บทที่ 6

หรงลี่ตื่นขึ้นอีกครั้งเพราะเสียงกรีดร้อง นางลูบคอที่เจ็บร้าว นางลืมตาขึ้นเห็นผ้าม่าน นางไม่ได้ถูกพาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าดอกหรือ? นางหันศีรษะและพบศีรษะของเซี่ยเฮ่าเซียนนอนอยู่ข้างนาง เขาเพิ่งตื่นขึ้นและแววตาของเขาเลื่อนลอย เมื่อเขาเห็นนางอยู่ข้างๆ ศีรษะของเซี่ยเฮ่าเซียนก็โล่งขึ้นทันทีและเขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขา

เพื่อจะแต่งงานกับเขา หรงลี่ใช้วิธีสกปรกนี้จริงๆ เขายกผ้านวมขึ้นและพบว่าทั้งสองคนสวมเสื้อผ้าชั้นใน ดูเหมือนว่าพวกเขายังไม่ได้ทำอะไรเลย อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะอธิบายอย่างไรก็ไม่มีใครเชื่อเช่นนั้น เซี่ยเฮ่าเซียนจ้องไปที่หรงลี่อย่างเดือดแค้น

เขาได้ยินเสียงของมารดาของเขานอกประตูและบอกให้เหล่าสตรีรออยู่ที่อุทยานหลวง ภรรยาของเสนาบดีก็อยู่ที่นั่น

เมื่อทุกคนออกห่างแล้ว ฮองเฮาก็ขอให้คนพาฉีหานไปรอที่ห้องโถงด้านนอกสักครู่ จากนั้นนางก็เข้าไปในห้องและปิดประตู เมื่อมองไปที่คนสองคนบนเตียง นางก็ถอนหายใจและขอให้พวกเขาใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย

เซี่ยเฮ่าเซียนเอาแต่ปฏิเสธว่าเขาไม่ได้ทำอะไรเลย เขาถูกหลอก แต่ฮองเฮาดูเหมือนจะไม่เชื่อ หรงลี่ยืนอยู่ข้างๆ และลดศีรษะลงโดยไม่พูดอะไรสักคำ นางยังจำสิ่งที่ฮองเฮาพูดกับนางได้ ถ้านางต้องการแต่งงานกับเซี่ยเฮ่าเซียน นางจะต้องไม่พูดอะไร

ดังนั้นนางจึงเลือกที่จะเงียบ

เมื่อฮองเฮาและฉีหาน นำหรงลี่ไปที่อุทยานหลวงอีกครั้ง พวกเขาไม่ได้พูดอะไรเลย ทุกคนที่นั่งอยู่ที่นั่นรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในเวลานั้นนางกำนัลตัวน้อยพาหรงลี่ออกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่พวกเขาไม่ได้กลับมาเป็นเวลานาน เมื่อฮองเฮาพาพวกเขาไปหาพวกนาง พวกเขาพบว่านางกำนัลตัวน้อยที่พาหรงลี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าล้มลงกับพื้น

หลังจากปลุกนาง นางก็คุกเข่าลงบนพื้นและสารภาพว่านางเป็นคนพาแม่นางหรงไปเปลี่ยนเสื้อผ้า นางพาแม่นางหรงไปที่ห้องโถงด้านข้างและขอให้รอนางที่นั่น กำชับว่าอย่าจากไปไหน หลังจากร่วมมื้ออาหารเป็นเวลานาน องค์ชายต้วนก็มาพักผ่อนในโถงของฮองเฮา เกรงว่าเขาจะบังเอิญพบหรงลี่ในขณะที่นางกำลังไปนำเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้ นางไม่รู้ว่าเหตุใดนางถึงหมดสติ

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ก็เข้าใจความจริงส่วนใหญ่ในใจ เมื่อหรงลี่เห็นว่าองค์ชายต้วนมีท่าทีเช่นไร ใครจะรู้ พวกเขาขยิบตาให้กันครู่หนึ่ง เรื่องวันนี้ไม่ธรรมดา