ตอนที่ 32 ร้านเล็กๆ ของฟางฟางจะต้องกล...

ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD ตอนที่ 32 ร้านเล็กๆ ของฟางฟางจะต้องกลายเป็นร้านยอดนิยม! ตอนที่ 32 ร้านเล็กๆ ของฟางฟางจะต้องกล…

“เนื้อของอสูรเวทระดับเก้าในตำนานเช่นนั้นรึ!”

มุมปากของจีเฉิงเสวี่ยกระตุก ดวงตาขององค์ชายหนุ่มจับจ้องอยู่ที่ปู้ฟางผู้กำลังแสดงสีหน้าลึกลับ หากจีเฉิงเสวี่ยไม่ได้มองปู้ฟางเปลี่ยนไปจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เขาคงคิดว่าพ่อครัวหนุ่มตรงหน้ามีปัญหาด้านพัฒนาการทางสมองอย่างแน่นอน

อสูรเวทในตำนานคืออะไรน่ะหรือ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดทั่วทั้งจักรวรรดิวายุแผ่วคือเสี่ยวเหมิง แม่ทัพใหญ่อันดับหนึ่งของอาณาจักร กระนั้นแม่ทัพเสี่ยวเหมิงผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งทำให้เหล่าผู้เยี่ยมยุทธ์ของสำนักที่อยู่รายรอบต้องสยบนั้น ยังมีปราณอยู่เพียงระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการเท่านั้น…

แต่เถ้าแก่เจ้าของร้านจากตรอกเล็กๆ แสนห่างไกลในนครหลวงที่มีปราณเพียงระดับสองขั้นเจ้ายุทธการ กลับพูดถึงเนื้อของอสูรเวทในตำนาน… จีเฉิงเสวี่ยไม่รู้ว่าอสูรเวทในตำนานนั้นแข็งแกร่งเพียงใด แต่ก็พออนุมานได้จากระดับความเยี่ยมยุทธ์ของแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิง

อสูรเวทในตำนานหนึ่งตัวน่าจะมีพละกำลังเทียบเท่าแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิงสิบกว่าคน และแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิงสามารถสยบผู้เยี่ยมยุทธ์หลายร้อยคนจากสำนักน้อยใหญ่ได้ ดังนั้นแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิงสิบกว่าคน… คงสามารถทำลายพระราชวังหลวงให้ราบเป็นหน้ากลองได้เพียงปัดมือหนึ่งครั้งเป็นแน่

“เถ้าแก่ปู้นี่ชอบล้อเล่นเสียจริง ข้าเคยไปเยือนมาหลายที่ แต่ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องอสูรเวทในตำนานระดับเก้าแม้แต่น้อย” จีเฉิงเสวี่ยพูดพร้อมยิ้มบาง ปลาดองเหล้าในจานหมดพอดิบดีพอ

ปู้ฟางไม่ตอบอะไร ชายหนุ่มเข้าใจดีว่าจีเฉิงเสวี่ยไม่เชื่อคำที่เขาพูด แต่ก็ไม่ได้ดึงดันอะไรอีกเนื่องจากคิดว่าเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ อสูรเวทในตำนานนั้นฟังดูน่าประหวั่นพรั่นพรึงเกินไปจริงๆ

“ในความเป็นจริงแล้ว ระดับของอสูรเวทยิ่งมาก เนื้อก็ยิ่งมีคุณภาพตามขึ้นไปอีก ถือเป็นวัตถุดิบตามธรรมชาติที่มีคุณภาพดีที่สุด หากองค์ชายหาวัตถุดิบอะไรดีๆ มาได้ ก็สามารถนำมาที่ร้านให้ข้าทำเป็นอาหารให้กินได้” ปู้ฟางพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ระบบของเขามีระดับสองดาวแล้ว นั่นแปลว่าเขาสามารถใช้วัตถุดิบที่ลูกค้าหามาเพื่อประกอบอาหารได้ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจย้ำเตือนความจริงข้อนี้กับจีเฉิงเสวี่ย

“อ้าว ข้าสามารถนำวัตถุดิบมาได้เองหรือ ฟังดูน่าสนใจทีเดียว” ดวงตาขององค์ชายหนุ่มสว่างวาบขึ้น เขาพยักหน้าตอบรับ

ฝนค่อยๆ หยุดตก เมฆทะมึนครึ้มเบาบางลงเรื่อยๆ แสงแดดอบอุ่นส่องทะลุผ่านม่านกำบังเหล่านั้นลงมายังผืนดิน

