ตอนที่ 5 ตามหาดินเค็ม

จือหลินนางยังไม่คิดจะนำไก่ป่ากับกระต่ายป่าที่หามาได้นำไปขาย เพราะมารดาของนางและร่างนี้ของนางไม่ได้รับสารอาหารที่พอเพียงมาเป็นระยะเวลานานนางจึงจะเก็บไว้กินเอง

ก่อนที่จะไปล้างตัว จือหลินนางยังไปจัดการกับเนื้อสัตว์ที่ได้มาเพื่อจะเก็บไว้ได้กินในมือต่อไป เครื่องปรุงในเรือนแทบจะไม่มีนางจึงทำได้แต่แช่เนื้อไว้ในโอ่งน้ำก่อนเพื่อเก็บรักษาไม่ให้เน่าเสีย

พรุ่งนี้นางคิดจะขึ้นเขาเพื่อหาดินโป่งที่มีความเค็มเพื่อนำมาสกัดเป็นเกลือเก็บไว้ใช้กินในเรือนแต่หากนางโชคดีของได้พบดินเค็มแทนก็ได้

จือหลินเดินไปดูลี่อินที่ห้องของนางก่อนที่นางจะกลับห้องของตนเอง ก็พบว่ามารดาของนางนั้นนอนหลับสบายอยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว จือหลินจึงกลับห้องไปพักผ่อน

ลี่อินที่นอนพักผ่อนอย่างเต็มที่ก็ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า นางเห็นจือหลินที่กำลังยกอาหารขึ้นตั้งโต๊ะเสร็จก็กำลังจะออกจากเรือนเพื่อขึ้นเขา

“กินข้าวแล้วหรือหลินเออร์” ลี่อินร้องถามบุตรสาวที่กำลังจะเดินออกจากเรือน

“เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่มื้อกลางวันข้าเตรียมให้แล้ว ท่านอย่าได้ลืมกินเสียเล่า” เพราะทุกครั้งสองแม่ลูกจะกินข้าวแค่มื้อเช้ากับเย็นเท่านั้น

จือหลินอยากจะบำรุงร่างกายของลี่อินให้ฟื้นกำลังได้เร็วขึ้นจึงได้เตรียมอาหารให้นางได้กินวันละสามมื้อ

จือหลินนำอาหารในส่วนของนางขึ้นเขาไปด้วยจะได้ไม่เสียเวลาจัดหาอาหารให้ยุ่งยากอีก ในครั้งจือหลินพบเจอชาวบ้านที่ออกมาหาของป่าหลายคนแล้ว

แต่ละคนก็เข้ามาสอบถามนางด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้มารดาของจือหลินจะทำเรื่องที่น่าอับอายพอเวลาผ่านไปชาวบ้านก็แปรเปลี่ยนมาเห็นใจสองแม่ลูกที่ใช้ชีวิตกันอย่างยากลำบาก

ยิ่งตัวของจือหลินด้วยแล้ว ทุกคนกลับรู้สึกเอ็นดูนาง เพราะนางเป็นเด็กดีคอยดูแลมารดาที่เจ็บป่วยบ่อยครั้ง หากเรือนไหนที่ได้อาหารมาจากป่ามากก็มักจะนำมาแบ่งปันให้สองแม่ลูกอย่างใจกว้าง ทั้งคู่จึงผ่านมาได้จนทุกวันนี้

จือหลินนางก็ตอบกลับทุกคนอย่างไม่นึกรำคาญ ก่อนจะขอตัวเดินขึ้นเขาไป ชาวบ้านยังเตือนนางไม่ให้เดินเข้าไปลึกนัก นางก็ตอบรับอย่างยินดี

แต่คนอย่างจือหลินจะเชื่อได้อย่างไร หากไม่เดินเข้าไปในป่าลึกนางจะเจอสิ่งที่ต้องการได้อย่างไรเล่า

ครั้งนี้จือหลินเดินเข้าไปไกลจากจุดที่นางหาของป่าเมื่อวานนับว่ามากนัก แต่ก็ทำให้นางนึกยินดี เมื่อเจอโป่งดินที่สัตว์ป่ามักลงมากินโป่งใหญ่

จือหลินวางตะกร้าที่นางแบกมาด้วยลง ก่อนจะเดินสำรวจไปรอบๆ โป่งดิน หากนำส่วนที่เป็นโป่งดินกลับไปความเค็มที่นางต้องการคงสกัดเป็นเกลือออกมาได้อยาก

หากหาไม่เจอนางคงต้องขุดดินโป่งกลับไปแทนเพื่อนำไปรมควันเก็บไว้ให้มารดาได้กินเพื่อเสริมธาตุเหล็ก แต่การทำกว่าจะได้ต้องใช้เวลาเป็นอาทิตย์ ซึ่งจือหลินนางขี้เกียจรอ