ตอนที่ 42 เหตุใดจึงเป็นเจ้าไปได้!

ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD ตอนที่ 42 เหตุใดจึงเป็นเจ้าไปได้! ตอนที่ 42 เหตุใดจึงเป็นเจ้าไปได้!

เจ้ารู่เก๋อไม่เคยได้กลิ่นสุราหอมหวานน่าดื่มเช่นนี้มาก่อน ทันทีที่สูดเข้าจมูก ชายหนุ่มก็ดูเหมือนจะลืมรสชาติสุราน้ำอัญมณีทิพย์ที่ตนเองเคยบอกว่าดีที่สุดไป

เซียวเสี่ยวหลงเปิดผ้าคลุมเหยือกแล้วรินเหล้าใส่จอก น้ำเมาสีใสแจ๋วบริสุทธิ์สะท้อนแสงไฟ กลิ่นสุราแทรกซึมเข้าไปถึงจิตวิญญาณของชายหนุ่ม ทำให้รู้สึกมึนเมาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ทันทีที่สูดหายใจเข้าลึก

ชายหนุ่มหน้าสวยหยิบจอกสุราขึ้นมาจ่อจมูกเพื่อสูดกลิ่นด้วยสีหน้ามีความสุขเปี่ยมล้น ผู้ชื่นชอบการดื่มเป็นชีวิตจิตใจล้วนรู้ดีว่าสุราชั้นเลิศหนึ่งจอกนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าสตรีที่งามที่สุดในโลกเลยแม้แต่น้อย พวกเขาพร้อมจะพลีกายถวายชีพให้กับการดื่มอย่างไม่คิดชีวิต

ทันทีที่น้ำเมาเข้าปาก เซียวเสี่ยวหลงก็รู้สึกราวกับว่าผลึกน้ำแข็งเย็นเยือกกำลังสัมผัสลิ้นของเขาอยู่และไหลลงลำคอสู่ท้องไป ความเย็นที่รู้สึกได้นั้นทำให้ขนทั้งกายลุกซู่

เสี้ยวลมหายใจต่อมา ชายหนุ่มก็รู้สึกราวกับว่าเปลวเพลิงกำลังเผาไหม้ร่างกาย ความอบอุ่นกระจายออกจากช่องท้อง ส่งเซียวเสี่ยวหลงให้จมลงสู่ความเย็นและร้อนที่ผสานกันเป็นหนึ่ง

“อู้~” ใบหน้าของเขาแดงก่ำ ถึงกับต้องอุทานออกมาหลังจากจิบไปเพียงครั้งเดียว

“สุราชั้นยอด! นี่มันยอดเยี่ยมเหนือคำบรรยาย!” เขาเอ่ยชมไม่หยุด จากนั้นก็กระดกสุราที่เหลือในจอกเข้าปากไป ดวงตาหยีเล็กอย่างมีความสุขราวกับกำลังได้ขึ้นสวรรค์

เมื่อสามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางเห็นปฏิกิริยาของชายหนุ่ม พวกเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ทั้งสามรีบรินสุราใส่จอกของตนเองแล้วกระดกหมดจอกเช่นกัน

ภายในพริบตา ดวงตาของทั้งสามก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ รูขุมขนทั้งร่างเปิดออกอย่างผ่อนคลาย ความรู้สึกสุขล้นอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนเอ่อล้นเข้าท่วมจิตใจ

ทั้งสามไม่ได้พูดอะไรอีก เอาแต่จดจ่ออยู่กับการดื่มสุราตรงหน้า ดื่มด่ำรสชาติแสนหวานหอมกลมกล่อมของหัวใจหยกเยือกแข็ง

ชายปริศนายิ้มบางขณะมองปฏิกิริยาของชายหนุ่มทั้งสี่ เขาถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาราวปั้นด้วยหินอ่อน

เขาเองก็รินสุราใส่จอกเช่นกัน จากนั้นก็เพลิดเพลินกับรสชาติสุราในมืออยู่คนเดียวด้วยใบหน้ามีความสุขเอ่อล้น

