ตอนที่ 327
บทที่ 327 เหล่าขั้นเซียนเทพที่ตื่นกลัว
October 22, 2026
ระบบบอกเขาเรื่องหมื่นไฟประลัยกัลป์กับเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี ฟังแค่ชื่อก็ดูยิ่งใหญ่อลังการแล้ว
ปู้ฟางเข้าใจดีว่าเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีนั้นสำคัญเพียงใด เนื่องจากหากไม่มีมัน เขาจะไม่สามารถใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำได้
กระทะใบนี้เป็นหนึ่งในชุดอุปกรณ์พ่อครัวเทพ และมีคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง รสชาติของอาหารที่ใช้กระทะนี้ทำจะต้องไม่ทำให้เขาผิดหวังอย่างแน่นอน
ปู้ฟางนอนอืดอยู่บนเก้าอี้ด้วยสายตาว่างเปล่า
ทันใดนั้นเสียงบางอย่างถูกบดก็ดังขึ้น เสียงนั้นคือเสียงใครบางคนย่ำเท้าลงบนเศษหินบนพื้นนั่นเอง ชายหนุ่มจึงรู้สึกตัวว่ามีคนกำลังมุ่งหน้ามาหาเขา
ร่างของคนหลายคนปรากฏขึ้นเบื้องหน้าปู้ฟาง บดบังแสงอาทิตย์อบอุ่นไม่ให้ส่องมาถึงตัวเขา ชายหนุ่มสะดุ้งตื่นจากฝันกลางวัน ม่านตาของเขาหดแคบลงเล็กน้อย
เขามองไปยังชายสี่คนตรงหน้า คนพวกนี้ไม่ใช่คนที่ปู้ฟางไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อนแต่อย่างใด แต่เป็นคนที่เขารู้จักมักจี่พอตัว
ผู้อาวุโสซุนมองปู้ฟางด้วยสายตากระอักกระอ่วน เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ก่อนหน้านี้เขามัวแต่หลงว่าตนเองยิ่งใหญ่ จนพ่นคำปรามาสมากมายใส่ปู้ฟาง ทั้งยังสั่งให้ชายหนุ่มส่งสิ่งที่ลัทธิอสุราตามหาให้อีกด้วย ตอนนั้นเขาคิดว่าลัทธิอสุราจะต้องทำลายปู้ฟางให้ย่อยยับในพริบตาได้แน่หากเผชิญหน้ากัน
ใครเลยจะคาดคิดว่าผลลัพธ์จะออกมาตรงกันข้าม ไม่ใช่ปู้ฟางที่ถูกทำลายย่อยยับ… แต่กลับเป็นลัทธิอสุรานั่นต่างหาก
พอจ่านคงเห็นหน้าปู้ฟางอีกครั้ง หัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนหลากหลาย เขากลัวร้านเล็กๆ แห่งนี้มาตลอด ตั้งแต่ตอนที่ได้เห็นฉากการสังหารหมู่ผู้ฝึกตนในตรอก ชายหนุ่มก็รู้ดีว่าร้านแห่งนี้น่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด
สิ่งที่ร้านนี้มี ไม่ว่าจะเป็นหุ่นเชิดระดับเก้าหรือสุนัขตัวอ้วนหน้าตาไม่มีพิษมีภัย ที่ความจริงแล้วเป็นอสูรเวทขั้นเซียนเทพ ไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างเขาจะไปล่วงเกินได้แม้แต่น้อย
สุนัขตัวอ้วนนี้เป็นผู้ฝึกตนที่เก่งกาจด้านการใช้ฉากหน้าที่อ่อนแอเป็นเหยื่อล่อให้ศัตรูตายใจ ใครมันจะไปคิดว่าสุนัขเฝ้าร้านตัวอ้วนตุ้บ แท้ที่จริงแล้วจะเป็นอสูรเวทระดับเก้าที่แค่ได้ฟังชื่อก็ทำให้ทุกหย่อมหญ้าหัวใจสั่นด้วยความหวาดผวา
