บทที่ 291 ฝูงอสูรเวทจู่โจม

บนพื้นที่ราบโล่งกว้างใหญ่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ลำแสงคล้ายคมกระบี่สว่างวาบผ่านไป ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันเร็วเสียยิ่งกว่าสายฟ้าเสียอีก

ลมกระโชกแรงจางหายไปพร้อมลำแสงของกระบี่ เหลือไว้เพียงร่างที่ยืนอยู่บนกระบี่เท่านั้น คนผู้นั้นมีคิ้วแหลมชี้และดวงตาที่สว่างเจิดจ้าเหมือนดวงดาว

ชายหนุ่มเหาะมาที่นี่ด้วยกระบี่บิน เขามองดินแดนโล่งกว้างแห่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือพลางหยีตา

“เกือบถึงเมืองประจิมเร้นลับแล้ว… ผู้อาวุโสสูงสุดส่งข้ามาช่วยเหลือที่นี่ มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นที่เมืองประจิมเร้นลับจริงหรือ ลัทธิอสุรากลับมาแล้ว… ใครมันจะไปคาดคิดกัน” ชุดคลุมสีขาวของถังอิ่นโบกสะบัดไปตามสายลม เขามองไปที่ขอบฟ้าไกล จากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้าอีกครั้งพร้อมลำแสงเจิดจ้า

จักรวรรดิวายุแผ่วตกอยู่ในความโกลาหล หลายเมืองกำลังเผชิญกับสภาวะสงคราม สงครามเปื้อนเลือดและโลหิตที่หลั่งรินคร่าชีวิตเหล่าทหารจำนวนมาก จักรวรรดิกลับมาสู่สภาวะเคร่งเครียดเศร้าหมองอีกครั้ง

ในฐานะหนึ่งในสำนักที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนทางใต้ สำนักความลับแห่งสวรรค์ซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาอู่เหลียงจะเพิกเฉยต่อเรื่องนี้ไม่ได้ นอกจากนี้การที่ผู้อาวุโสจากวิหารเทพเจ้าลงทัณฑ์แห่งวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏต้องมาพ่ายแพ้จนถึงแก่ชีวิตที่จักรวรรดิวายุแผ่ว ยังทำให้คนทั้งวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏรู้สึกตกใจมากอีกด้วย

ผู้อาวุโสผู้นั้นมีร่างกายระดับเก้าขั้นเซียนเทพ และพลังปราณของเขาก็สูงไม่น้อย อีกนิดเดียวก็จะบรรลุระดับเก้าขั้นเซียนเทพจริงๆ แล้ว ผู้ฝึกตนมากฝีมือเช่นนี้กลับต้องมาพ่ายแพ้ในจักรวรรดิวายุแผ่ว จะให้พวกเขาไม่เดือดเนื้อร้อนใจได้อย่างไร วิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏส่งคณะมาสอบสวนเรื่องนี้ แล้วก็พบว่าจักรวรรดิกำลังอยู่ในสภาวะสงคราม… ราวกับว่ามีใครชักใยอยู่เบื้องหลัง

ทันทีที่คณะผู้ฝึกตนจากวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏได้ข้อมูลนี้มา การสังหารหมู่ก็เริ่มขึ้นโดยมีพวกเขาเป็นเป้าหมาย ขั้นนักพรตยุทธการหลายคนถูกสังหาร มีเพียงไม่กี่คนที่หนีรอดมาได้ เหล่าคนที่รอดตายเริ่มปล่อยข่าวออกมา

ลัทธิอสุราที่ถูกทำลายไปเมื่อหลายพันปีก่อนกลับมาแล้ว ครั้งนี้พวกเขาเข้ามาก่อชนวนสงครามภายในจักรวรรดิวายุแผ่ว แม้ทุกคนจะไม่รู้ถึงจุดประสงค์ที่แท้จริง แต่ลัทธิอสุรานั้นชั่วร้ายเจ้าเล่ห์ ย่อมไม่ประสงค์ดีอย่างแน่นอน

เมื่อได้รับข่าวจากวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏ บรรดาสำนักสำคัญๆ จากดินแดนทางใต้ก็เริ่มส่งศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเข้าช่วยเหลือ

ราชาอวี่ได้รับการสนับสนุนจากลัทธิอสุรา ส่วนจักรวรรดิวายุแผ่วก็ได้รับแรงหนุนจากสำนักที่แข็งแกร่งอื่นๆ

ไม่นานทั้งสองฝ่ายก็ขับเคี่ยวกันอย่างสูสี

….

“สุนัขป่าดำดิน!”

