ตอนที่ 126

คุยโวโอ้อวดเพื่อระบายอารมณ์

ตั้งแต่ออกเดินทางมาจนถึงตอนนี้ นี่เป็นช่วงเวลาที่ซ่งฝูเซิงมีความสุขมากที่สุด

การเดินทางอันยาวไกล ใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว

สิ่งสำคัญก็คือ เขาจะได้ไม่ต้องคอยเป็นห่วงเป็นกังวลกับเรื่องต่างๆ แล้ว

เขามองดูผู้คุมขบวน คนกลุ่มนี้ แค่ดูให้เดินตามหลังผู้นำขบวนไปก็พอ พวกเขาไปไหนก็ไม่ต้องคอยดูแลอีก ต่อไปจะทำอะไรก็ไม่ต้องใส่ใจ มีหลักประกันความปลอดภัยในชีวิตโดยมีหน่วยงานรัฐดูแลพวกเขาอยู่

ตอนนี้ทุกคนนั่งอยู่ข้างทางและกำลังพูดคุยกันอย่างครื้นเครง

ลูกสะใภ้คนเล็กของบ้านกัวพูดกระซิบกระซาบกับพี่น้องสะใภ้ที่อยู่ใกล้กัน “ใต้เท้าท่านนั้นก็เชื่อจริงๆ ที่พวกเราบอกว่าเป็นเครือญาติเก้าชั่วคนเขาก็เชื่อ ช่างหลอกง่ายจริง ยอมให้พวกเราผ่านเข้าประตูเมืองไปในตอนนั้น ข้ายังคิดว่าตนเองฟังผิดไป”

กัวคนสามได้ฟังภรรยาของตนเองพูดจนจบ เขายังคิดว่าตนเองฟังผิดไป ทำไมภรรยาถึงได้โง่ขนาดนี้นะ เขาถึงกับด่ากลับไป “เจ้าโง่ไปแล้วหรือเปล่า”

ซ่งหลี่เจิ้งกวักมือเรียกซ่งฝูหลิง “มานี่ เจ้าเด็กน้อย มาหาปู่ตรงนี้”

ซ่งฝูหลิงเดินมาอยู่ตรงหน้า ซ่งหลี่เจิ้งก็พูด “พวกเราต้องขอบใจพั่งยา”

ทุกคนต่างพูดเสริมด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ใช่แล้ว ใช่แล้ว”

“เอ่อ? เพราะอะไร?”

ซ่งหลี่เจิ้งกล่าวพร้อมกับแสดงท่าทางประกอบ “เจ้าโยนขวดจนเกิดเสียงระเบิดดังลั่น นำพาผู้มีพระคุณมา หากเจ้าไม่ทำให้เกิดเสียงดัง ม้าของผู้มีพระคุณก็คงไม่หยุดเดิน พ่อของเจ้าก็คงทำเรื่องไม่สำเร็จใช่ไหม?”

ซ่งฝูหลิงเกาหัวพร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ก็ใช่นะ ที่ท่านปู่พูดออกมาก็ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น”

ท่านยายหวังตบมือขึ้นมาทันที ดูเหมือนนางจะค้นพบสิ่งแปลกใหม่ นางชี้ไปที่ใบหน้าของซ่งฝูหลิง “พวกเจ้าดูสิ โอ้ว สวรรค์ พวกเจ้ารีบมาดูเร็ว”

หญิงหลายคนต่างหันมามอง

ซ่งฝูหลิงเริ่มตื่นตระหนก ใบหน้าของนางเป็นอะไรหรือ?

ท่านยายหวังรีบพูดออกมา “เวลาพั่งยายิ้ม ทำไมถึงหน้าตาดีเช่นนี้นะ ดวงตาดั่งพระจันทร์ ข้าเพิ่งรู้ โอ้ว เด็กคนนี้ช่างหน้าตาดี พวกเจ้าว่า นางเลือกเอาแต่ด้านดีของพ่อแม่มาไหม? เจ้าเด็กคนนี้เติบโตมาดี”

ทุกคนต่างพูด “ใช่สิ ใช่สิ” ป้าใหญ่ของซ่งฝูเซิงก็พูดเสริมขึ้น “แค่มองก็รู้ว่าอนาคตดี”

ซ่งฝูหลิง “…”

ท่านลองคิดดู ข้าจะเชื่อพวกท่านได้ไหม

ข้าไม่ได้ล้างหน้ามาครึ่งเดือนแล้ว พวกท่านยังเห็นใบหน้าของข้าว่าเป็นอย่างไรได้อย่างชัดเจน?

ข้าเคยเข้าไปในพื้นที่พิเศษเพื่อส่องกระจกดูตนเอง ข้ายังตกใจกับสภาพของตนเองมาแล้ว

ท่านย่าหม่าไม่ได้เข้าร่วมพูดคุยเกี่ยวกับหัวข้อสนทนาของหลานสาว นางเข้าร่วมกลุ่มสนทนากับครอบครัวนอกห้าครอบครัว

ก่อนหน้านั้น มีท่านยายครอบครัวหนึ่งเล่าเรื่องราวอันน่ารันทดมากจนทำให้มีอารมณ์ร่วม ถึงกับหลั่งน้ำตาตาม

หลังจากนั้นท่านยายคนนั้นก็บรรยายเรื่องครอบครัวของตนเองว่าช่างน่าอนาถเช่นไร

ทำให้ท่านย่าหม่าถึงกับตกตะลึงอย่างมาก “สามีของเจ้าเป็นคหบดี? ครอบครัวของเจ้ามีบ้านพักอยู่ชานเมือง?”