ยิ่งไปกว่านั้น อสูรเวทขั้นเซียนเทพตัวนี้ยังแข็งแกร่งถึงขนาดสามารถสังหารขั้นเซียนเทพของลัทธิอสุราได้อีกด้วย
จินคุนยืนอยู่เบื้องหน้าปู้ฟาง ศีรษะไร้ผมของเขาส่องสว่างกว่าเดิมเมื่อสะท้อนแสงอาทิตย์
ส่วนไป๋จ่านหายใจเข้าลึกขณะมองมาที่ปู้ฟาง
ชายหนุ่มตรงหน้าเขามีผิวขาวผ่อง ไม่ได้บึกบึนหรือผอมแห้งเกินไป และมีพลังปราณอยู่ในขั้นจักรพรรดิยุทธการ แม้การมีพลังปราณขั้นนี้ด้วยอายุเพียงเท่านี้จะถือว่ายอดเยี่ยม ทั้งยังแซงหน้าศิษย์จากสำนักเมฆาขาวไปหลายต่อหลายคน แต่ก็ยังจัดว่าไม่ได้น่าประทับใจอะไรมากมาย
ชายหนุ่มที่ไม่ได้ดูมีพรสวรรค์อะไรนัก กลับเป็นเจ้าของร้านที่อีกไม่นานจะโด่งดังไปทั่วดินแดนทางใต้
ด้วยความที่ร้านนี้สามารถสังหารปรมาจารย์อาวุโสแห่งลัทธิอสุราได้ ชื่อของร้านจะต้องดังกระฉ่อนไปทั่วดินแดนทางใต้อย่างแน่นอน นั่นเพราะปรมาจารย์อาวุโสแห่งลัทธิอสุราเป็นผู้ฝึกตนฝีมือแก่กล้าที่สุดคนหนึ่งในดินแดนแถบนี้ ข่าวการเสียชีวิตของผู้ฝึกตนระดับนี้จะต้องทำให้ทุกคนตื่นตกใจแน่ๆ
ปู้ฟางลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขาไม่ได้คิดว่าจะมีคนมากินอาหารที่ร้านในวันนี้
เนื่องจากการต่อสู้เมื่อวานทำให้ร้านอยู่ในสภาพย่ำแย่พอสมควร บริเวณโดยรอบกลายเป็นซากปรักหักพังไปหมด บรรดาคนใหญ่คนโตในนครหลวงต่างหวาดกลัวจนไม่กล้ามาที่ร้าน แต่เด็กหญิงโอวหยางเสี่ยวอี้ก็ยังคงวิ่งร่ามาอย่างสดใสร่าเริงเหมือนเคย
ด้วยความที่นางเป็นคนเก่าคนแก่ของร้านนี้ โอวหยางเสี่ยวอี้จึงรู้ดีว่าร้านนี้แข็งแกร่งเพียงใด นางเคยชินกับเหตุการณ์ทำนองนี้เสียแล้ว จึงยังสงบนิ่งและทำหน้าที่ของตนเองได้ตามปกติ
“หากมาหาอะไรกินก็เข้ามาแล้วกัน” ปู้ฟางพูดเสียงนิ่งแล้วเดินเข้าร้านไป
จินคุนกับไป๋จ่านหันมามองหน้ากัน ก่อนจะเดินตามชายหนุ่มเข้าไปในร้าน
ทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าร้านมา บรรยากาศที่แตกต่างจากด้านนอกอย่างชัดเจนก็พุ่งเข้าต้อนรับ บรรยากาศของร้านนี้ทำให้พวกเขารู้สึกอบอุ่นหัวใจและสบายกาย
อากาศภายในร้านหอมฉุยด้วยกลิ่นอาหารหลากหลายชนิด ทำให้จินคุนและไป๋จ่านต้องเลิกคิ้วขึ้น
“หืม นี่มันต้นตื่นรู้ทางห้าสายมิใช่หรือ”
ไป๋จ่านสังเกตเห็นต้นตื่นรู้ทางห้าสายที่วางอยู่ตรงมุมร้านอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่ต้นตื่นรู้ทางห้าสายออกผลไปครั้งแรก มันก็ชะงักไปนาน หน้าตาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย
