ตอนที่ 12 ยังไม่คุ้นเคยกับสถานะใหม่

ทะลุมิติทั้งครอบครัว ตอนที่ 12 ยังไม่คุ้นเคยกับสถานะใหม่ ตอนที่ 12 ยังไม่คุ้นเคยกับสถานะใหม่

เฉียนเพ่ยอิงได้ฟังสามีพูดเช่นนี้ ก็รู้สึกหนักใจ

ตอนนางอยู่ในยุคปัจจุบัน นางคอยดูแลแม่สามีจนตายจากไป ก็คิดว่าหมดหน้าที่แล้ว ตอนนี้ทะลุมิติมาในยุคโบราณ ยังต้องมาคอยดูแลต่ออีก คงต้องกลับมาใส่จิ่นกูโจ้วอีกแล้วหรือ?

ไม่สามารถมาพิจารณาอย่างช้าๆ ได้ แม่สามีในยุคโบราณจะเป็นอย่างไรกันนะ

เฉียนเพ่ยอิงมองถุงข้าวสารสักพัก แววตาเป็นประกาย

ก่อนหน้านั้น นางยังคิดว่าบุตรสาวพูดมีเหตุผล สิ่งไหนประหยัดได้ก็ควรประหยัด เกือบจะระงับอารมณ์โมโหไม่อยู่ อยากจะตะโกนใส่หน้าสามี

แต่ตอนนี้จะประหยัดไปเพื่อใครกัน ใครจะรู้ว่าต่อไปจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น นี่ไง พวกเขาสามคนทะลุมิติมาครบสิบสองชั่วโมงแล้ว นี่เป็นตัวอย่าง ไม่แน่อาจจะทะลุมิติกลับไปก็ได้

แน่นอนและก็เป็นสิ่งสำคัญที่สุด รอให้ถึงบ้านเกิด หากเป็นดังที่สามีกล่าวไว้ คนสิบกว่าคน เกือบยี่สิบคน ต้องอพยพหนีภัยด้วยกัน หากต้องการประหยัดอาหาร เดาได้ว่าตลอดการเดินทาง การกินจะแย่ขนาดไหน

จากที่ได้ฟังมา แม่สามีของยุคโบราณนี้ดูท่าจะร้ายกาจ เมื่อพบหน้าคงต้องนำอาหารมามอบให้นาง โดยแม่สามีจะเป็นคนแบ่งให้ทุกคนเองว่าได้กินมื้อละเท่าไร

ไม่ได้นะ ทำไมจะต้องให้นางเป็นคนจัดการ

เฉียนเพ่ยอิงไม่อยากให้ ถ้าตอนนั้นต้องการประหยัดอาหาร แต่ก็ต้องแบ่งให้ทุกคนได้กิน สู้เก็บไว้กินเองไม่ดีกว่าหรือ อาศัยช่วงจังหวะที่ไม่มีใครควบคุม ทำมากหน่อย ให้สามีและบุตรสาวทาน อย่างน้อยในกระเพาะก็ยังมีน้ำมัน ยังสามารถยืดเวลาอิ่มท้องออกไปได้

อาจจะพูดไม่น่าฟัง แต่นางไม่มีความทรงจำใดๆ จึงยิ่งไม่มีความรู้สึกอะไรกับคนพวกนั้น คนพวกนั้นเกี่ยวอะไรกับนางเล่า

หากไม่ใช่เหล่าซ่งบอกไว้ว่า ในยุคอดีตคนเดินทางพร้อมกันเยอะๆ จะปลอดภัย นางคงโน้มน้าวให้หนีไปแล้ว จะย้อนกลับไปหาพวกเขาทำไมกัน

อย่าบอกว่านางใช้ร่างของคนอื่นแล้วควรทำตามหน้าที่ แต่ใครอยากจะทะลุมิติมาในอดีตกันล่ะ เป็นอะไรที่โชคร้ายมาก

เฉียนเพ่ยอิงคิดได้ดังนั้นก็พูดออกมา “ถ้าเช่นนั้นจะเพิ่มแป้งขาวไปทำไมกัน ทำทั้งหมดนั่นแหละ”

ซ่งฝูเซิงกำลังเทแป้งอยู่ถึงกับมือสั่น เมื่อเจอภรรยาเผด็จการ “ทำทั้งหมด?”

เขามองเฉียนเพ่ยอิงอย่างสงสัย รู้สึกว่าภรรยากำลังกลับคำ

เป็นที่รู้กันว่า ภรรยาน่าจะรู้จักการใช้ชีวิตมากกว่าใคร แต่ทำไมถึงพูดจาออกมาดูไม่น่าเชื่อถือมากกว่าเขานะ

ก่อนหน้า อย่ามองแค่ว่าเขาคอยปลอบโยนบุตรสาว นั่นเป็นเพราะเขาสงสารลูก เป็นการโน้มน้าวให้ลูกได้กินอาหารมื้อสุดท้ายดีๆ ก่อนจะเดินทางลี้ภัย

แต่แท้จริงแล้ว หากระหว่างเดินทางไม่มีอะไรจะกินและดื่ม ทุกคนคงได้แต่จ้องหน้ากันไปมา อย่ามองว่าพื้นที่พิเศษมีอาหารแห้งของยุคปัจจุบันอยู่ เพราะไม่รู้ว่ามันจะสามารถนำออกมาใช้ได้ทันทีไหม?

หากเขานำสิ่งของออกมาต่อหน้าคนอื่น ก็จะโดนจับได้ เรื่องนี้ต้องไม่ให้คนอื่นล่วงรู้ความลับ ไม่เช่นนั้นก่อนหน้าเขาจะต้องยุ่งวุ่นวายไปทำไมกัน แค่อยากใช้อะไรก็นำมันออกมาได้แล้วสิ

เฉียนเพ่ยอิงถอนหายใจ มองหน้าบุตรสาวก่อนจะหันไปพูดกับสามี

“พวกเราทำหมาฮวา ทำฉีจื่อไคว่ เจ้าย่างเผื่อไว้เยอะหน่อย เจ้าย่างเก่ง แล้วค่อยผัดโหยวฉาเมี่ยน …

…ของกินพวกนี้พกพาสะดวกและไม่เปลืองเนื้อที่ และไม่ทำให้หิวง่าย ยังสามารถทิ้งไว้ได้นาน นำแป้งขาวมาใช้ทั้งหมดก็สามารถเก็บได้นาน…

…รอถึงบ้านเกิด หากท่านย่าของหลานสาวให้ทุกคนดื่มแต่ข้าวต้ม พวกเราก็ไม่ต้องทำอะไรพิเศษ ไม่ต้องทำให้แตกต่างจากคนอื่น…

…และหากตอนนั้นเจ้ากับลูกยังไม่อิ่ม ก็แอบนำของกินพวกนี้ออกมากินได้อีก”

พูดจบก็นึกได้ว่ายังมีเฉียนหมี่โซ่ว

เฉียนเพ่ยอิงลูบผมบนศีรษะของเฉียนหมี่โซ่ว ตั้งแต่ทะลุมิติมาถึงที่นี่ตอนนี้ นางจะใจแข็งกับใครก็ได้ยกเว้นกับเด็กน้อยคนนี้