราะน่าจาอี๋นั่วมองไสยศาสตร์กู่นี้ออก อ๋องเซวียนต้องไม่มีทางฟื้นคืนตลอดกาลแน่

ถึงแม้ว่าเขาจะกลับเนื้อกลับตัวแล้วร้องทุกข์ แต่ในมุมมองของฮ่องเต้คุณลักษณะตามปกติของอ๋องเซียน หากเชื่อเขา เช่นนั้น เป้าหมายที่สงสัยก็คงจะเปลี่ยนเป็นน่าจาอี๋นั่ว หรือไม่ก็ตนเองซึ่งเพิ่งจะรักษาอาการป่วยให้กับอ๋องเซวียน คงจะหนีการตกเป็นที่ต้องสงสัยไม่พ้น

พอรวมกับเบาะแสทั้งหมด ชิงฮวนสรุปออกมาสองสามข้อ

ข้อแรก คนคนนี้ต้องเกี่ยวข้องกับเสด็จอารอง

ข้อสอง คนคนนี้หลอกใช้อ๋องเซวียนทำร้ายมู่หรงฉี จากนั้นก็ทำลายอ๋องเซวียน แสดงว่า ถ้าหากไม่มีความแค้น อีกฝ่ายก็คงจะมีความทะเยอทะยานอันแรงกล้า

แน่นอนว่า ความเป็นไปได้ของสิ่งที่กล่าวในตอนหลังนั้นเป็นไปได้มากที่สุด

แถมอีกฝ่ายยังมุ่งเป้าไปที่พระโอรสที่ค่อนข้างได้รับความนิยมจากฮ่องเต้หลายต่อหลายครั้ง มองเสือดาวจากท่อ เห็นลายจุดบนตัวเสือดาวเพียงจุดเดียว เหลิ่งชิงฮวนเลยมุ่งความสงสัยไปที่อ๋องคนอื่นๆ

มีเพียงคนที่ยืนอยู่ในตำแหน่งนี้ และหวังว่าจะยึดครองตำแหน่งกษัตริย์ ถึงจะใช้วิธีการชั่วร้ายและสกปรกแบบนี้ มาทำการกดคนอื่นลง และทำให้ตนเองโดดเด่น

พระโอรสคงจะบอกสถานการณ์ของตนเองและรวมหัวกันก่อกบฏกับเสด็จอา ในนั้นต้องมีจุดสำคัญอยู่แน่ๆ

และวันนี้ ดูเหมือนว่าจุดที่ซ่อนเอาไว้ได้ปรากฏออกมาแล้ว และทำให้เหลิ่งชิงฮวนเกิดความสงสัย

มู่หรงฉีเข้ามาจากด้านนอก “พวกพี่รองไปดูพี่ใหญ่แล้ว ข้าจะเฝ้าเสด็จพ่อ เจ้าไปพักสักหน่อยเถอะ อย่าทำงานหนักเกินไปเลย”

ด้านข้างมีเตียงนุ่มๆ ซึ่งพระชายาเซวียนจัดเอาไว้เพื่อดูแลอ๋องเซวียน

ชิงฮวนไม่อวดเก่ง นางพิงกายอยู่บนเตียง และหลับตาพักเหนื่อย

มู่หรงฉีย้ายเก้าอี้ไปตรงหน้านาง และจับมือของนางไว้ “เหนื่อยไหม ข้าช่วยนวดขาให้เจ้าไหม”

เจ้าซื่อบื้อคนนี้นับวันยิ่งรู้จักรักและทะนุถนอมภรรยาขึ้นเรื่อยๆ แถมยังไม่กลัวคนอื่นเห็นแล้วหัวเราะเยาะ

ชิงฮวนส่ายหน้า “ไม่เหนื่อย แต่เหนื่อยใจ”

มู่หรงฉีถอนหายใจเบาๆ “เจ้ารู้หรือยังว่าแท้จริงแล้วพี่ใหญ่โดนอุบายอะไร”

ชิงฮวนลืมตา นางไม่ได้ตอบคำถามของมู่หรงฉี แต่ถามกลับว่า “ ดูเหมือนว่าน้องห้าจะเข้ากับทุกคนไม่ค่อยได้”

มู่หรงฉีพยักหน้า แล้วชำเลืองมองฮ่องเต้ซึ่งยังคงไม่ได้สติแวบหนึ่ง จากนั้นก็พูดเบาๆ ว่า “เดิมทีท่านแม่ของน้องห้าเป็นนางกำนัลที่คอยจัดการน้ำชาอยู่ข้างกายเสด็จย่า หลังจากเสด็จพ่อเมาสุรา ก็โปรดปรานนาง จากนั้นก็มีน้องห้า “

คำนินทาภายในวังค่อนข้างรุนแรง หลายคนอิจฉา จึงพูดว่าเพื่อปีนขึ้นเตียงมังกร นางเลยใช้อุบายอันไร้เกียรติยศ