ตอนที่ 813 เอาอกเอาใจ

เรื่องพระชายาเฮ่าไม่อาจปล่อยให้อยู่ในท้องพระโรงได้นาน ฮ่องเต้ก็เลิกว่าราชการเพราะรีบจะไปดูหน้าหลาน

การที่พระชายาเฮ่าอุ้มพระนัดดามาที่ท้องพระโรงถือว่าซื้อใจฝ่าบาทได้สำเร็จ หลังจากเลิกว่าราชการนางก็อุ้มเด็กไปให้ชายชรา

ชายชราถูมืออย่างกระวนกระวายใจและก้าวไปข้างหน้า แต่เมื่อชะโงกหน้าดูมือก็หดกลับมา

ทารกแรกเกิดมักจะหน้าตาไม่ดีนัก นับประสาอะไรกับทารกที่คลอดก่อนกำหนดในเดือนสิงหาคม ใบหน้าของเด็กนั้นแห้งไม่มีเนื้อหนัง ผิวหนังเป็นสีแดงและเหี่ยวย่นราวกับลูกลิง เสียงร้องครางเบาๆ เหมือนลูกแมว

ชายชราหมดความสนใจทันที ทำไมหลานของเขาถึงได้หน้าตาน่าเกลียดเช่นนี้? เทียบกับอวิ๋นเช่อแล้วต่างกันมากทีเดียว

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ทางสายเลือด หากไม่ใช่สายเลือดโดยตรง แค่มองเพียงครั้งเดียวก็ไม่อยากมองแล้ว ตรงกันข้ามหากเป็นผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดก็มักจะมีความรู้สึกใกล้ชิดที่อธิบายไม่ได้

ดังนั้นชายชราจึงไม่ได้พูดอะไรในเวลานั้น เขาเม้มปากและพูดว่า “ดี” หลายครั้งติดต่อกัน น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม แต่การกระทำของเขาไม่ได้แสดงความรักเลยสักนิด และเขาไม่ได้กอดเด็กด้วยซ้ำ

เขามองดูอีกสักสองสามทีก่อนจะประทานชื่อให้แล้วสั่งให้แม่นมพาออกไป เนื่องจากอ๋องเฮ่าออกจากเมืองหลวงไปเมื่อวาน เด็กจึงถูกได้รับการเลี้ยงดูชั่วคราวในวัง

พระชายาเฮ่าติดตามลู่กงกงออกจากวังไปยังศาลต้าหลี่เพื่อสอบปากคำ

หลังจากจัดการเรื่องราชการเสร็จแล้วก็ชายชราก็กลับวังเยี่ยนชิ่ง เขารู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย หนักใจกับเรื่องยุ่งๆ เกี่ยวกับบ้านเมือง

พูดได้คำเดียวว่าแก่ไปก็ไม่ดี ครั้งที่แล้วที่ได้รับบาดเจ็บเขาก็รู้สึกอ่อนแอกว่าเดิม

พระสนมฮุ่ยเฟยยืนมองจากด้านนอกท้องพระโรง

ฮ่องเต้แสร้งทำเป็นไม่เห็นนาง เขาลดศีรษะลง และต้องการคิดเกี่ยวกับเรื่องของหนานจ้าวต่อ แต่กลับรู้สึกฟุ้งซ่าน

สตรีที่อยู่นอกตำหนักนางนี้คือคนที่เขาใช้ความพยายามเพียงเล็กน้อยเพื่อแต่งเข้า ด้วยเหตุนี้เขาจึงถูกชายชราตบจนฟันร่วง

ของที่ได้มาง่ายๆ มักไม่หวงแหน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เขาได้รับการแต่งตั้ง เขาถูกห้อมล้อมด้วยความมั่งคั่งและสตรีมากมาย การต่อสู้ในวังที่ดุเดือด ความไร้เดียงสาของพระสนมฮุ่ยเฟยกลายเป็นความโง่เขลา ความตรงไปตรงมาของนางกลายเป็นการครอบงำ โดยเฉพาะความไม่เต็มใจที่จะประนีประนอมและยอมรับความพ่ายแพ้ของนางกลายเป็นสิ่งที่ไม่น่าพอใจในสายตาของเขา

ข้อดีทั้งหมดที่เคยกลับกลายเป็นข้อเสียไร้ค่า

อย่างไรก็ตาม ฮ่องเต้คิดว่าเขายังคงไว้ใจได้ และเขามีความโรแมนติกมาครึ่งชีวิตแล้ว

พระสนมฮุ่ยเฟยมักจะสร้างปัญหาให้กับเขา แต่เขาเข้าใจนิสัยของพระสนมฮุ่ยเฟยเพียงคำเดียว “โง่”

ถ้ามีคนร้องเรียนว่านางหยิ่งยโสและชอบบงการ เขาจะเชื่อ ถ้าบอกว่านางกำลังเล่นกลชายชราคิดว่าเวลาทั้งหมดคงเป็นนางที่ตกหลุมพรางของคนอื่นมากกว่า ดังนั้นพระสนมฮุ่ยเฟยจึงอยู่อย่างมั่นคง แม้ว่านางจะถูกทิ้งให้อยู่ท่ามกลางความหนาวเย็น แต่นางก็อยู่ในตำแหน่งมายี่สิบกว่าปี

แต่ตอนนี้ชายชราเบื่อที่จะเล่นกับนางแล้ว จึงอยากจะดูปฏิกิริยาของพระสนมฮุ่ยเฟย

เมื่อแก่ตัวลง เขาแค่อยากให้มีสตรีธรรมดาๆ คนหนึ่งเคียงข้าง คนที่สามารถทำให้เขามีความสุขด้วยขนมสักชิ้น เช่นนี้เมื่อเขากลับมาจากการว่าราชการก็สามารถปล่อยใจให้สบายได้

แต่บางครั้งนางก็ไม่รู้ผิดชอบชั่วดี เช่นเมื่อวานนี้ เพราะชิงฮวนอยากจะออกจากคุกสวรรค์ เสิ่นหลินเฟิงจึงเข้ามาในวัง เมื่อนางรู้นางก็พยายามชะเง้อคอมอง พยายามยั่วยุอำนาจของเขา ไร้สาระที่สุด!

วังหลังไม่ได้รับอนุญาตให้ยุ่งกับเรื่องการเมือง และเรื่องที่ชิงฮวนถูกขังอยู่ในคุกสวรรค์ก็ไม่ใช่เรื่องภายในตระกูล ไม่เหมือนกับครั้งก่อนที่พวกนางสองคนเล่นสนุก ครั้งนี้ต้องเอาจริง!

เมื่อชิงฮวนเข้าใกล้ความจริงทีละขั้น มันจะทำให้อีกฝ่ายร้อนรน ใช้วิธีไม่เลือกหน้า ตอนนี้อ๋องฉีก็ไม่อยู่ ใครจะปกป้องนาง?

อีกฝ่ายสามารถซื้อตัวหรือบังคับพ่อครัวในจวนอ๋องเซวียนได้ ซ้ำยังสามารถแทรกเข้าไปในจวนอ๋องฉีได้ เช่นนั้นในวังเองก็อาจจะไม่ปลอดภัย