ตอนที่ 311
บทที่ 311 มหาพรตคนงาม
October 22, 2026
นายท่าน: ปู้ฟาง
ระดับพลังปราณเที่ยงแท้: ระดับหก (สามารถใช้พลังปราณเที่ยงแท้จัดการกับวัตถุต่างๆ ได้ ในฐานะพ่อครัวเทพในโลกแห่งจินตนาการ นายท่านสามารถถ่ายทอดพลังปราณใส่อุปกรณ์ทำครัว เพื่อทำอาหารที่อร่อยมากยิ่งขึ้นได้ ตั้งใจฝึกฝนเข้าล่ะ พ่อหนุ่ม)
พรสวรรค์การทำอาหาร: สองดาว
ทักษะ: ทักษะการใช้มีดฝนดาวตกระดับสอง (100/100) ทักษะการแกะสลักกลุ่มดาวกระบวยใหญ่ระดับหนึ่ง (60/100)
อุปกรณ์: มีดทำครัวกระดูกมังกรทอง (ชุดอุปกรณ์พ่อครัวเทพ) กระทะกลุ่มดาวเต่าดำ (ชุดอุปกรณ์พ่อครัวเทพ)
คะแนนรวมการเป็นพ่อครัวเทพ: พ่อครัวรุ่นเยาว์ (ศิลปะการทำอาหารของท่านเริ่มเปล่งประกายตามพรสวรรค์ที่ผลิดอกแรกแย้ม ทักษะการใช้มีดและการแกะสลักของท่านอยู่ในระดับสูงแล้ว เส้นทางการเป็นพ่อครัวเทพของท่านเปิดออกแล้ว)
ระดับของระบบ: หกดาว (อัตราการแปลงหน่วยร้อยละ 90 นายท่านสามารถออกเก็บเกี่ยววัตถุดิบได้ และสามารถรับพ่อครัวแม่ครัวฝึกหัดเข้ามาทำงานได้)
ปู้ฟางยืนนิ่งอยู่กับที่พลางยกมือขึ้นเล็กน้อย หน้าต่างของระบบกะพริบแสงอยู่ในศีรษะของเขาขณะที่ชายหนุ่มกำลังอ่านข้อมูลในนั้นอย่างตั้งอกตั้งใจ
ขั้นปราณของเขายังไม่บรรลุไปสู่ระดับเจ็ด เนื่องจากเขายังทำรายรับได้ไม่มากพอ แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้นัก ส่วนชื่อของกระทะกลุ่มดาวเต่าดำก็ปรากฏในระบบเรียบร้อยแล้ว
“กระทะกลุ่มดาวเต่าดำ: หนึ่งในชุดอุปกรณ์พ่อครัวเทพ ทำมาจากกระดองของอสูรเวทชั้นบรรพกาลนามว่าเสวียนอู่ มีน้ำหนักมากกว่าหมื่นจิน[1] ทั้งหนักแน่นและแข็งแกร่งยากหาสิ่งใดเทียบ กระทะนี้มีพลังกดดันที่จะสำแดงฤทธิ์ใส่อสูรเวททุกประเภท เมื่อใช้คู่กับมีดทำครัวกระดูกมังกรทอง จะสามารถสังหารอสูรเวทระดับต่ำกว่าระดับเก้าได้ ด้วยระดับพลังปราณในตอนนี้ของนายท่าน การกระทำเช่นนั้นจะต้องใช้พลังปราณเที่ยงแท้กึ่งหนึ่งในกาย”
“ผลของกระทะกลุ่มดาวเต่าดำต่อวัตถุดิบทำอาหาร: กระทะนี้จะทำให้วัตถุดิบดีขึ้นอีกขั้นในทุกแง่มุม ทั้งด้านกลิ่นและรสชาติ นอกจากนี้ยังช่วยลดเวลาในการทำอาหาร ทั้งยังดูดซับพลังปราณเที่ยงแท้ที่ไหลออกจากวัตถุดิบแล้วใส่กลับเข้าไปในอาหาร เพื่อให้การไหลเวียนของพลังปราณเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบอีกด้วย”
เสียงขรึมของระบบดังขึ้นเพื่อแนะนำกระทะกลุ่มดาวเต่าดำและบอกสรรพคุณทั้งหมดของมัน
ยิ่งฟังดวงตาของปู้ฟางก็ยิ่งเป็นประกายมากขึ้น พลังของกระทะนี้ช่างน่าเกรงขามเสียนี่กระไร จัดว่าเป็นอุปกรณ์พ่อครัวเทพที่ทำมาเพื่อพ่อครัวแม่ครัวอย่างแท้จริง