จีเฉิงเสวี่ยลุกขึ้นยืนพร้อมหยิบผลึกยี่สิบผลึกจากถุงเงินส่งให้ปู้ฟาง จากนั้นก็ลูบหัวโอวหยางเสี่ยวอี้ที่ยังคงกินข้าวผัดไข่อย่างมูมมาม แล้วออกจากร้านไปพร้อมร่มกระดาษเคลือบน้ำมันในมือ

ฝนที่หยุดตกมาพร้อมแอ่งน้ำมากมายบนพื้นกรวดในตรอก ต้นมอสสีเขียวชอุ่มดูสดใสมีชีวิตชีวา หยดน้ำฝนชุ่มฉ่ำไหลลงมาเป็นสายจากกำแพงตรอกที่ยังคงเปียกปอน

สุนัขสีดำตัวใหญ่ยังคงนอนอืดอยู่ที่ทางเข้าร้าน มันอ้าปากหาวหวอดด้วยความเกียจคร้าน ขนของมันยังคงอ่อนนุ่มเป็นเงางามไร้ซึ่งหยดน้ำแม้หลังฝนตก

อาคารน้อยใหญ่เรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบภายในอาณาเขตของพระราชวังหลวง

กองราชองครักษ์ในชุดเกราะกำลังเดินลาดตระเวนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม บรรดาทหารเหล่านี้แข็งแกร่งพอตัว ผู้ที่มีขั้นปราณน้อยที่สุดอยู่ที่ระดับสามขั้นคลั่งยุทธการ ส่วนผู้นำกองทหารราชองครักษ์มีปราณอยู่ที่ระดับห้าขั้นราชันยุทธการ

จีเฉิงเสวี่ยกลับมาถึงพระราชวัง บรรดาหัวหน้ากองทหารองครักษ์พากันทำความเคารพเขาทันที องค์ชายสามพยักหน้าให้ทหารแต่ละคนด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

หลังจากที่ผ่านทางเข้าพระราชวังมาแล้ว องค์ชายก็เดินมาถึงประตูจัตุรัสมายาสวรรค์ขนาดมโหฬาร จัตุรัสนั้นมีเสาศิลาหกเสาตั้งตระหง่านอยู่ บนเสาสลักรูปปั้นนูนต่ำลวดลายอสูรและสมบัติประหลาดมากมาย

จีเฉิงเสวี่ยยืนอยู่เบื้องหน้าประตูจัตุรัสมายาสวรรค์ สายตาทอดมองไปยังลานกว้างด้วยใบหน้าแปลกประหลาด เขาสูดหายใจเข้าลึกเอาอากาศสดชื่นหลังฝนตกเข้าไปเต็มปอด

วังขององค์ชายรัชทายาทอยู่หลังประตูจัตุรัสมายาสวรรค์นี้เอง

หลังจากที่ผ่านประตูจัตุรัสมายาสวรรค์เข้าไป จะพบวังขององค์ชายรัชทายาทซึ่งตั้งห่างจากท้องพระโรงของวังหลวงไปทางซ้ายราวครึ่งลี้ วังขององค์ชายรัชทายาทสร้างด้วยศิลาสีทองและกระเบื้องสีแดง ดูยิ่งใหญ่โอ่อ่าอลังการเป็นอันมาก

“องค์ชายพะย่ะค่ะ สายสืบของเรารายงานมาว่ามีผู้พยายามลอบสังหารองค์ชายสามที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในนครหลวง” ชายวัยกลางคนหนวดงามคนหนึ่งพูดกับชายหนุ่มผู้ประทับอยู่ในวังขององค์ชายรัชทายาท ในมือของชายวัยกลางคนผู้นั้นถือกระดาษอยู่แผ่นหนึ่ง

ชายหนุ่มสวมชุดคลุมลายพญางูสีทองและพระสุวรรณมงกุฎสีม่วงบนศีรษะ ใบหน้าของเขาขาวซีด คิ้วเรียวยาวชี้ขึ้น ดวงตาแหลมเฉียงขึ้นด้านบนเหมือนกระบี่คมกริบ ทำให้เขาดูทั้งชั่วร้ายและทรงอำนาจไปในเวลาเดียวกัน

“อ้อหรือ แล้วตายหรือยังเล่า” ชายหนุ่มถาม สิ่งแรกที่เขาสนใจคือชะตากรรมของจีเฉิงเสวี่ย