บทที่ 275 เห็นๆ อยู่ว่าซี่โครงเปรี้ยวหวานที่ทำจากเนื้อมังกรต้องอร่อยที่สุดอยู่แล้ว

แม้มังกรอุทกจะไม่ใช่มังกรที่แท้จริง แต่มันก็มีสายเลือดมังกรไหลเวียนอยู่ในกาย จึงทำให้มันสูงส่งกว่าอสูรเวททั้งหลาย

มังกรอุทกที่ลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำสะท้อนประกายวาววับกระพือปีกของมัน ก่อเกิดเป็นสายลมกระโชกแรงตามมา มันอ้าปากกว้างส่งเสียงคำรามสะท้อนก้องเสียดหู

รูปร่างหน้าตาของมังกรอุทกคล้ายคลึงจิ้งเหลนขนาดยักษ์มีปีก แตกต่างจากมังกรที่แท้จริงอย่างมาก ทว่าอย่างไรเสียมันก็ยังจัดว่าเป็นอสูรเวทศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร

เสียงคำรามของมังกรดังกึกก้องไปทั่วนครหลวง ทำเอาผู้คนทั้งหลายตัวสั่นเทาแข้งขาอ่อนแรงลงไปกองอยู่กับพื้น ขณะจับจ้องสัตว์ประหลาดใหญ่ยักษ์ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น สำหรับพวกเขาการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวตัวนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการมาเยือนของนรกเลย

ปู้ฟางจ้องมองมังกรอุทกใหญ่ยักษ์หน้าตาดุร้าย ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อยพลางอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ ไอ้จิ้งเหลนยักษ์นี่… แท้จริงแล้วคือมังกรอุทกเช่นนั้นหรือ

ตับของมังกรอุทกจะว่าไปก็อร่อยใช้ได้ทีเดียว

เซี่ยอวี่กระชับหอกเหล็กในมือแน่นพลางชี้ปลายหอกไปที่เจ้าขาว ดวงตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นจับจ้องไปที่ร้านอย่างกระตือรือร้น

“ลูกพี่! ทำลายร้านนี้เสีย!”

เซี่ยอวี่ถลึงตาพลางส่งเสียงออกคำสั่ง ก่อนจะขว้างหอกออกไปอย่างรุนแรง มันพุ่งแหวกอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิวดังก้องก่อนจะตรงไปยังเจ้าขาว จากนั้นชายร่างยักษ์ก็พุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจนทำให้กระเบื้องที่ปูอยู่บนพื้นหลุดร่อนไปตามทาง

ดวงตาของเจ้าขาวกะพริบแสงวาบ มันโบกแขนมีดพร้าก่อนจะฟันใส่หอกของเซี่ยอวี่ที่พุ่งตรงเข้ามา

แคร้ง!

เสียงโลหะปะทะกันสะท้อนก้องไปทั่ว หอกเหล็กถูกคมมีดของเจ้าขาวปัดทิ้งจนลอยคว้างไปกลางอากาศ แล้วจู่ๆ ก็ม้วนตัวพุ่งกลับเข้ามือของเซี่ยอวี่ไปอีกครา กล้ามเนื้อตามตัวของเซี่ยอวี่ปูดโปนออกมาอย่างฉับพลันขณะที่ชายร่างยักษ์ขว้างหอกเหล็กใส่เจ้าขาวอีกครั้ง

ร่างของทั้งคู่ดูราวกับแปรเปลี่ยนเป็นเงาดำสองเงา ขณะที่พวกเขาพุ่งเข้าโรมรันกันอย่างรวดเร็วและเริ่มการต่อสู้ยกใหม่

เหล่าคนที่มุงดูอยู่ต่างเห็นได้ชัดว่าเมื่อเวลาผ่านไปสภาพของเซี่ยอวี่ก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เพราะอย่างไรเสียเขาก็เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่ง ไม่สามารถยืนหยัดด้วยกำลังสูงสุดไปได้ตลอด นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงเรียกมังกรอุทกแสนดุร้ายให้ออกมาช่วยสู้

ทว่าชายร่างยักษ์ก็ไม่ได้รู้สึกเสียหน้าอะไร ตราบใดที่สามารถประวิงเวลาอยู่กับเจ้าสิ่งที่น่าจะเป็นอสูรเวทขั้นเซียนเทพตรงหน้าได้ เพราะแปลว่ามันจะปลีกตัวไปทำอันตรายใดๆ กับมังกรอุทกไม่ได้ เมื่อเป็นดังนั้นลูกพี่ ของเขาย่อมใช้พลังที่แสนยิ่งใหญ่ของมังกรทำลายร้านบ้าๆ นี่ลงได้อย่างแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนี้ เซี่ยอวี่ก็ไม่อาจห้ามเสียงหัวเราะดังก้องของตัวเองได้ ขณะเดียวกันท่วงท่าของเขาก็ดูน่าพรั่นพรึงขึ้นเรื่อยๆ ขณะโถมกำลังที่แข็งแกร่งราวภูเขาลูกใหญ่ใส่ศัตรูตรงหน้า