ตราบใดที่มีกระทะใบนี้ไว้ในครอบครอง อาจกล่าวได้ว่าพ่อครัวแม่ครัวผู้นั้นย่อมทำอาหารรสเลิศได้ทุกชนิดในโลกใบนี้
“คำเตือนฉันมิตร: หากนายท่านอยากใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำทำอาหาร นายท่านต้องใช้เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีเท่านั้น มิเช่นนั้นแล้วนายท่านจะไม่สามารถใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำทำอาหารได้”
ตอนที่ปู้ฟางกำลังตื่นเต้นถึงขีดสุดอยู่นั้น จู่ๆ ระบบก็ราดน้ำเย็นจัดใส่ศีรษะ ทำเอาชายหนุ่มได้สติขึ้นมาทันที ความตื่นเต้นของเขาดับฟู่ลง ใบหน้ากลับมานิ่งเฉยตามเดิม
ไอ้เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีบ้านี่มันคืออะไรกัน
“ระบบ หมายความว่าอย่างไรกัน” ปู้ฟางเอ่ยถาม “อะไรคือเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี แล้วข้าจะไปหามันมาได้อย่างไร”
“เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีคือเพลิงที่โลกใบนี้สร้างขึ้นตามธรรมชาติ เป็นเปลวเพลิงที่สามารถเผาไหม้ได้ทุกสรรพสิ่ง สร้างมาจากพลังสารัตถะจากทั้งทวีปที่อัดแน่นจนเกิดเป็นเปลวเพลิงร้อนแรง และเป็นเปลวไฟชนิดเดียวที่ทำให้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำทำงานได้” ระบบอธิบายให้เขาฟัง
ปู้ฟางเหม่อไปชั่วขณะก่อนจะเอ่ยปากถามเพิ่มเติม “แปลว่าหากข้าไม่มีไอ้เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีนี่ ก็จะไม่สามารถใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำทำอาหารได้ใช่หรือไม่”
ระบบไม่ได้ตอบคำถามเขา แต่ความเงียบนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มแน่ใจว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้อง
มุมปากของปู้ฟางกระตุกขวับทันที
ปู้ฟางเรียกกระทะกลุ่มดาวเต่าดำออกมา กระทะสีดำสนิทลอยอยู่ตรงหน้าเขา กระแสพลังประหลาดแพร่กระจายออกจากกระทะ
ระบบบอกว่ากระทะนี้หนักกว่าหมื่นจิน แต่เมื่อชายหนุ่มจับกระทะ เขากลับรู้สึกว่ามันเบาเหมือนปุยนุ่น ปู้ฟางจึงสรุปได้ว่าเป็นเพราะตัวเขาเป็นนายของกระทะกลุ่มดาวเต่าดำนั่นเอง
ทุกครั้งที่เขาเรียกกระทะนี้ออกมา ก็เสมือนเสวียนอู่ได้ปรากฏตัวขึ้น รัศมีเก่าแก่หนักอึ้งสำแดงฤทธิ์เดชใส่ทุกสิ่งที่อยู่รายรอบทันที
ชายหนุ่มกระดิกนิ้วเคาะกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ ทันทีที่นิ้วของเขาสัมผัสกระทะ เสียงหนักๆ ก็ดังสะท้อนออกมา
ปู้ฟางถอนหายใจเบาๆ เจ้านี่เป็นกระทะชั้นยอด แต่น่าเสียดายที่เขาใช้มันไม่ได้
กลุ่มควันสีเขียวลอยอยู่รอบมือขวาของชายหนุ่ม ขณะที่ทั้งกระทะกลุ่มดาวเต่าดำและมีดทำครัวกระดูกมังกรทองเปลี่ยนสภาพกลับไปเป็นควัน อุปกรณ์ทั้งสองหายวับไปพร้อมควันที่จางลง
