ตอนที่ 801 เหลิ่งชิงเหยาบ้าไปแล้วจริง ๆ

ไม่จำเป็นต้องถามเลย ต้องเป็นเรื่องที่ตัวเองถูกจับไปเข้าคุกหลวงอย่างแน่นอน พอโฉวซือเส่าทราบข่าวก็รีบมาที่เมืองหลวงเพื่อมาเผชิญกับเรื่องเลวร้ายในครั้งนี้ด้วย

ชิงฮวนรู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อย เพราะเมื่อตัวเองถูกตาเฒ่าฮ่องเต้ส่งไปเข้าคุกหลวง คาดไม่ถึงว่าจะระดมกำลังคนได้มากขนาดนี้ ไม่เพียงแต่จะทำให้ฉีจิ่งอวิ๋นเข้ามาติดกับดักด้วยตัวเอง แต่ยังสร้างความตื่นตระหนกให้กับโฉวซือเส่าจนต้องเดินทางมาไกลหลายพันลี้จากเจียงหนานในทันทีอีกด้วย

เขามาก็ดีเหมือนกันจะได้มาเป็นกำลังเสริมคอยช่วยเหลือตัวเองได้พอดีเลย

เธอกำชับผู้ดูแลร้านเอาไว้ว่าอย่าลืมแจ้งข่าวไปที่หอซ่อนดาบ และหลังจากโฉวซือเส่ามาถึงเมืองหลวงแล้ว ก็อย่าได้กระทำอะไรบุ่มบ่ามวู่ว่ามจนเป็นจุดอ่อนให้คนอื่นมาเล่นงานได้ และยังบอกถึงเรื่องการหายตัวไปของชิงเจียวให้กับเจ้าของร้านฟังเพื่อให้สั่งการออกค้นหาที่อยู่ของเหลิ่งชิงเจียวทั้งในเมืองหลวงและบริเวณใกล้เคียงในทันที

ณ คุกหลวง ชิงฮวนรอข่าวของเหลิ่งชิงเจียวอย่างสบายใจ

องครักษ์อินทรีไม่ทำให้เธอผิดหวังเลยจริง ๆ วันต่อมาก็นำข่าวมาส่งให้แล้ว ข่าวที่ให้มาคือสถานที่ที่เหลิ่งชิงเจียวเคยไปมาก่อนจะหายตัวไป โดยเขาได้ไปที่บ้านพักกลุ่มชาวนาของจวนอ๋องเฮ่าและไปเยี่ยมเหลิ่งชิงเหยา จากนั้นเมื่อออกจากที่พักกลุ่มชาวนาก็หายตัวไปโดยไม่ทราบข่าวคราว

แหล่งที่มาของข่าวก็คือชาวนาจากที่หมู่บ้านนั้นเอง

ชิงเจียวเดินออกจากหมู่บ้านอย่างสง่าผ่าเผยตลอดทางอีกทั้งยังตบเงินรางวัลให้กับพวกชาวนาอย่างใจกว้าง ดังนั้นตอนที่พวกชาวนาว่างจากงานจึงพากันพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อยเรื่องของคุณชายรองจากจวนมหาเสนาบดีท่านนี้มากเสียหน่อย ด้วยเหตุนี้จึงมีข่าวลือมาถึงหูขององครักษ์อินทรีได้

แต่น่าเสียดายที่หมู่บ้านใกล้เคียงมีบ้านพักอาศัยอยู่น้อยมาก ด้วยเหตุนี้หลังจากที่เหลิ่งชิงเจียวออกมาจากหมู่บ้านแล้วก็ไม่มีใครรู้อะไรอีกเลย

นอกจากนี้พวกชาวนายังบอกอีกว่าในตอนพลบค่ำของวันที่เหลิ่งชิงเจียวมา พระชายาเฮ่าก็เคยมาเยี่ยมเหลิ่งชิงเหยาด้วยเช่นกัน

และอยู่ ๆ เหลิ่งชิงเหยาก็เกิดอาการบ้าคลั่งต่อหน้าสาธารณชน และแทงใส่พระชายาเฮ่าเข้าอย่างจัง

พอพูดถึงจวนอ๋องเฮ่า หัวใจของชิงฮวนก็เต้นตึกตักขึ้นมาเล็กน้อย และก็นึกถึงสิ่งที่ตัวเองสงสัยในตัวอ๋องเฮ่าทันที สัญชาตญาณบอกเธอว่าการหายตัวไปของชิงเจียวไม่ใช่เรื่องธรรมดาอย่างแน่นอน

ชิงเจียวและเหลิ่งชิงเหยาไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น เขาจะไปที่หมู่บ้านนั่นทำไมกัน? และหลังจากเขาออกจากหมู่บ้านมาแล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่? แล้วไปที่ไหนต่ออีกนะ?