ทว่าหากเซี่ยอวี่จะสละเวลามาปรายตามองสีหน้าของคนที่อยู่ในร้านสักนิด เขาจะรู้ได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

นั่นเพราะคนในร้านรวมถึงเถ้าแก่ปู้ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแต่อย่างใด แม้พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่กับมังกรอุทกซึ่งมีพลังอยู่ในจุดสูงสุดของระดับแปด และแม้ว่าหลายคนจะถูกพลังรุนแรงกดทับจนหายใจแทบไม่ออกไปบ้าง ทว่าดวงตาของพวกเขากลับปราศจากความพรั่นพรึง แต่กลับสะท้อนความขบขันออกมาแทน

ดวงตาสีแดงก่ำของมังกรอุทกที่ใหญ่พอๆ กับตะเกียงกลอกไปมาพลางจ้องเข้าไปภายในร้าน อสูรเวทระดับแปดย่อมมีสติปัญญาสูงส่ง และในฐานะสหายคู่คิดของเซี่ยอวี่ มันย่อมเข้าใจกระจ่างแจ้งว่าอีกฝ่ายต้องการสิ่งใด

การทำลายร้านร้านหนึ่งสำหรับมังกรอุทกระดับแปดแล้วง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ ต่อให้ถูกสั่งให้ไปเคลื่อนภูเขาย้ายแม่น้ำ มันก็สามารถทำได้ง่ายๆ

มังกรอุทกยืดคอพลางคำรามอย่างดุร้ายใส่ร้าน พลังเสียงดุดันของมังกรกระเพื่อมออกมาเป็นสายพุ่งปะทะร้านที่อยู่ตรงหน้าทันที

ตู้ม!

ลูกไฟสีแดงเข้มที่ดูเหมือนจุดติดได้จากความว่างเปล่าพุ่งออกมาจากปากของมังกรอุทก ลูกไฟนี้เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าลมหายใจมังกร ถือเป็นความสามารถแต่กำเนิดที่มีอยู่ในอสูรเวทเผ่าพันธุ์มังกรทั้งหลาย

ตู้ม ตู้ม!

ลูกไฟพลันกระจายตัวออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็วราวกับถูกบางสิ่งสกัดไว้ แววโหดเหี้ยมฉายวาบบนดวงตาขนาดใหญ่ราวตะเกียงของมังกรอุทก ก่อนที่มันจะกระโจนเข้าใส่ร้านแล้วปล่อยห่าลมหายใจมังกรออกจากปากไม่ขาดสาย

ลมหายใจมังกรมีความสามารถเผาผลาญทุกอย่างที่ขวางหน้า ลูกค้าหลายคนในร้านไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป ต่างตื่นตกใจเมื่อต้องเผชิญกับลูกไฟที่หลั่งไหลลงมาราวกับเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกราก มีไม่น้อยที่กลัวถึงขีดสุดจนแข้งขาอ่อนล้มพับไปกับพื้น

จีเฉิงเสวี่ยนั้นอย่างไรเสียก็เป็นถึงจักรพรรดิ ดังนั้นเขาจึงยังรักษาความสงบนิ่งน่ายำเกรงไว้ได้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ตรงหน้า ทว่าใบหน้าของชายหนุ่มก็ซีดขาวไร้ซึ่งสีสันใดๆ

ภาพลูกไฟขนาดใหญ่คือสิ่งเดียวที่ผ่านเข้ามาในสายตาของชายหนุ่ม ทำให้เขาตระหนักได้ว่าตนเองนั้นไร้ตัวตนและอ่อนแอเพียงใด ชายหนุ่มอดนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ ที่เขาต้องตกอยู่ในสภาพไร้ประโยชน์ไม่มีแม้กำลังใดๆ จะแก้ปัญหาหลังขึ้นมาครองบัลลังก์ไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เจ้ามู่เฉิงสร้างเรื่องก่อกวนในพิธีศพของจักรพรรดิองค์ก่อน หรือเมื่อคราวที่เหล่าผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการและระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามแห่แหนกันเข้ามาในนครหลวงหลังจากข่าวเรื่องต้นตื่นรู้ทางห้าสายแพร่สะพัดออกไป เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้เขาตระหนักถึงความเป็นจริงของโลกได้อย่างกระจ่างชัด

มีเพียงผู้เยี่ยมยุทธ์เท่านั้น…ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง!

ลมหายใจมังกรพวยพุ่งออกมาเรื่อยๆ ก่อเกิดเป็นพายุเพลิงร้ายกาจที่เผาผลาญบ้านหลายหลังด้านหลังร้านของปู้ฟางจนราบเป็นหน้ากลอง

“ไอ้จิ้งเหลนโง่เง่า ห้ามถ่มน้ำลายไร้ค่าของเจ้าใส่ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้เด็ดขาด กลืนมันลงไปเสีย!”