ตอนที่ 841 กระบองหนามพระราชทาน

ชิงฮวนหลับตาแน่น “คำพูดนี้พระชายาเฮ่าควรจะไปบอกกับเสด็จพ่อนะ จะได้ปลอบใจท่านหน่อย ไม่ใช่ว่าวิ่งมาที่นี่เพื่อสงสัยข้าไปยิ่งกว่าเดิม”

พระชายาเฮ่าจิ๊ปาก “เจ้าอย่าได้สรรหาวิธีต่างๆมาห้ามข้าเลย มันทำให้ข้าคิดว่าเหมือนกับว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล”

ชิงฮวนมองเธอตาเขียวอย่างหยิ่งผยอง “จวนอ๋องฉีคือถิ่นของข้า！ คนที่นอนอยู่ในโลงนั่นก็คือสามีของข้า เจ้ามีสิทธิ์อะไรที่จะมาเปิดฝาโลงตรวจสอบ”

“ก็อาศัยสิทธิ์ที่ตอนนี้ท่านอ๋องรับผิดชอบราชสำนักไม่ได้ เข้าใจแล้วหรือยัง? ท่านอ๋องฉีสิ้นไปในสมรภูมิรบแบบนี้จะทำให้ทหารเสียขวัญและไม่เป็นประโยชน์ต่อการรบกับมั่วเป่ย เหตุผลนี้ใช้ได้หรือไม่”

อ๋องเฮ่ากับพระชายาเฮ่าได้กระชากหน้ากากที่เคยเป็นมาในอดีตออก และบังคับขู่เข็ญอย่างไม่สนใจอะไร

ชิงฮวนหัวเราะร่าออกมา “ต่อให้มีข้ออ้างอะไรอีกก็ไม่อาจเอาชนะความไม่ยินยอมจากข้าได้！ ข้าเป็นใหญ่ในถิ่นของข้า ข้าบอกไม่ได้ก็คือไม่ได้ เรื่องวันนี้นอกจากฮ่องเต้จะมีคำสั่งลงมาแล้ว มิเช่นนั้นใครหน้าไหนก็ลองเปิดโลงศพดูสิ！”

“ช่างบังอาจนัก” พระชายาเฮ่ายิ้มเย็น “ลำพังแค่เจ้า?”

“ตัวข้าชิงฮวนเป็นคนใจกล้า เกรงว่าคนทั้งฉางอันจะรู้หมดแล้ว เจ้าเองก็ไม่ใช่ว่าเพิ่งจะรู้จักกับข้า”

พระชายาเฮ่ามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างดูแคลน แล้วกดเสียงต่ำพูดออกมาว่า “ปากยังแข็งอยู่อีก แบบนี้ไม่มีใครชอบหรอก ที่จริงแล้วเจ้าแค่คุกเข่าขอร้องข้าอย่างว่าง่าย ข้าจะเห็นแก่ที่เราเป็นสะใภ้เหมือนกันแล้วจะยั้งมือไว้สักหน่อย”

ใจของเหลิ่งชิงฮวนสั่นไหวแต่เธอกลับทำเป็นสงบนิ่งอย่างไม่ยอมแพ้ “ในทำนองเดียวกัน พระชายาเฮ่าทำเรื่องชั่วร้ายอย่างเต็มที่จนได้รับบาดเจ็บจากไสยศาสตร์เกรงว่าจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน ไม่สู้ท่านคุกเข่าขอร้องข้า บางทีข้าอาจจะทำให้ท่านมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกสักสองสามวัน มาดูกันหน่อยว่าอนาคตอันสวยงามที่พระชายาเฮ่ากอดเอาไว้นั้น ท่านจะเพลิดเพลินไปกับเกียรติยศและความมั่งคั่งที่แลกด้วยชีวิตได้อย่างไร ไม่ได้ต่างอะไรกับการแต่งงานเลย”

ประโยคนี้กรีดลึกเข้าไปในใจพระชายาเฮ่าจนรู้สึกเจ็บปวดจนเธอแทบจะกระอักออกมา

อ๋องเฮ่าตบหลังของเธอเบาๆ พร้อมพูดออกมาอย่างโมโห “เจ้าเชื่อคำยุยงของนางงั้นหรือ”

ต่อหน้าเหลิ่งชิงฮวนแล้วพระชายาเฮ่าไม่ยอมแพ้เธอแสร้งพูดออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ว่า “ถ้าหากว่าท่านอ๋องของเจ้าได้รางวัลสมดั่งใจหวัง ข้าก็สามารถใช้วิชายืมอายุไขได้เพื่อให้ข้ามีอายุยืนยาว！ เจ้าควรจะเป็นห่วงชีวิตตัวเองมากกว่านะ การแข่งขันระหว่างข้ากับเจ้าเพิ่งจะเริ่มขึ้น ข้าจะรอดูว่าหลังจากที่เจ้าเห็นข้ามอบของขวัญชิ้นที่สามให้กับเจ้าแล้วเจ้าจะยังยิ้มออกอยู่ไหม”

