บทที่ 10

ในเวลานี้เซี่ยเฮ่าเซียนซึ่งทำกิจราชการเสร็จแล้วต้องไปหามู่ซิ่วโหรว

หลังจากคำนวณเวลาแล้ว มู่ซิ่วโหรวก็ปรากฏตัวต่อหน้าหรงลี่บนถนนที่มีทางออกเดียว มู่ซิ่วโหรวคำนับเล็กน้อยและพูดว่า "คำนับพี่หญิง"

หรงลี่ยืนนิ่ง นางไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับมู่ซิ่วโหรว ดูเหมือนว่านางจะเตรียมพร้อมมาอย่างดี นางไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะสร้างปัญหาอะไรให้

นางไม่พูดอะไรสักคำ และมู่ซิ่วโหรวก็ไม่สนใจ นางยืนตัวตรงและยิ้มให้หรงลี่ “พี่หญิง ช่วงนี้ท่านคงลำบาก ถ้าฝ่าบาทต้องการหย่ากับท่าน ข้าแน่ใจว่าท่านจะไม่รู้สึกดีกับเรื่องนี้”

หรงลี่คิดกับตัวเองว่า "นาง... พยายามกวนประสาทข้าหรือเปล่า?"

“ข้ารู้ว่าท่านรักฝ่าบาทมาก แต่ฝ่าบาทไม่คิดเช่นนั้น เกิดอะไรขึ้นกับท่านก่อนหน้านี้ คนทั้งเมืองรู้หมดแล้ว มันน่าละอายจริงๆ ไม่ใช่ความผิดของข้าที่เขาไม่ชอบท่าน ชายใดจะยอมรับที่ตนถูกจัดฉากแต่งงาน ข้าพูดถูกหรือไม่?” มู่ซิ่วโหรวเอาผ้าเช็ดหน้าปิดบังรอยยิ้มและจ้องมองที่หรงลี่ เวลามีค่าและนางต้องการใช้วิธีที่เร็วที่สุดเพื่อยั่วยุนาง มู่ซิ่วโหรวมองหาร่องรอยของความโกรธในการท่าทีของนาง

เป็นความผิดของหรงลี่ที่วางแผนแต่งงานกับเซี่ยเฮ่าเซียน นางจะไม่โกรธหากนางจะพูดถึงเรื่องอื่น แต่เมื่อพูดถึงเรื่องนี้คราวใด หรงลี่จะต้องลงไม้ลงมือกับนาง มู่ซิ่วโหรวมาก็เพื่อการนี้ นางต้องการให้เซี่ยเฮ่าเซียนเห็นหรงลี่ทำร้ายนาง

มู่ซิ่วโหรวไม่เคยคาดหวังว่าหรงลี่จะเปลี่ยนใจของนาง นางมองอย่างเฉยเมยไม่โกรธหรือรำคาญ หรงลี่ไม่ขยับ ซึ่งทำให้นางเริ่มกังวล มู่ซิ่วโหรวโกรธเล็กน้อย ในเมื่อนางพูดเช่นนั้น หรงลี่จะทนได้อย่างไร? นางควรจะลุกขึ้นทุบตีนางด้วยความโกรธมิใช่หรือ? นางไม่รู้ว่าเซี่ยเฮ่าเซียนหายไปไหน นางไม่ต้องการมาเร็วเกินไป

หรงลี่ไม่ได้พูดเป็นเวลานาน สาวใช้ถัดจากมู่ซิ่วโหรว ไป๋อี้ ไม่สามารถระงับความโกรธของนางได้ เจ้านายของนางกำลังพูดกับนาง นางจะไม่สนใจเจ้านายของนางได้อย่างไร? แม้ว่านางจะเป็นพระชายา แต่ทุกคนในจวนก็รู้ว่าฝ่าบาทรักเจ้านายของนางมากที่สุด ในฐานะพระชายา นางไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

ไป๋อี้ใช้ประโยชน์จากความโปรดปรานของเจ้านายของนางและพูดว่า "พระชายา อย่าตำหนิข้าที่เป็นคนช่างพูด นายของข้ากำลังพูดกับท่าน แต่เหตุใดท่านไม่โต้ตอบ โดยปกติแล้ว ฝ่าบาทและนายหญิงของเราเป็นคู่สามีภรรยากันแล้ว ท่านปฏิบัติต่อนายของเราเช่นนี้ ท่านไม่กลัวหรือว่าเมื่อฝ่าบาททรงทราบ พระองค์จะทรงลงโทษท่าน”

เสี่ยวเถาที่อยู่ด้านข้างโกรธมาก พระชายารองมักจะไม่เคารพเจ้านายของนาง ดังนั้นไป๋อี้ก็เช่นกัน เจ้านายของนางบอกนางว่าอย่าหุนหันพลันแล่น ถ้านางทำให้พระชายารองรำคาญและก่อปัญหาต่อหน้าองค์ชาย นางจะถูกองค์ชายลงโทษ เจ้านายของเธอกลัวว่าจะปกป้องเธอไม่ได้ ดังนั้นนางจึงขอให้นางอดทนทุกอย่าง อย่างไรก็ตาม วันนี้พระชายารองทำเกินไปแล้ว เสี่ยวเถากำหมัดของนางและแทบอดใจไม่ตบตีนางไม่ได้

หรงลี่เรียกออกมาเบา ๆ ว่า "เสี่ยวเถา"