ตอนที่ 77 องค์ชายรัชทายาทและอวี่อ๋อง

ทะลุมิติมาเปิดร้านอาหารอยู่ต่างโลก: GOURMET OF ANOTHER WORLD ตอนที่ 77 องค์ชายรัชทายาทและอวี่อ๋อง ตอนที่ 77 องค์ชายรัชทายาทและอวี่อ๋อง

สุราในจอกกระเบื้องใสสะอาดบริสุทธิ์เหมือนน้ำจากบ่อน้ำพุบนเทือกเขาสูง น้ำสุราในจอกกระเพื่อมไปมา กลิ่นหอมแรงชวนเมามายที่ไม่ยอมจากปลายจมูกไปไหนลอยล่องออกจากจอกสุรา

อวี่อ๋องขยับจอกวนให้น้ำสุราในจอกหมุนตามแรง จากนั้นก็ยกขึ้นจิบ รสชาติกลมกล่อมเผ็ดปลายระเบิดออกมาในปาก ทำให้รูขุมขนทั้งร่างสั่นสะท้าน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ดื่มสุราที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ ดีเลิศยิ่งกว่าสุราน้ำอัญมณีทิพย์จากวังหลวงเสียอีก

“สมแล้วที่เป็นร้านที่ทำให้ท่านพ่อถึงกับต้องเสด็จมาเสวยด้วยตนเอง แค่สุรานี้ก็พอจะตรึงลูกค้าให้ติดอยู่ในร้านไม่จากไปไหนแล้ว” อวี่อ๋องอาลัยอาวรณ์ นี่เป็นครั้งแรกที่เขามากินข้าวที่ร้านของปู้ฟาง ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินเพียงเรื่องที่ลือกันปากต่อปากเท่านั้น หลังจากที่ได้มาเหยียบที่แห่งนี้ด้วยตนเอง เขาก็รับรู้ได้ถึงเสน่ห์ของอาหารรสเลิศจากร้านนี้ในที่สุด

สุรานั้นยอดเยี่ยม ส่วนอาหารก็เลิศรส

ซี่โครงเปรี้ยวหวานสีส้มพร้อมควันขาวหนา และกลิ่นเนื้อหอมหวน ทำให้ภาพตรงหน้าดูสวยสดน่าหลงใหล

ที่ทางเข้าตรอก องค์ชายรัชทายาทเดินเอามือไพล่หลัง เชิดคางสูง ซูฉีเป็นคนเดียวที่เดินตามเขามาในวันนี้ สีหน้าจริงจัง มือข้างหนึ่งถือกรงเหล็กใหญ่ยักษ์

“หือ” ปู้ฟางที่เพิ่งเดินออกจากครัวมา มองไปที่ปากทางเข้าร้านอย่างงุนงง เขาเห็นองค์ชายรัชทายาทและซูฉีซึ่งวางกรงเหล็กลงบนพื้นทันทีที่เดินเข้าร้านมาได้

“เถ้าแก่ปู้ ข้ากลับมาแล้ว” องค์ชายรัชทายาทหัวเราะ จากนั้นก็จ้องชายหนุ่มเจ้าของร้านไม่วางตา

หากปู้ฟางทำอาหารโอสถทิพย์ได้สำเร็จ และทำให้สุขภาพของจักพรรดิดีขึ้นได้ คนที่นำอาหารโอสถทิพย์นี้ไปให้จักรพรรดิอย่างจีเฉิงอันจะต้องเป็นที่โปรดปรานของพระองค์มากขึ้นอีกเป็นแน่ และสถานะองค์ชายรัชทายาทของเขาก็จะมั่นคงขึ้นอีก ทำให้มีโอกาสได้สืบทอดราชบัลลังก์มากกว่าน้องชายทั้งสอง

เมื่อคิดได้ดังนี้ องค์ชายรัชทายาทก็มองปู้ฟางผู้ที่ทำอาหารโอสถทิพย์ได้ด้วยศรัทธาที่แรงกล้ามากขึ้นไปอีก

องค์ชายยกมือขึ้นไปคว้าผ้าที่คลุมกรงเอาไว้แล้วกระตุกออก เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายในกรง

ไก่โลหิตปักษาเพลิงขนสีแดงเลือดยืนนิ่งอยู่ภายในกรงเหล็ก ดวงตากลอกไปมาในเบ้า

“ไก่โลหิตปักษาเพลิงรึ” ปู้ฟางชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็หันไปมององค์ชายรัชทายาทด้วยสายตาประหลาด เขาไม่ได้คิดว่าชายตรงหน้านี้จะดั้นด้นฟันฝ่าไปหาไก่โลหิตปักษาเพลิงมาจริงๆ