เสียงตะโกนร้องดังขึ้น ตามมาด้วยกองทหารลำดับสามแห่งเมืองประจิมเร้นลับที่กรูกันออกมา พวกเขาเข้าล้อมสุนัขป่าตัวใหญ่ที่โผล่ขึ้นจากดินเอาไว้

สุนัขป่าดำดินเป็นอสูรเวทที่เคลื่อนไหวคล่องแคล่วและใช้ชีวิตอยู่ใต้ดิน สำหรับพวกมันการเคลื่อนไหวใต้ดินนั้นไม่ต่างอะไรกับการว่ายน้ำ จัดเป็นอสูรเวทที่หายากในทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ด้วยความที่เป็นอสูรเวทระดับสี่การโจมตีของพวกมันจึงไม่แข็งแกร่งมากนัก แต่ก็สามารถสร้างความเสียหายโดยไม่คาดคิดได้

ยิ่งไปกว่านั้นพวกมันยังดุร้ายมากอีกด้วยเมื่อจะกัดเหยื่อ โดยจะดูให้แน่ใจว่ากัดในจุดที่ทำให้เลือดออกมากที่สุด สุนัขป่าดำดินสามารถฉีกเหยื่อออกเป็นชิ้นๆ ด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว ทำให้มีเลือดไหลออกมาปริมาณมาก

เหล่าทหารที่มีประสบการณ์ยกอาวุธของตนขึ้นแล้วพุ่งเข้าใส่สุนัขป่าดำดินพร้อมตะโกนกู่ร้อง

จูเยวี่ยผู้เป็นแม่ทัพของกองทหารลำดับสามใบหน้าซีดเผือด พวกเขาเพิ่งเริ่มออกเดินทางไม่นาน แต่กลับต้องเผชิญหน้ากับอสูรเวทที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้ว แค่เริ่มก็เห็นถึงลางร้ายตะคุ่มๆ…

ไม่นานนักฝูงสุนัขป่าก็ถูกกองทหารโค่นได้สำเร็จแล้วต้องหนีกลับลงดินไป แต่ทหารก็ตื่นตัวไปหมดและไม่กล้าลดระดับความระวังตัวลงอีก

สุนัขป่าดำดินหรือ… ดวงตาของปู้ฟางเป็นประกายขึ้นขณะมองสุนัขตัวที่ถูกทหารแทงตาย ความสนใจทวีคูณยิ่งขึ้นขณะเริ่มสำรวจซากสัตว์ตรงหน้า

สมาชิกหน่วยโรงครัวคนอื่นๆ กำลังสาละวนอยู่กับการป้องกันกองทัพ จึงไม่ได้สังเกตการกระทำของเขา

ปู้ฟางพลิกตัวสุนัขขึ้นพร้อมหยีตา คุณภาพของเนื้อจัดว่าดีเลยทีเดียว

สุนัขป่าเหล่านี้ใช้ชีวิตอยู่ใต้ดินมาเป็นเวลานาน เนื้อของมันจึงถูกทำให้บริสุทธิ์ด้วยพลังปราณเที่ยงแท้ที่อยู่ใต้ดิน และมีคุณลักษณะพิเศษที่ไม่เหมือนใคร

ปู้ฟางเอามือตบตัวสุนัขป่าก่อนจะลุกขึ้นยืน เขาถอนหายใจด้วยความเสียดายเนื่องจากใช้กระเป๋าคลังเก็บไม่ได้ ไม่เช่นนั้นคงจะเก็บสุนัขตัวนี้เข้าไปเพื่อใช้งานต่อแล้ว

แม้ราคาของมันจะต่ำแต่คุณภาพของเนื้อถือว่าดี น่าจะมีรสชาติอร่อยหลังปรุงเสร็จ

แม้ฝูงสุนัขป่าดำดินจะหนีกลับลงไปแล้ว แต่กองทหารลำดับสามกลับตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก แม้จะชนะแต่ก็มีทหารหลายคนที่บาดเจ็บนอนร้องโอดโอยอยู่บนพื้น

อสูรเวทที่ซุ่มโจมตีอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันตั้งตัวเช่นนี้จัดการด้วยยากที่สุด

แต่ถึงสถานการณ์จะเลวร้าย พวกเขาก็ต้องเดินหน้าต่อไป ในวันที่สอง กองทหารแห่งเมืองประจิมเร้นลับยังคงออกเดินทางไปสู่จุดหมาย

แต่ไม่นานพวกเขาก็พบปัญหาอีกครั้ง ขณะกำลังเคลื่อนที่ผ่านกองหินหักพัง งูวายุระดับสี่ก็พุ่งเข้าจู่โจมพวกเขา งูนี้โดยปกติมีนิสัยขี้เกียจชอบจำศีล แต่กลับบ้าคลั่งขึ้นมาและเริ่มโจมตีกลุ่มทหาร ทหารหลายคนได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้ครั้งนี้