ตอนที่ 1
บทนำ
September 18, 2026
จางเย่วชิง บุตรสาวของภรรยาเอกผู้ล่วงลับของเสนาบดีฝ่ายซ้ายจางเนี่ยนเจิน สตรีวัย18 ปี ที่ถูกหลงลืมจากบิดาแม้กระทั่งใบหน้าของนาง บิดาก็จดจำไม่ได้
เมื่อครั้งเยาว์วัยนางถูกเลี้ยงดูอยู่ในจวนอันใหญ่โตโอ่อ่า สมศักดิ์ศรีบุตรีคนโตที่ถือกำเนิดจากฮูหยินตราตั้ง แต่เมื่อมารดาได้ล้มป่วยจนสิ้นลมจากไปตั้งแต่นางอายุเพียง 5 หนาว ก็ต้องระเห็จไปอยู่ท้ายจวนกับแม่นมและสาวใช้คนสนิทเพียงลำพัง เพราะบิดาหลงใหลฮูหยินรองจนหน้ามืดตามัวเชื่อฟังสตรีใจร้ายผู้นั้นทุกอย่าง
ราชโองการสมรสที่ถูกส่งมายังจวนตระกูลจาง ถูกบิดานำมามอบให้กับสตรีหัวอ่อนไร้ซึ่งความมั่นใจในตนเอง อีกทั้งยังหลบซ่อนตัวอยู่แต่ในเรือนทรุดโทรมท้ายจวน เพียงเพราะว่าน้องสาวต่างมารดาของนาง ไม่อยากอภิเษกสมรสกับชินอ๋องผู้โหดเหี้ยมของแคว้น เพราะมีจุดมุ่งหมายที่สูงส่งยิ่งกว่านั้นคือการเป็นไท่จื่อเฟยขององค์รัชทายาท
ชินอ๋องหยางหนิงหลง อนุชาขององค์ฮ่องเต้หยางหนิงเทียนแห่งแคว้นเหว่ยหยาง บุรุษที่ไม่เคยรักหยก ถนอมบุปผา[1]ทว่าในใจของเขากลับมีสตรีผู้หนึ่งอยู่ในหัวใจมาเนิ่นนานหลายปี
ยามนั้นเขาได้พบเจอโฉมสะคราญล่มเมือง ถึงแม้จะอยู่ในวัยที่ยังไม่ปักปิ่น เขาบังเอิญได้พบเจอนางเดินเล่นอยู่ในย่านการค้าของเมืองหลวง พอให้องครักษ์สืบดูจึงทราบว่านางคือบุตรีของเสนาบดีจางเนี่ยนเจิน เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสมเขาจึงไปขอสมรสพระราชทานจากพระเชษฐา ผู้ซึ่งเป็นจักรพรรดิผู้ปกครองแว่นแคว้น
ทว่าในวันอภิเษกสมรส เขากลับได้รับรู้ความจริงว่า สตรีที่ขึ้นเกี้ยวแต่งมาเป็นพระชายาเอกของตนเองนั้นไม่ใช่คนที่เขาพึงใจ ชินอ๋องจึงไม่แม้กระทั่งมาเปิดผ้าคลุมใบหน้าของเจ้าสาวที่เขาชิงชังรังเกียจ ทิ้งให้ห้องหอที่ควรจะต้องอบอวลไปด้วยความสุขกลายเป็นห้องหอร้าง ที่บรรดาบ่าวไพร่ในตำหนักได้แต่นึกขบขันในวาสนาอันเลวร้ายของพระชายาเอก
เขาสั่งให้บ่าวไพร่ในตำหนักปฏิบัติต่อสตรีที่น่ารังเกียจเฉกเช่นบ่าวไพร่ทั่ว ๆ ไป ทั้งยังให้มอบแต่ความยากลำบาก หากมีโอกาสกลั่นแกล้งได้ก็ให้กระทำ เพื่อกดดันให้พระชายาเอกที่เขาไม่ได้ต้องการมอบหนังสือหย่าให้โดยเร็ว
และในวันรุ่งขึ้นหลังจากผ่านพ้นวันเข้าหอ ชินอ๋องก็สั่งขับไล่พระชายาแสนชัง ให้ไปอยู่ท้ายตำหนักพร้อมกับสาวใช้คนสนิทของนางที่ติดตามมาจากจวนตระกูลจาง ก่อนที่เขาจะเดินทางไปออกรบที่ชายแดน เพราะได้รับสารสำคัญจากชายแดนทิศประจิมว่ามีไส้ศึกแอบแฝงเข้ามาหลายคน และกำลังเกิดคลื่นใต้น้ำที่น่ารำคาญ จึงจำเป็นต้องออกเดินทางไปจัดการด้วยตนเอง