และเพราะอะไรเหลิ่งชิงเหยาถึงได้แทงพระชายาเฮ่ากันล่ะ?

เธอกระวนกระวายและแทบรอต่อไปไม่ไหวที่จะสืบหาความจริงของเรื่อง แต่น่าเสียดายที่สถานการณ์ปัจจุบันของตัวเองไม่สะดวกที่จะปรากฏตัวมากนัก

เธอทำได้เพียงแจ้งข่าวไปที่จวนมหาเสนาบดี ให้รีบไปที่หมู่บ้านชาวนาเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับเหลิ่งชิงเหยากันแน่และเหลิ่งชิงเจียวหายตัวไปที่ใด?

หลังจากเหลิ่งชิงเฮ่อได้ยินข่าวเรื่องการหายตัวไปของชิงเจียวก็รู้สึกประหลาดใจเหมือนกับชิงฮวนเช่นกัน จึงรีบไปที่หมู่บ้านทันที

ภายในหมู่บ้านชาวนาทุกอย่างเป็นไปอย่างปกติ

เมื่อคนรับใช้ที่คอยเฝ้าดูเหลิ่งชิงเหยาได้ยินว่าคนของจวนมหาเสนาบดีมาที่นี่ สีหน้าก็แย่ลงในทันที และพูดจาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ฟังไม่ได้ความ

เหลิ่งชิงเฮ่อไล่ถามถึงต้นสายปลายเหตุและยืนกรานที่จะพบเหลิ่งชิงเหยาให้ได้

คนรับใช้ได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ ไม่กล้าทำอะไรโดยพลการจึงเชิญหมอประจำจวนอ๋องเฮ่าเข้ามา

ท่านหมอก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ เหมือนกัน “ข้าขอพูดตามความจริงนะขอรับคุณชายเหลิ่ง ช่วงนี้อาการของพระชายารองไม่ค่อยสู้ดีนัก”

“เพราะอะไร?”

“นับตั้งแต่นางตั้งครรภ์ก็กลายเป็นคนขี้ระแวงโน้นระแวงนี้ มักจะรู้สึกว่ามีคนจ้องจะทำร้ายลูกในท้องของนางตลอดเวลา ท่านอ๋องจนปัญญาจึงได้ส่งนางไปพักฟื้นตัวที่สวน ใครจะรู้ว่านางเกิดจุดไฟเผาสวนเสียได้ และไม่ว่าใครก็ตามที่ต้องการเข้าใกล้นาง นางก็จะคิดว่าเป็นศัตรู

เมื่อสองวันก่อนพระชายาของพวกเราอุตส่าห์หวังดีมาเยี่ยมดูอาการป่วยของนาง คาดไม่ถึงว่าจะถูกนางใช้ปิ่นปักผมแทงเข้าที่หัวใจ!

ท่านก็ทราบดีว่าร่างกายของพระชายาของพวกเรานั้นไม่ค่อยจะดีนักอยู่แล้ว ครั้งนี้ยังมาได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเสียเลือดมาก จนถูกส่งกลับจวนอ๋องทั้ง ๆ ที่หมดสติอยู่ เกิดเรื่องขนาดนี้แต่พระชายายังออกคำสั่งพวกเราว่าอย่าได้แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป เพราะกังวลว่าพระชายารองจะถูกลงโทษ”

คาดไม่ถึงว่านี่จะเป็นเรื่องจริง!

เหลิ่งชิงเฮ่อตกใจอย่างมาก พระชายาก็คือพระชายา แม้ว่าเหลิ่งชิงเหยาจะเป็นพระชายารองที่มีแค่คำว่ารองต่อท้ายมาหนี่งคำเท่านั้น แต่ทำตัวช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง สิ่งที่นางกระทำนั้นมีความผิดใหญ่หลวง!