“สุรานี่… ดีถึงเพียงนั้นเลยหรือ” เจ้ารู่เก๋อไม่อยากเชื่อ แม้ความมั่นใจจะเริ่มสั่นคลอนจากกลิ่นสุราที่โชยเข้าจมูก แต่เมื่อนึกถึงผลที่จะตามมาหากตนเองแพ้พนัน เขาก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ ว่าจะเป็นเพียงฉากหน้าที่สุกใสแต่ข้างในกลวงโบ๋เท่านั้น

“พวกนี้แสร้งทำเป็นแน่…” ชายหนุ่มเริ่มเสียความมั่นใจ

หากเขาไม่เคยกินอาหารฝีมือปู้ฟางมาก่อน ก็อาจมั่นใจมากกว่านี้ แต่เมื่อได้ลองกินซี่โครงเปรี้ยวหวานแล้ว ชายหนุ่มก็เข้าใจได้ทันทีว่าปู้ฟางเป็นพ่อครัวมากฝีมือเพียงใด

“เสี่ยวหลง รินเหล้าให้นายน้อยเจ้าจอกหนึ่ง และให้ข้าอีกจอกหนึ่ง” เซียวเยียนอวี่เอ่ยเสียงอ่อนโยน

เซียวเสี่ยวหลงสะดุ้งเล็กน้อย พลันสร่างจากมนต์สะกดของน้ำเมา แต่ก็ดูไม่ค่อยอยากทำตามสิ่งที่พี่หญิงของตนสั่งมากนัก เพียงเท่านี้เขาก็แทบไม่พอดื่มแล้ว ยังต้องแบ่งให้ไอ้หน้าสาวเจ้ารู่เก๋ออีกหรือ… นี่มันเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ชัดๆ!

สามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางดื่มเร็วราวพายุ สุราในเหยือกจึงหมดไปเรียบร้อยแล้วภายในเวลาอึดใจเดียว โอวหยางตี้ถึงขั้นเขย่าเหยือกเพื่อเก็บให้หมดยันหยดสุดท้าย

เมื่อรู้ว่าไม่เหลืออยู่แม้แต่หยดเดียว ทั้งสามก็หันไปมองเหยือกของเซียวเสี่ยวหลงอย่างเสียไม่ได้

เซียวเสี่ยวหลงจ้องทั้งสามเขม็งแล้วเอาเหยือกมากอดไว้แนบอก เขาเพิ่งรินสุราให้พี่หญิงและเจ้ารู่เก๋อไปหมาดๆ “ไอ้หน้าสาวเจ้า ดื่มสุราจอกนี้แล้วก็ยอมแพ้ไปเสียแต่โดยดี จากนั้นก็มอบโอสถรวมปราณให้พี่ข้าเสีย ในเมื่อพนันกันแล้วก็ต้องกล้าจ่าย!”

“ข้า ข้ายังไม่แพ้เสียหน่อย…” เจ้ารู่เก๋อพูดเสียงอ่อยลงเรื่อยๆ เขาจ้องสุราใสแจ๋วในจอกด้วยสีหน้าเหมือนต้องมนต์ จากนั้นก็ยกจอกขึ้นจรดริมฝีปากเพื่อดื่ม

เซียวเยียนอวี่เองก็ยกจอกขึ้นจิบช้าๆ เช่นกัน นางเอามืออีกข้างบังปากของตนไว้ไม่ให้ผู้ใดเห็น

ทันทีที่เหล้าหนึ่งจิบไหลลงท้อง ผิวขาวละเอียดกว่าหิมะของนางก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อ แก้มขาวสุก ปลั่ง ทำให้นางดูสวยน่ารักเป็นที่สุด

เจ้ารู่เก๋อไม่รู้จะพูดอะไรอีก หลังจากที่ดื่มหัวใจหยกเยือกแข็งเข้าไปและหันไปดื่มน้ำอัญมณีทิพย์อีกครั้ง สุราที่เขาเคยภาคภูมิใจกลับจืดชืดเหมือนน้ำเปล่า สุราทั้งสองชนิดนี้ห่างชั้นกันเกินไป

สุราหัวใจหยกเยือกแข็งคือสุราอันดับหนึ่งในจักรวรรดิวายุแผ่วจริงๆ เสียด้วย

หลังจากที่ดื่มหมดจอก เจ้ารู่เก๋อก็มีสีหน้าเจ็บปวดใจ ชายหนุ่มรู้แล้วว่าตนเองเป็นฝ่ายพ่ายในครั้งนี้