ตอนที่ 86 ตะปูเหล็กที่ฝังอยู่หลังหัว

ทั้งสามคนเข้ามาในเจดีย์ข้างๆ เหลิ่งชิงฮวนหยิบหน้ากากป้องกันและถุงมือออกมาจากห่อผ้าและส่งให้เสิ่นหลินเฟิง

เสิ่นหลินเฟิงวางมือบนโลงศพและสั่งองครักษ์หน้ากากผี "เปิดฝาโลง"

องครักษ์หน้ากากผีเหลือบมองโลงศพแล้วยืนนิ่งไม่ไหวติง เจ้าเด็กนี่ไม่ฉลาดจริงๆ

เสิ่นหลินเฟิงรีบเร่ง “เร็วเข้า!”

ชายคนนั้นก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่เต็มใจและร่วมกับเสิ่นหลินเฟิงเลื่อนฝาโลงศพออกไป จากนั้นก้าวถอยหลังไปสามก้าวอย่างรวดเร็วและเช็ดมือบนร่างกายซ้ำๆ ราวกับหลีกเลี่ยงสิ่งอันตราย

เสิ่นหลินเฟิงเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างครุ่นคิดแล้วกะพริบตา

กลิ่นของซากศพที่เน่าเปื่อยในโลงศพโชยออกมา แม้ว่าเหลิ่งชิงฮวนจะสวมหน้ากากป้องกันแต่เธอก็ยังทนไม่ไหวจนต้องหันหน้าหนีและก้มลงอาเจียนแห้งสองสามครั้งเสิ่นหลินเฟิงกลั้นหายใจ หยิบเทียนไขสีขาวจากด้านข้างแล้วเอนตัวไปตรวจสอบศพอย่างพิถีพิถัน

หลังจากนั้นครู่หนึ่งก็หันหน้าไปอีกทางแล้วสูดลมหายใจยาว “นอกจากบาดแผลบนศีรษะก็ไม่มีตรงไหนที่ร้ายแรงถึงชีวิต อีกทั้งแผลนี้ยังดูไม่สาหัส กะโหลกศีรษะไม่ได้รับความเสียหาย ทำไมถึงได้ตายง่ายๆ เช่นนี้ล่ะ”

เหลิ่งชิงฮวนพยายามอย่างเต็มที่เพื่อระงับความเปรี้ยวที่ตีรื้นในลำคอของเธอ บังคับตัวเองให้ลุกขึ้นยืน เธอมาที่นี่เพื่อช่วยเขา ดังนั้นจะมาทำตัวไร้ประโยชน์ไม่ได้

เธอจับไม้กระดานโลง เตรียมตัวเตรียมใจก่อนชะโงกหน้าไปดู

เยี่ยมจริงๆ ขนาดเตรียมใจไว้แล้วยังอยากอาเจียน น่าสะอิดสะเอียนสุดๆ

แต่ต้องดู ยังไงก็ต้องดู โชคดีที่คุณภาพจิตใจเธอนั้นเพียงพอ ไม่ได้ผ่าศพแค่ครั้งสองครั้งเสียหน่อย

เธอตรวจสภาพบาดแผลที่ศีรษะของผู้ตายตามที่เสิ่นหลินเฟิงพูด ผู้ตายได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถัน เช็ดเลือดสะอาดหมดจด หวีผมเรียบร้อย บนศีรษะมีบาดแผลขนาดเท่าไข่ไก่

เสิ่นหลินเฟิงเลื่อนเทียนไขในมือไปให้ แต่เงามืดเกินไปทำให้มองไม่ชัดเจน เหลิ่งชิงฮวนจึงหยิบหลอดไฟไร้เงาLEDที่ใช้ในภาคสนามออกมาจากห่อผ้า เปิดใช้งานและมองเห็นบาดแผลได้ทันที

เสิ่นหลินเฟิงและองครักษ์ที่อยู่ข้างๆ ยืนมองอย่างตกตะลึง อัญมณีที่สามารถดูดและปลดปล่อยได้เช่นนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

หลังจากตรวจสอบเหลิ่งชิงฮวนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ตามที่เสิ่นหลินเฟิงพูดบาดแผลเป็นเพียงรอยแยกของผิวหนังเล็กน้อยเท่านั้น ด้วยพละกำลังของซิ่วอวิ๋นแล้วอย่างมากสุดก็หนักแค่เพียงหนึ่งกาน้ำชา ซึ่งสามารถทำให้ผู้ตายหมดสติ แต่มันเพียงพอที่จะทำให้ถึงตายเลยหรือ?

เธอเปิดฟังก์ชันการตรวจจับ CT แบบก้นหอยของแหวนนาโนอย่างเงียบๆ และไม่พบความเสียหายที่กะโหลกส่วนบน ส่วนเลือดคั่งใต้ผิวหนังนั้นไม่สามารถตรวจจับได้อย่างแม่นยำ แต่เธอกลับค้นพบอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอตกใจที่ทำให้ดวงตาเบิกกว้างและแทบหยุดหายใจ

เสิ่นหลินเฟิงสังเกตเห็นความผิดปกติทางอารมณ์ของเธอจึงถามอย่างสงสัย "มีอะไรหรือ? ท่านพบอะไรหรือไม่"

เหลิ่งชิงฮวนชี้ไปที่ศีรษะของผู้ตาย "ท่านยกคอของเขาแล้วลองลูบที่ด้านหลังศีรษะดูว่ามีสิ่งแปลกปลอมอยู่หรือไม่"

เสิ่นหลินเฟิงทำตามคำพูดของเธอ ใช้นิ้วคลำผมอย่างระมัดระวังก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนไป "มีจริงๆ ด้วย!"

แสงจากไฟไร้เงานั้นสว่างราวกับกลางวัน เสิ่นหลินเฟิงพลิกศีรษะของผู้ตายอย่างระมัดระวัง ปัดผมออกและเจอเข้ากับตะปูเหล็กที่ฝังอยู่ในกระดูก! มันฝังอยู่ในกะโหลกจนมิดเหลือเพียงหัวตะปูที่มีขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียวซ่อนอยู่ในผม หากไม่ตั้งใจมองก็จะไม่สังเกตเห็นเลยแม้แต่นิดเดียว

คุณชายใหญ่ตายเพราะกาน้ำชาของซิ่วอวิ๋นที่ไหนกัน เห็นได้ชัดว่ามีคนแอบฆ่าเขา

หลังจากเกิดเรื่องซือหมิงเจ๋อเป็นคนแรกที่ไปถึงที่เกิดเหตุ เขามีแรงจูงใจและมีโอกาสที่จะก่ออาชญากรรม