วิชายืมอายุไขที่นางกล่าวถึงนั้นชิงฮวนเคยได้ยินน่าจาอี๋นั่วพูดถึงมาก่อน ในตอนแรกที่นางเข้าลัทธินักบุญหญิงก็เพื่อขโมยวิชาที่ร้ายกาจนี้ออกมา พระชายาเฮ่าสามารถใช้วิชาคุณไสยในการขโมยชีวิตของคนอื่นมาต่อชีวิตของตัวเอง ช่างร้ายกาจนักเหมือนกับไม่ใช่คน

พระชายาเฮ่าเห็นนางจ้องมาจึงสั่งออกไปอย่างได้ใจว่า “ใครก็ได้เปิดฝาโลง！ ถ้าใครกล้าเข้ามาขวางก็ถือว่าขัดคำสั่ง ฆ่าให้หมด！”

อ๋องเฮ่าพาราชองครักษ์นำมาด้านหน้าเพื่อที่จะลงมือ

ชิงฮวนกัดฟันเงินของเธอแล้วเปล่งเสียงออกมาว่า “ใครก็ได้ อัญเชิญกระบองหนามพระราชทานมาให้ข้า！”

ประโยคนี้ทำให้สีหน้าของอ๋องเฮ่าและพระชายาเฮ่าอดที่จะเปลี่ยนสีไม่ได้ ผ่านมานานแล้วจนทุกคนเกือบจะลืมถึงสิ่งนี้แล้ว ในตอนนั้นเพื่อต่อต้านลูกชายของตัวเองแล้วฮ่องเต้ชราได้พระราชทานกระบองหนามให้กับเหลิ่งชิงฮวนให้การควบคุมจวนอ๋อง

เดิมทีกระบองหนามนี้ใช้ในการตีมู่หรงฉี แต่อย่างไรเสียก็เป็นของพระราชทานเหมือนกับฮ่องเต้อยู่ตรงหน้า ไม่ว่าใครก็ต้องยอมให้เกียรติ

อ๋องเฮ่ายิ้มออกมาและยังคงพูดอย่างนุ่มนวลว่า “น้องสะใภ้สามเข้าใจอะไรผิดเกี่ยวกับกระบองหนามนี่ไปหรือเปล่า ในตอนนั้นที่เสด็จพ่อพระราชทานให้ก็เพื่อให้เจ้าใช้ในการควบคุมจวนอ๋องเท่านั้น แต่จะเอามาใช้ตีคนอื่นหรือกับข้าราชบริพานไม่ได้”

ชิงฮวนพยักหน้า “ไม่เลว ที่นี่เป็นถิ่นของข้า ในพื้นที่ของข้านั้นยิ่งใช้มันได้ง่าย หากใครไม่ฟังล้วนเกี่ยวพันถึงชีวิต”

เธอพูดไปค่อนข้างรุนแรง ทางด้านพวกโตวโตวเองก็เริ่มลนลาน

ท่านอ๋องฉีกลัวจะถูกตี กระบองหนามพระราชทานนี้จึงไม่มีใครรู้ว่าเขาซ่อนเอาไว้ที่ไหน ผ่านไปสักพัก พวกเขาจะไปหากระบองหนามที่ไหนมาแทนกันล่ะ

โตวโตวรีบค้นไปทั่วตำหนักเฉาเทียน ครู่หนึ่งนางก็เห็นกระบองซักผ้าที่อยู่ตรงมุมห้อง นางจึงหยิบมันมากับตี้ลี่แล้วหาตะปูเหล็กมาสองสามตัวแล้วเคาะตอกลงไป จากนั้นนางก็กลับไปในห้องแล้วหากระเป๋าผ้าสีเหลืองและส่งกระบองให้กับเหลิ่งชิงฮวนอย่างเย่อหยิง

ขณะที่นางส่งกระบองหนามให้กับเหลิ่งชิงฮวนนั้นก็ไม่ลืมที่จะขยิบตาส่งสัญญาณ

แต่นายบ่าวทั้งสองคนนั้นไม่สามารถสื่อสารกันได้ เหลิ่งชิงฮวนไม่เข้าใจเลยสักนิด เธอรับมันมาไว้ในมือแล้วเดินไปยืนตรงหน้าโลงศพของมู่หรงฉีแล้วมองอ๋องเฮ่ากับพระชายาเฮ่าอย่างเย็นชาราวกับกำลังปักหลักอยู่ในชัยภูมิที่ดีเยี่ยม

“เป็นอย่างไร ใครจะเข้ามาตายก่อน”

เธอพูดพร้อมกับเปิกกระเป๋าผ้าสีเหลืองออก