ตอนที่ 38 เด็กปากร้ายในวันนี้ จะต้องเ...

ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD ตอนที่ 38 เด็กปากร้ายในวันนี้ จะต้องเป็นผู้ใหญ่ที่ขึ้นคานในวันหน้า ตอนที่ 38 เด็กปากร้ายในวันนี้ จะต้องเ…

“เจ้าว่าอย่างไรนะ!” โอวหยางเสี่ยวอี้ไม่พอใจเป็นอันมากจนตะโกนใส่เจ้ารู่เก๋อ พร้อมเบ้ปากและจ้องเขาเขม็ง

“สุราน้ำอัญมณีทิพย์จะไปเทียบชั้นอาหารของนายท่านตัวเหม็นได้อย่างไร ไอ้เจ้ารู่เก๋อนี่มันปัญญาทึบรึ สงสัยจะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าร้านของนายท่านตัวเหม็นเป็นอย่างไร แม้สุราน้ำอัญมณีทิพย์นี่จะแพง แต่ก็ราคาเพียงห้าร้อยเหรียญทองเท่านั้น ยังเทียบไม่ได้กับข้าวผัดไข่สูตรธรรมดาด้วยซ้ำไป!” โอวหยางเสี่ยวอี้คิด

“โอวหยางเสี่ยวอี้ ข้าพูดอะไรผิดไปรึ ไอ้ร้านเส็งเคร็งในซอกหลืบแบบนั้นมันจะสักเท่าไหร่กันเชียว” เจ้ารู้เก๋อเย้ยและเมินสายตาโกรธเกรี้ยวของโอวหยางเสี่ยวอี้โดยสิ้นเชิง

“หึ! คำพูดของเจ้ามันบ่งบอกว่าเจ้าน่ะยังไม่เคยกินอาหารที่นายท่านตัวเหม็นทำ!” โอวหยางเสี่ยวอี้เย้ย จากนั้นก็หันหน้าหนีอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ “หากเจ้าเคยกินจะไม่พูดเช่นนี้แน่นอน เจ้าถามใครที่เคยกินอาหารที่เถ้าแก่ปู้ทำก็ได้ แล้วมาลองดูว่าคำตอบของแต่ละคนจะไร้สมองเหมือนเจ้าหรือไม่”

“การไม่รู้นี่ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวหรอกนะ ที่น่ากลัวคือเจ้าทำท่าโอหังเหมือนฉลาดเสียเต็มประดา ทั้งๆ ที่ไม่รู้อะไรมากกว่า!”

ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้ารู่เก๋อบูดเบี้ยวทันทีที่ได้ยิน เขาหงุดหงิดมากเสียจนอยากกระอักเลือดให้มันรู้แล้วรู้รอดไป เหตุใดชายหนุ่มจึงไม่เคยรู้มาก่อนกันนะว่าโอวหยางเสี่ยวอี้ปากร้ายเหมือนซ่อนสุนัขเอาไว้หนึ่งคอกเช่นนี้! เด็กปากร้ายในวันนี้ จะต้องเป็นผู้ใหญ่ที่ขึ้นคานในวันหน้าแน่ๆ !

เซียวเยียนอวี่และคนอื่นที่ได้เห็นสีหน้าบอกบุญไม่รับของเจ้ารู่เก๋อพากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ทำให้ใบหน้าหล่อของชายหนุ่มบูดหนักเข้าไปอีก เขารู้สึกราวกับว่าคนทั้งโลกกำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่

แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงเสียด้วย เซียวเยียนอวี่และคนอื่นๆ กำลังหัวเราะเยาะที่ชายหนุ่มช่างไม่รู้อะไรเอาเสียเลย

“นายท่านทั้งหลาย สุราน้ำอัญมณีทิพย์นี้ฝ่าบาทเป็นคนประทานให้ ลองชิมดูเถิดเจ้าค่ะ” บรรดานางในร่างโปร่งใบหน้างดงามพูดด้วยเสียงอ่อนโยนเหมือนปุยนุ่น เดินถือเหยือกไพลินมาที่โต๊ะอย่างแช่มช้า แล้วรินสุราด้วยความระมัดระวัง

“สุราน้ำอัญมณีทิพย์เป็นที่ต้องการมากเสียจนแม้กระทั่งนครหลวงยังได้รับมากสุดเพียงปีละสองพันเหยือกเท่านั้น ครั้งนี้ฝ่าบาทรับสั่งให้เอาออกมาห้าร้อยเหยือกเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะของท่านแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิง พวกเจ้าต้องตั้งใจดื่มสุราชั้นยอดเช่นนี้ให้ดี เพราะคงไม่มีวันได้ดื่มของดีนี้ในร้านซังกะบ๊วยเช่นนั้นแน่นอน!” เจ้ารู่เก๋อยกจอกเหล้าขึ้นด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