“ใช่แล้ว เป็นธรรมดาที่เถ้าแก่ปู้จะจำเจ้าอสูรเวทนี้ได้ทันทีอยู่แล้ว ท่านจำสิ่งที่ตนเองเคยพูดไว้ได้หรือไม่” องค์ชายยิ้ม

ปู้ฟางเดินวนรอบกรงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์หนึ่งรอบ เขาตรวจสอบลักษณะของไก่โลหิตปักษาเพลิงตรงหน้าอย่างถี่ถ้วน อดไม่ได้ที่จะเทียบกับไก่ที่ระบบเคยหามาให้ ชายหนุ่มตระหนักได้ทันทีว่าไก่ที่องค์ชายรัชทายาทหามานี้คุณภาพแย่กว่าไก่จากระบบในทุกๆ ด้านเลยทีเดียว

“วัตถุดิบที่ระบบหามาให้นั้นคุณภาพยอดเยี่ยมที่สุดและผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี เป็นวัตถุดิบที่ดีที่สุดของที่สุดจากวัตถุดิบที่มีให้เลือกสรรมากมายในโลกนี้” เสียงระบบดังขึ้นในศีรษะของชายหนุ่ม

ปู้ฟางพยักหน้า เขาเชื่อว่าวัตถุดิบที่ระบบหามาให้นั้นคุณภาพยอดเยี่ยมเหนือชั้นที่สุดจริงๆ

แต่เขาก็ได้ตกลงว่าจะทำน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงให้องค์ชายรัชทายาทไปแล้ว หากอีกฝ่ายสามารถหาวัตถุดิบมาให้ได้

“แล้วสมุนไพรสะระแหน่กับส่วนผสมที่มีฤทธิ์เป็นยาอย่างอื่นๆ เล่า” ปู้ฟางถาม

ดวงตาขององค์ชายรัชทายาทสว่างวาบขึ้นทันที เขาโบกมือ พลันถุงหนังที่บรรจุสมุนไพรมากมายก็ปรากฏขึ้นบนมือ องค์ชายยื่นถุงหนังให้ปู้ฟาง

สมุนไพรสะระแหน่สวรรค์ถูกเก็บอยู่ในกล่องไม้ลายวิจิตร ซึ่งองค์ชายก็ยื่นให้ปู้ฟางอย่างระมัดระวังเช่นกัน

สมุนไพรชนิดนี้ราคาแพงจับใจ มูลค่าของมันเทียบเท่าไก่โลหิตปักษาเพลิงเลยทีเดียว ยิ่งไปกว่านั้นยังเก็บเกี่ยวยาก เนื่องจากเติบโตในดินแดนป่ารกชัฏ อันเป็นสถานที่ที่มีอสูรเวทระดับสูงจำนวนมากอาศัยอยู่ แม้แต่ขั้นนักพรตยุทธการเองก็อาจเสียชีวิตได้ขณะสำรวจดินแดนสุดอันตรายแห่งนี้

ทว่าด้วยความที่สมุนไพรสะระแหน่สวรรค์เป็นเพียงสมุนไพรพลังปราณระดับห้า จึงขึ้นอยู่บริเวณรอบนอกของดินแดนป่ารกชัฏเท่านั้น ด้วยเหตุนี้องค์ชายรัชทายาทจึงไปเสาะหามาจนได้ด้วยการใช้เงินแก้ปัญหา

หลังจากรับสมุนไพรสะระแหน่สวรรค์ที่หน้าตาดูไม่ค่อยดีมาเรียบร้อย ปู้ฟางก็พยักหน้าแล้วเอ่ย “การทำน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงนั้นใช้เวลานาน และวันนี้ร้านก็กำลังจะปิดแล้ว เจ้ากลับมาใหม่พรุ่งนี้เพื่อรับอาหารโอสถทิพย์ก็แล้วกัน ในเมื่อเจ้าหาวัตถุดิบมาเองก็สามารถเอาอาหารกลับไปได้”

รอยยิ้มบนใบหน้าขององค์ชายรัชทายาทแข็งทื่อ เขาคิด “เจ้าจะไม่ทำวันนี้แค่เพราะร้านจะปิดแล้วเนี่ยนะ”