ตอนที่ 4 ไข่นั้นไม่ใช่ไข่ธรรมดา และข้...

ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD ตอนที่ 4 ไข่นั้นไม่ใช่ไข่ธรรมดา และข้าวนั้นก็ไม่ใช่ข้าวธรรมดาเช่นกัน ตอนที่ 4 ไข่นั้นไม่ใช่ไข่ธรรมดา และข้…

เซียวเสี่ยวหลงตื่นเต้นเป็นอันมาก ใบหน้าขาวใสของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำเหมือนใบหน้าของสาวงาม ทำให้ตัวเขาดูน่าหลงใหลยิ่งนัก จนไม่ว่าใครเห็นก็ต้องอยากกลืนกินชายหนุ่มเข้าไปทั้งตัว

แม้แต่ตัวปู้ฟางเองยังรู้สึกเช่นเดียวกัน ความคิดแล่นเข้ามาในจิตใจของชายหนุ่ม “ไอ้บ้าเอ๊ย! ข้าอุตริคิดอะไรเช่นนั้นเข้าไปได้อย่างไรกัน!”

ปู้ฟางส่ายศีรษะอย่างแรงเพื่อกำจัดความคิดน่าขนพองสยองเกล้าออกไปจากสมอง “ไอ้นี่มันเป็นผู้ชายหน้าสวย ไม่ใช่ผู้หญิง!”

“ข้าต้องสงบจิตใจไว้ ข้าต้องชอบสตรีต่อไป!”

ด้วยเหตุนี้ปู้ฟางจึงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ดังเดิม เขามองเซียวเสี่ยวหลงที่กำลังตื่นตกใจแต่ดูแล้วชวนหลงใหลตรงหน้าด้วยสายตาไม่รู้สึกรู้สา

“บอกข้ามาเสีย! นี่มันไม่ใช่ข้าวผัดไข่ปกติอย่างแน่นอน! ข้ารู้สึกได้ว่าพลังปราณเที่ยงแท้ภายในกายข้าเขยิบขึ้นจนใกล้จะบรรลุแล้ว!” ปากของเซียวเสี่ยวหลงสั่นระริก ดวงตาสว่างโชติช่วง

ในฐานะอัจฉริยะแห่งนครหลวงและบุตรชายของแม่ทัพใหญ่ เซียวเสี่ยวหลงเก่งกล้าสามารถทั้งด้านอักษรศาสตร์และการยุทธ์ พลังปราณของเขาอยู่ในขั้นสูงสุดของระดับสอง ที่ชื่อว่าขั้นเจ้ายุทธการ เรียกได้ว่าชายหนุ่มจัดอยู่ในกลุ่มผู้แข็งแกร่งในหมู่บุตรธิดาของขุนนางในนครหลวงด้วยกันเอง

ทว่าหลังจากที่เซียวเสี่ยวหลงกินข้าวผัดไข่เข้าไปนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่าพลังปราณเที่ยงแท้ในร่างกายตนพุ่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด หนึ่งเดือนที่ผ่านมาระดับพลังปราณของเขานิ่งอยู่กับที่ เพิ่งจะมากระเตื้องก็เมื่อครู่นี้เอง สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสัญญาณว่าพลังปราณของเขากำลังจะก้าวเข้าสู่ระดับสาม ซึ่งมีชื่อว่าขั้นคลั่งยุทธการแล้ว!

พละกำลังถือเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ฝึกตน หากข้าวผัดไข่หนึ่งชามสามารถช่วยให้พวกเขาบรรลุขั้นปราณได้ ข้าวผัดไข่ชามนั้นก็เทียบเคียงได้กับโอสถทิพย์เลยทีเดียว…

ไม่สิ อาจมีค่ามากกว่าเสียด้วยซ้ำ เนื่องจากโอสถทิพย์ไม่มีรสชาติ แต่ข้าวผัดไข่ที่ปู้ฟางปรุงขึ้นมานั้น… อร่อยระดับอาหารรสเลิศเลยทีเดียว

การที่อาหารรายการนี้ทั้งอร่อยและช่วยให้บรรลุขั้นปราณได้ ถือว่าเป็นข่าวดีสำหรับผู้ฝึกตนทุกหนแห่ง!

ราคาหนึ่งผลึกนั้นเรียกว่าถูกไปเสียด้วยซ้ำ!

