ตอนที่ 824 เจ้าสำนักลัทธินักบุญหญิง

“แล้วเจ้ากู่กัดกร่อนนี้ร้ายกาจหรือไม่” เสิ่นหลินเฟิงเห็นเหลิ่งชิงฮวนทำหน้าเคร่งขรึม จึงอดไม่ได้ที่จะถาม

“อาจจะร้ายกาจ หากวันนี้ท่านช้าไปหนึ่งก้าว เกรงว่าจะกลายเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่”

เสิ่นหลินเฟิงกับเหลิ่งชิงเฮ่อมองหน้ากัน “เพราะอะไร”

“เพราะว่า หากหม่อมฉันให้ยาชิงเหยา แล้วถอนพิษในร่างกายของนาง เมื่อหนอนพิษกู่ของพระชายาเฮ่าสำเร็จขึ้นมา มันจะไม่มียาถอนพิษ”

“ทำไมถึงพูดอย่างนี้ล่ะ” เสนาบดีเหลิ่งซักถามอย่างตึงเครียด

ชิงฮวนกัดขากรรไกร “ไสยศาสตร์กู่ประเภทนี้ คือการเอาสิ่งที่เป็นพิษรุนแรงรวมกับสิ่งชั่วร้ายแล้วเลี้ยงไว้ในร่างกายแม่ หลังจากนั้นวันที่เด็กทารกในร่างกายแม่ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง กู่กัดกร่อนจะมีพิษรุนแรงอย่างยิ่ง เลือดเพียงหยกเดียวก็สามารถฆ่าวัวหนึ่งตัวได้ แต่ข้านึกไม่ถึงเลยว่าพระชายาเฮ่าจะใช้ร่างมนุษย์ในการเลี้ยงกู่! อีกอย่าง…”

ทรวงอกของนางกระเพื่อมอย่างรุนแรงสองครั้ง และพูดต่อไม่ค่อยไหว

“อีกอย่างอะไร”

“อีกอย่าง ถ้าหากหนอนพิษกู่เติบโตเต็มที่ อาจจะทำลายร่างและออกมาเอง หลังจากนั้นก็ดูดกินเลือดภายในร่างกายแม่จนเกลี้ยง แบบนั้นศาสตร์นี้จะทำลายไม่ได้!”

พอทั้งสามคนได้ยินคำพูดของเหลิ่งชิงฮวน ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น แม้แต่พูดยังตัวสั่นเทา

พวกเขาจินตนาการไม่ออกเลยสักนิดว่ามันจะเป็นฉากน่าเวทนาแบบไหนบนโลกมนุษย์ เดิมคิดว่าการผ่าท้องเอาเด็กก็น่าสังเวชที่สุดบนโลกใบนี้แล้ว

ต้องพูดว่าเหลิ่งชิงเหยาโชคไม่ดี แต่ขณะเดียวกัน ก็โชคดี หากไม่ใช่เพราะชิงเจียวกับชิงเหยา ตอนนี้ไม่รู้ว่านางจะมีจุดจบอย่างไร

“แล้วตอนนี้ล่ะ ชิงเหยาปลอดภัย แปลว่าหนอนพิษกู่พวกนั้นยังไม่เป็นรูปเป็นร่างใช่ไหม”

“ดังนั้น อีกฝ่ายถึงตัดมดลูกของชิงเหยาออก ก็เพื่อเลี้ยงหนอนพิษกู่พวกนี้ด้วยพิษรุนแรงต่อไป จนกระทั่งเติบโตอย่างเต็มที่ หากข้าเดาไม่ผิด หมอคนนั้นน่าจะย้ายหนอนพิษกู่พวกนี้ไปไว้ในมือของเจ้าสำนักลัทธินักบุญหญิง และนี่ก็เป็นโอกาสที่พระชายาเฮ่ากับคนอื่นๆ รอคอยมาตลอด”

เสิ่นหลินเฟิงตกใจ “หากเป็นอย่างที่ท่านพูด อีกฝ่ายยังมีแม่มดเฒ่าที่เชี่ยวชาญไสยศาสตร์เฝ้าระวังอยู่ โฉวซือเส่าจะไม่เป็นอันตรายหรือ”

นี่ก็เป็นเรื่องที่ชิงฮวนเป็นห่วง

“โฉวซือเส่าฝีมือการต่อสู้เก่งกาจ นิสัยแข็งแกร่ง คนธรรมดาเทียบไม่ได้ คงไม่ถึงขั้นมีอันตราย แต่ว่า ถ้าหากประมือกับเจ้าสำนักจริงๆ อาจจะกำจัดกู่กัดกร่อนพวกนี้ได้ไม่ราบรื่นนัก”

เสนาบดีเหลิ่งถามอย่างเป็นกังวลว่า “ถ้าหากพระชายาเฮ่าทำสำเร็จจริงๆ ทำให้หนอนพิษกู่พวกนั้นเป็นรูปเป็นร่าง แล้วเอามาใช้ทำชั่ว มีวิธีถอนหรือไม่”

ชิงฮวนหันไปมองเหลิ่งชิงเหยาแวบหนึ่ง ใบหน้าปรากฏความทนไม่ได้ออกมาให้เห็น แล้วพูดอย่างช้าๆ ด้วยเสียงต่ำว่า “มีวิธี แต่ในฐานะที่ชิงเหยาเป็นร่างกายแม่ เลือดของนางเป็นตัวนำยาที่สำคัญที่สุด อีกอย่าง ถ้าไม่ใช่เพราะโฉวซือเส่าส่งข่าวมาเร็วหนึ่งก้าว เมื่อข้าถอนพิษให้ชิงเหยาแล้ว เช่นนั้น ความหวังสุดท้ายก็คงจะหายไป”

เหมือนกับกู่กัดกร่อนนี้จะเอาพิษบนตัวมันทาบไปบนร่างกายของผู้เคราะห์ร้าย และเหลิ่งชิงเหยาก็กินพิษพวกนี้เป็นระยะเวลานาน เลือดในร่างกายจึงเกิดตัวแก้พิษ เอาเลือดมาเป็นตัวนำ แล้วเสริมด้วยสิ่งที่มีสรรพคุณในการรักษา ก็จะสามารถถอนพิษในร่างกายของผู้เคราะห์ร้ายได้

พอชายสามคนที่เพิ่งจะตกใจอย่างยิ่งได้ยินคำพูดของชิงฮวน ก็ยิ่งเบิกตาอ้าปาก

พระชายาเฮ่าไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ

นางคำนวณถูกแล้ว ถึงแม้ว่าเหลิ่งชิงเหยาจะรอดชีวิต จวนมหาเสนาบดีก็ต้องถอนพิษให้นาง เมื่อเป็นแบบนั้น พิษกู่กัดกร่อนของนางจึงไม่มียารักษา

ถึงแม้พิษของชิงเหยาจะไม่มีทางแก้ แต่ชิงฮวนอยากจะช่วยคน จึงต้องเอามีดยื่นไปทางเหลิ่งชิงเหยาผู้เป็นน้องสาวแท้ๆ ของตนเอง

แล้วพี่น้องก็เกิดความร้าวฉาน แผนการนี้ช่างชั่วร้ายยิ่งนัก!