“ภารกิจฉุกเฉิน: เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี หนึ่งในหมื่นไฟประลัยกัลป์กำลังจะอุบัติขึ้น นายท่านจะต้องกำราบหมื่นไฟประลัยกัลป์ชนิดนี้ให้จงได้ รางวัลจากภารกิจ: พลังปราณเที่ยงแท้เพิ่มขึ้นร้อยละสิบ บทลงโทษหากทำภารกิจล้มเหลว: พลังปราณเที่ยงแท้ลดลงร้อยละสิบ”
ขณะที่ปู้ฟางกำลังทอดถอนใจและส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง เสียงของระบบก็ดังขึ้นในศีรษะของเขาอีกครั้ง คราวนี้มาเพื่อประกาศภารกิจฉุกเฉิน…
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
ข้าไม่ได้เพิ่งทำภารกิจฉุกเฉินเสร็จไปหมาดๆ รึ จะให้พักบ้างไม่ได้หรืออย่างไร
ใบหน้าของปู้ฟางแข็งทื่อ เขาเพิ่งกลับมาจากภารกิจในกองทัพมาหมาดๆ ยังไม่ทันได้พักผ่อนให้เพียงพอเลย ระบบก็จัดการเตะส่งเขาไปทำอีกภารกิจแล้ว หรือว่าระบบนี่มันหมกมุ่นกับการผลิตภารกิจมาให้เขาทำกันนะ
“หลังจากนี้อีกหนึ่งเดือนนายท่านจะรู้พิกัดของหมื่นไฟประลัยกัลป์ โดยจะดูได้เมื่อแผนที่ร้านอาหารต่างโลกเปิดพิกัดใหม่” เสียงนิ่งของระบบเอ่ยตอบ
หมื่นไฟประลัยกัลป์… เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี… ปู้ฟางมุ่นคิ้ว ภารกิจฉุกเฉินที่ระบบเพิ่งให้มาฟังดูเหมือนจะสำเร็จได้ยาก แถมยังมีบทลงโทษหากทำไม่สำเร็จด้วย ระบบไม่เคยออกกฎเช่นนี้มาก่อน
แต่ปู้ฟางก็รู้ดีว่าตอนนี้ขั้นปราณของตนเองกำลังพัฒนาอยู่ในอัตราใด ยิ่งทักษะการทำอาหารของเขาเพิ่มพูนขึ้น ก็ยิ่งยากที่เขาจะบรรลุขั้นปราณ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ระบบจะมอบภารกิจซึ่งมีเงื่อนไขยากมาให้ เพราะระบบต้องการปูทางให้เขาก้าวขึ้นมาเป็นพ่อครัวเทพ ผู้ที่จะยืนอยู่ในจุดสูงสุดของโลกแห่งการทำอาหารในดินแดนแห่งจินตนาการนี้ให้ได้
ยิ่งไต่ขึ้นไปสูงเรื่อยๆ ภารกิจก็จะยิ่งยากขึ้น และการทำพลาดก็จะยิ่งทำให้เขาพัฒนาได้ยากขึ้นเช่นกัน ยิ่งเขาทำพลาดมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งต้องฝ่าฟันอุปสรรคในการพัฒนาพลังปราณของตนเองมากขึ้นเท่านั้น
ดูก็รู้ว่าระบบต้องการให้เขาตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา ระบบไม่อยากให้ปู้ฟางอู้เลยแม้แต่อึดใจเดียว
ชายหนุ่มเองก็คิดว่าช่วงนี้ตนเองทำตัวสบายๆ มากเกินไปเช่นกัน เขาใช้เวลาไปเปล่าๆ ปลี้ๆ กว่าครึ่งเดือนในกองทัพเพื่อคิดค้นอาหารที่ระบบจะพึงพอใจ ดูเหมือนว่าระบบจะต้องการให้เขาพัฒนาเร็วขึ้นกว่านี้
ปู้ฟางลูบคางตนเองพลางคิดย้อนไปถึงสิ่งที่ตนทำไปก่อนหน้านี้ จากนั้นก็นอนลงบนเตียงแล้วหลับไปในที่สุด