“ขออภัย ข้าตื่นเต้นเกินไปนิด แต่ก็ยังอยากจะรู้นักว่าเจ้าใส่สิ่งใดลงไปในข้าวผัดไข่ หากข้าเดาไม่ผิดแล้วละก็ ไข่นั้นไม่ใช่ไข่ธรรมดา ดูจากรสชาติและเนื้อสัมผัสแล้ว จะต้องเป็นไข่ของอสูรระดับสาม พิราบพายุอัสนีใช่หรือไม่”

เซียวเสี่ยวหลงมีพื้นเพสูงส่ง ทั้งยังเป็นชายผู้มีความอดทนอดกลั้นสูงเป็นอย่างยิ่ง เขาจึงสามารถสงบสติอารมณ์ลงแล้วเริ่มพูดคุยกับปู้ฟางได้

ปู้ฟางพลันเหม่อลอยทันที เขาไม่เคยสนใจอยากรู้เรื่องวัตถุดิบที่ตนเองใช้เลย และคิดว่ามันเป็นไข่ไก่ธรรมดามาตลอด

“ระบบ ไข่ที่ข้าใช้เป็นไข่นกพิราบเหมือนที่ไอ้หน้าสาวนี่บอกใช่หรือไม่” ปู้ฟางถามระบบนักชิม

ระบบเงียบอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนที่น้ำเสียงจริงจังจะตอบกลับมา

“สูตรอาหารข้าวผัดไข่ธรรมดา: ไข่ที่เลือกใช้นั้นเป็นไข่ฟองแรกที่อสูรเวทแม่นกพิราบพายุอัสนีวางหลังตั้งท้อง ไข่นี้มีพลังปราณสะสมอยู่จำนวนมาก หากผู้ฝึกตนได้กินเข้าไปจะช่วยเพิ่มขั้นปราณได้ และมีความเป็นไปได้อย่างมากที่จะช่วยให้ผู้ฝึกตนก้าวผ่านขีดจำกัดในการฝึกพลังปราณ ข้าวที่เลือกใช้คือข้าวไข่มุกจากดินแดนรกร้างปักษ์ใต้แห่งจักรวรรดิวายุแผ่ว ข้าวนั้นมีพลังปราณสะสมอยู่มากและเก็บเกี่ยวได้เพียงปีละครั้งเท่านั้น ถือเป็นวัตถุดิบที่ทรงคุณค่าแก่ผู้ฝึกตนเป็นอย่างยิ่ง และเป็นเครื่องบรรณาการหลวงของราชอาณาจักร น้ำมันที่เลือกใช้ทำมาจากไขมันของหมูป่าชางซานที่ทั้งไม่มันและไม่ข้น ส่วนเกลือที่เลือกใช้คือเกลือสมุทรบดละเอียดจากดินแดนรกร้างปักษ์ใต้”

ปู้ฟางมีสีหน้าไร้อารมณ์หลังได้ฟังคำอธิบายจากระบบ แต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกเหมือนถูกลูกศรพุ่งเข้าปักอกก็ไม่ปาน “โอ๊ย เจ็บเหลือทน!”

“ระบบ เราตั้งราคาข้าวผัดไข่ใหม่ได้หรือไม่ ข้ารู้สึกว่าตอนนี้การขายผลึกเดียวทำให้เราขาดทุนอยู่ เหตุใดเราจึงไม่เพิ่มราคาขึ้นเป็นสิบผลึกเล่า”

“ราคาที่ระบบตั้งไว้นั้นบริสุทธิ์ยุติธรรมเป็นอย่างยิ่งแล้ว เนื่องจากคำนวณมาจากราคาของวัตถุดิบ ในตอนนี้ระดับขั้นของนายท่านยังต่ำเกินไป ทำให้ยังปรับราคาขึ้นไม่ได้”

ปู้ฟางกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด!

ไข่นั้นเป็นไข่จากอสูรเวทระดับสาม ข้าวก็เป็นเครื่องบรรณาการหลวง น้ำมันทำมาจากไขมันของอสูรเวทระดับสอง ท้ายที่สุดแม้แต่เกลือหน้าตาแสนธรรมดาก็ยังยอดเยี่ยมเกินบรรยาย

“การขายข้าวผัดไข่นี่ในราคาผลึกเดียวทำให้ข้าขาดทุน!