ต้นไม้ต้นนี้ไม่ได้ส่งท่วงทำนองแห่งการตื่นรู้ออกมาอีกแล้ว จนทำให้ปู้ฟางคิดไปว่ามันน่าจะตายไปเรียบร้อยแล้วเพราะเขาดันอุตริเอาข้าวต้มเลือดมังกรไปรดมัน
“สมแล้วที่เป็นร้านที่สังหารได้แม้กระทั่งปรมาจารย์อาวุโสแห่งลัทธิอสุรา ช่างร่ำรวยมั่งคั่งเสียจริง ต้นตื่นรู้ทางห้าสายเป็นหนึ่งในสมบัติที่หายากที่สุดในดินแดนทางใต้ ล้ำค่าจนยากหาสิ่งใดเปรียบเลยทีเดียว” ไป๋จ่านเลิกคิ้วหนาพลางอุทานออกมา
จินคุนเดาะลิ้นแล้วมองไปยังต้นไม้ตรงหน้าด้วยสายตาชื่นชมเช่นกัน ต้นตื่นรู้ทางห้าสายนี้ไม่ได้ถือว่าสำคัญอะไรต่อระดับพลังปราณของพวกเขา แต่ต้นไม้วิญญาณต้นนี้สามารถทำให้ขั้นนักพรตยุทธการบรรลุปราณไปเป็นขั้นเทพแห่งสงครามได้ จึงถือว่าล้ำค่ามากสำหรับคนที่มีขั้นปราณต่ำกว่า เรียกได้ว่ามีค่ามากสำหรับหลายกลุ่มอำนาจเลยทีเดียว
หากเป็นสำนักธรรมดาทั่วไปคงไม่มีปัญญาหาสิ่งนี้มาครอบครอง แต่ร้านนี้… กลับนำต้นตื่นรู้ทางห้าสายมาวางเป็นไม้ประดับตรงบริเวณห้องอาหารไปเสียได้
“รายการอาหารอยู่ด้านหลัง ลองอ่านดูแล้วตัดสินใจว่าจะสั่งอะไร จากนั้นก็บอกแม่หนูคนนี้ก็แล้วกัน” ปู้ฟางมองทั้งสี่พลางชี้ไปที่โอวหยางเสี่ยวอี้ซึ่งกำลังจ้องพวกเขาอยู่ จากนั้นชายหนุ่มเจ้าของร้านก็เดินเรื่อยเฉื่อยกลับไปที่เก้าอี้แล้วนั่งแปะลงไป
พวกเขาหาโต๊ะเพื่อนั่งแล้วหันกลับไปมองรายการอาหารที่อยู่ด้านหลัง
เมื่อได้เห็นรายการอาหารดวงตาก็พลันเบิกกว้าง
“นี่มันร้านอาหารจริงหรือ ราคาออกจะ… เกินไปหน่อยนะข้าว่า”
ไป๋จ่านมุ่นคิ้วพลางพึมพำออกมา
ในฐานะผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพ แน่นอนว่าเขาพรั่งพร้อมด้วยผลึกมากมาย แต่… ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะยอมให้ตนเองโดนโกง
“ท่านหัวหน้าขุนพลขอรับ ท่านอาจจะไม่รู้ แต่อาหารของร้านนี้ขายราคานี้มาตลอด เพราะอาหารที่ร้านเถ้าแก่ปู้นั้นคุณภาพสมราคาขอรับ” จ่านคงเอ่ย
เขามาที่ร้านหลายครั้งแล้วจึงเข้าใจรสชาติของอาหารร้านนี้เป็นอย่างดี ด้วยเหตุนี้ชายหนุ่มจึงเริ่มแนะนำรายการอาหารในร้านให้กับอีกสามคนที่เหลือ
แต่ด้วยความที่เขาเองก็ยังไม่เคยกินครบทุกจาน จึงมีบางจานที่เขาแนะนำไม่ได้
“ฮ่าๆ… ตั้งแต่ข้าบรรลุปราณขั้นเซียนเทพเมื่อนานมาแล้ว ข้าก็ไม่สนใจอาหารธรรมดาทั่วไปในโลกใบนี้อีกเลย แต่ครั้งนี้ข้าจะกินให้มันหนำใจเลยทีเดียว” จินคุนตบโต๊ะแล้วหัวเราะร่วน