เซียวเสี่ยวหลงและสามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางแค่เห็นสุราก็มีสีหน้าเหมือนต้องมนต์แล้ว

“ฮึ! ใครบอกกันว่านายท่านตัวเหม็นไม่มีสุรา เขากำลังหมักอยู่ต่างหาก!” โอวหยางเสี่ยวอี้ไม่อยากยอมแพ้จึงเปิดเผยความลับออกมา

ดวงตาของเจ้ารู่เก๋อเป็นประกาย “อ้อ ถ้าเช่นนั้นมาพนันกันดีกว่า เราเอาสุราของไอ้หมอนั่นมาเทียบกับสุราน้ำอัญมณีทิพย์ไหมเล่า ว่าอันไหนจะดีกว่ากัน”

“พนันรึ เจ้าคิดจะพนันกับน้องหญิงของพวกข้ารึ!” ก่อนที่โอวหยางเสี่ยวอี้จะได้ตอบรับทำท้า สามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางก็โกรธเกรี้ยวขึ้นมาก่อน

ตระกูลโอวหยางให้ความสำคัญกับการศึกษาของลูกหลานตนเองเสมอ และเข้มงวดเป็นพิเศษกับโอวหยางเสี่ยวอี้ โดยปกติแล้วนางมักถูกเคี่ยวเข็ญให้ฝึกวิชาการต่อสู้และเย็บปักถักร้อยเพื่อให้เป็นสตรีที่บริสุทธิ์ สวยงาม ฉลาดปราดเปรื่อง และคล่องแคล่วว่องไว

“สิ่งแรกที่ไอ้เจ้ารู่เก๋อพูดคือพนัน มันพยายามจะชักจูงน้องหญิงของเราไปในทางที่ผิดหรืออย่างไร”

“ข้ายอมรับคำท้า” สามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางกำลังจะกันไม่ให้โอวหยางเสี่ยวอี้รับคำท้า แต่เซียวเยียนอวี่ที่เงียบมาตลอดกลับเปิดริมฝีปากแดงเรื่อพูดขึ้นก่อนด้วยเสียงอันเบา

ทุกคนตกใจเป็นอันมากที่เทพธิดาเซียวเยียนอวี่รับคำท้าพนันของเจ้ารู่เก๋อ

“ยอดเยี่ยม! หากเทพธิดาเซียวเยียนอวี่แพ้ เจ้าจะต้องไปงานชมจันทร์บนเรือกับข้าทั้งคืน ตกลงไหมเล่า” เจ้ารู่เก๋อพอใจเป็นอันมาก เขาเพิ่งเข้าใจวันนี้เองว่าเซียวเยียนอวี่ที่ปกติแล้วมักจะเงียบและใจเย็นอยู่เสมอ ก็ตัดสินใจหุนหันพลันแล่นได้เหมือนกัน

เซียวเยียนอวี่ยิ้มบาง ใบหน้าของนางสวยเหมือนภาพวาดนางสวรรค์ ทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นรู้สึกเหมือนต้องมนต์สะกด

“ย่อมได้ แต่หากเจ้าแพ้ เจ้าจะต้องมอบโอสถรวมปราณระดับห้าให้ข้า” เซียวเยียนอวี่พูดหน้านิ่ง เสียงของนางไพเราะเหมือนเสียงนกร้องเพลง แต่กลับฟังดูเหมือนเสียงสายฟ้าฟาดสะท้อนในหูของเจ้ารู่เก๋อ

“แต่… โอสถรวมปราณระดับห้ามันออกจะ…” เจ้ารู่เก๋อลังเลเล็กน้อย ในความเป็นจริงแล้ว การนำโอสถรวมปราณระดับห้ามาพนันไม่ใช่สิ่งที่เขายอมเสียได้

“ไอ้ขี้ขลาด ก่อนหน้านี้เจ้าอวดเบ่งเสียเต็มที่ตอนท้าน้องหญิงข้าพนัน พอเทพธิดาจะพนันกับเจ้าบ้าง เจ้ากลับทำท่าเหมือนสุนัขโดนเหยียบหาง นี่เจ้าดูแคลนน้องหญิงของข้าหรืออย่างไร” โอวหยางเจินตะโกนพร้อมชี้หน้าเจ้ารู่เก๋อ

“หมอนี่กลัวแพ้น่ะสิ” โอวหยางเสี่ยวอี้พูดเย้ยพร้อมเอามือกอดอก