ตอนที่ 907 ตอนพิเศษ: เรื่องราวของฉีจิ่งอวิ๋น

งานเฉลิมพระชนมพรรษาใกล้เข้ามาแล้ว เขาได้รับพระราชกฤษฎีกาให้กลับไปที่ฉางอัน

หลังจากผ่านไปห้าปี ทุกอย่างแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

บนท้องถนน ผู้คนใช้ชีวิตและทำงานอย่างสงบสุข มั่งคั่ง และมีสุขภาพดี

ทุกคนยกย่องความเฉลียวฉลาดและความกล้าหาญของฮ่องเต้ ท่านพี่รักประชาชนเหมือนลูก ปฏิรูปสิ่งเก่าและปรับปรุงสิ่งใหม่

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แม้ว่าเขาจะเดินทางไปมาระหว่างหนานจ้าวและมั่วเป่ย แต่ตำนานเกี่ยวกับท่านพี่ของเขายังคงกึกก้อง

เขาเล็งไปที่สถานการณ์ปัจจุบันในฉางอัน มีความกล้าที่จะคิดค้นและนำเสนอแผนการปฏิรูปหลายชุด แผนการเหล่านี้ได้รับการปรับปรุงและลงรายละเอียดเพิ่มเติมในเรื่องการแต่งตั้งและถอดถอนข้าราชการส่วนท้องถิ่น การกำกับดูแล การประเมินผลการปฏิบัติงาน ตลอดจนการส่งเสริมการเกษตร การส่งเสริมการพัฒนาธุรกิจ การปรับปรุงการชำระภาษี และการสนับสนุนธุรกิจขนาดย่อม การประกาศใช้นโยบายต่างๆ เพื่อประโยชน์แก่เกษตรกรทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนดีขึ้นด้วย

ฮ่องเต้ชราได้วางรากฐานที่มั่นคงสำหรับท่านพี่ของเขา โลกเป็นปึกแผ่น ประเทศชาติมีสมบัติมากมาย ท่านพี่สามารถเปลี่ยนแปลงและปกครองประเทศตามความคิดของเขาเอง

แต่เขาเห็นเงาของชิงฮวนในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้

ฉางอันไม่ได้พอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ ฮ่องเต้พยายามทำการเปลี่ยนแปลงมากกว่าหนึ่งครั้ง อย่างไรก็ตาม หลังจากมีการประกาศใช้คำสั่งบางอย่างแล้วก็จะใช้เวลาไม่นานในการดำเนินการ และจะเกิดความขัดแย้งไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง อาจจะกระทบกับผลประโยชน์ของคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง หรืออาจจะไม่เกิดอะไรขึ้นเลย

นโยบายต่างๆ ที่ท่านพี่นำมาใช้นั้นมีประโยชน์มาก แต่แม้ว่าพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว พวกเขาก็ไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้หมดทุกด้าน ดูเหมือนว่ากฎหมายและระเบียบข้อบังคับเหล่านี้ได้ผ่านการทดสอบมาแล้ว ปัญหาที่จะเกิดขึ้นในกฎหมายเหล่านี้ได้ถูกคำนวณอย่างชาญฉลาด และได้มีการคิดมาตรการรับมือไว้ล่วงหน้าแล้ว

เมื่อนโยบายใหม่ประกาศใช้ ทุกครั้งที่เจอการต่อต้านก็จะสามารถแก้ไขได้โดยง่าย

แม้แต่อ๋องเซวียนเองก็ยังมั่นใจ และบอกว่าท่านพี่ของเขาจะต้องได้รับความช่วยเหลืออย่างลับๆ จากนักปราชญ์แน่นอน

พวกเราทุกคนรู้จักท่านพี่ดี มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสามารถจัดการได้รวดเร็วขนาดนี้ และอ๋องเฮ่าผู้ซึ่งได้รับคำชมจากฝ่าบาทในตอนแรกก็ยากที่จะเปรียบเทียบ

เขาคิดว่านักปราชญ์ผู้นั้นเป็นใครไปไม่ได้นอกจากนาง

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาพบนางและได้พูดคุยกันที่เมืองหลวง นางสามารถนำเสนอกลยุทธ์ทางธุรกิจที่ดีและรูปแบบการจัดการที่ไม่เหมือนใครมากมาย ช่างเฉลียวฉลาดอะไรเช่นนี้?

ดังนั้นก่อนที่ท่านพี่จะมาถึง เขาจึงชิงลงมือก่อน เขาตกลงกับนางและทำธุรกิจที่ขาดทุนครั้งแรกในชีวิต

มีเพียงนางเท่านั้นที่สามารถคิดไอเดียบรรเจิดเหล่านี้เพื่อเป็นประโยชน์ต่อผู้คน และยกระดับสถานะของท่านพี่ในสายตาของชาวฉางอัน หนานจ้าวและมั่วเป่ย

ท่านพี่ต้องโชคดีแค่ไหนถึงได้พบนาง?

คิดๆ ดูแล้ว ตอนนี้เจ้าเด็กอวิ๋นเช่อคงอายุสิบสองปีแล้วใช่ไหม?

ในความทรงจำของเขายังคงเป็นเด็กน้อยตัวอ้วนท้วมราวกับกาน้ำชา

เมื่อเข้ามาในเมืองหลวงเขากลับรู้สึกละอายใจเล็กน้อย

ด้วยความเมตตาของฝ่าบาท ก่อนที่เขาจะไปหนานจ้าว เขาได้กลับไปเยี่ยมท่านพ่อท่านแม่ในฐานะลูกชายคนหนึ่ง

เขาเคยกลัวว่าพวกเขาจะโกรธเกลียดและไม่ให้อภัยเขาไปตลอดชีวิต

พ่อของเขาค่อนข้างสับสนเล็กน้อย แม่ของเขาเห็นเขาเพียงครั้งแรกแต่ก็จำได้ทันที ทั้งๆ ที่เขายังสวมหน้ากากอยู่ นางโผเข้าสวมกอดเขาแล้วร้องไห้

ในจวนท่านเคาท์ มีเพียงท่านแม่ที่ยังสามารถเข้าใจและให้อภัยการกระทำที่ผิดพลาดในวัยเยาว์ได้

ความปรารถนาสุดท้ายของเขาสำเร็จแล้ว และเขาสามารถเดินทางได้โดยไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับชีวิตของท่านแม่

ชิงฮวนและท่านพี่เขียนจดหมายมาหาเขาหลายฉบับ แต่เขาไม่ได้ตอบกลับ

ในจดหมายชิงฮวนเอ่ยถึงชิงฮว่าหลายครั้ง

เขารู้ดีว่าหลายปีมานี้นางไม่เคยแต่งงานเลย