ตอนที่ 47 รางวัล

ทะลุมิติทั้งครอบครัว ตอนที่ 47 รางวัล ตอนที่ 47 รางวัล

คำพูดในใจของซ่งฝูเซิงตอนนี้คือ อยู่ในป่าดงดิบ บนภูเขามีหมาป่า ใครอยู่ใครก็รู้ โอ้ย น่ากลัวจริงๆเลย

แต่เขาไม่สามารถแสดงอารมณ์มาทางสีหน้าได้ เขาห่มผ้าให้ภรรยาและใช้แผ่นกันชื้นคลุมหน้าไว้เพื่อไม่ให้ยุงกัด

ทำได้เพียงใช้แผ่นกันชื้นคลุมเพราะมีน้ำหนักเบา หากใช้ผ้านวมคลุมอาจจะขาดใจตายได้ นอนใส่หน้ากากก็อึดอัดเกินไป

เขาเข้ามาใกล้เฉียนเพ่ยอิง จ้องมองนางอย่างพินิจ ในใจก็คิด เมียข้ากำลังฝันถึงอะไรนะ ขาสองข้างมีแรงถีบ ฝันเห็นยี่สิบเอ็ดกับ 618 แน่? กำลังแย่งกันซื้อสินค้า? เฮ้อ ชีวิตที่เคยมีความสุขแบบนั้นคงไม่สามารถย้อนกลับไปได้แล้ว

ตลอดเหตุการณ์ พี่ชายคนโตกับคนรองก็พยายามเลี่ยงหันหน้าไปทางอื่น ไม่กล้ามองน้องสามกับน้องสะใภ้ ได้แต่พึมพำในใจ อายุก็มากแล้ว นี่มันสถานการณ์คับขัน ยังจะมาหวานชื่นกันอีก

เกาเถี่ยโถ่วขุดหลุมไปมองไป เขาคิดว่าถ้าเขาได้แต่งกับเถาฮวา เขาจะปฏิบัติแบบนี้กับนาง และในใจก็ให้ความเคารพซ่งฝูเซิงมาก

พูดไปก็น่าประหลาดนัก เมื่อก่อนเกาเถี่ยโถวก็เคยเจอซ่งฝูเซิง แต่ตอนนั้นที่เขารู้สึกกลับมีแค่สองพยางค์ คือ ‘เสแสร้ง’

เขาไม่อิจฉาคนเป็นบัณฑิตเลยสักนิด เพราะรู้สึกว่าคนเป็นบัณฑิตมักใช้ชีวิตที่หลอกลวง เวลาอ้าปากมาก็พูดจาหวานหู แต่ทำตามที่พูดไม่ได้ ตอนนั้นท่านพ่อเกาถูฮู่ของเขาก็เคยพูดไว้

แต่แค่หนึ่งวันที่ได้ใกล้ชิดกัน ความรู้สึกของเกาเถี่ยโถวที่มีต่อซ่งฝูเซิงกลับเปลี่ยนไป

ในหนึ่งวันหนึ่งคืนมานี้ ซ่งฝูเซิงใช้แรงกายใจทั้งหมดในการปกป้องภรรยาและบุตรสาว เขาไม่เข้าร่วมหรือวุ่นวายกับเรื่องอื่นใด ด้านไหนที่เขาไม่เข้าใจก็จะมาสอบถามทุกคน ตั้งใจถักม่านและทำเต็นท์เพิงพักเพื่อให้ภรรยาและบุตรสาวอยู่ดีกินดีโดยไม่เดือดร้อน

ใบหน้ามีแต่รอยยิ้มให้กับภรรยาและพั่งยา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เกาเถี่ยโถวที่อายุสิบแปดปี ไม่อยากมีบุตรสาวแค่เพียงคนเดียว แต่เขาก็อิจฉาซ่งฝูเซิงที่รักและดูแลภรรยากับบุตรสาวเป็นอย่างดี

ซ่งฝูเซิงพบว่า เกาเถี่ยโถวชอบเหล่มองเขา เขาใช้คางชี้ไปที่หลุมโคลน “เจ้าขุดเพื่อทำอะไร? นี่มันดึกดื่นเที่ยงคืน”

เกาเถี่ยโถวเกาหัวด้านหลัง “ไม่ใช่การเผาถ่านหรือ? ก็ข้าเห็นท่านขุดแบบนี้”

“ข้ายังเผาไม่สำเร็จเลย เจ้าก็จะเลียนแบบข้า?”

“ข้าเชื่ออาสาม”

ซ่งฝูเซิงอยากหัวเราะ เขายังไม่เชื่อตนเองเลย คนอื่นกลับเชื่อมั่นในตัวเขาหรือนี่

“มาเถอะ พี่ใหญ่ พี่รอง ช่วยข้าขุดที จะสำเร็จหรือไม่สำเร็จก็ครั้งนี้แหละ เถี่ยโถวจะได้ไม่เสียแรงเปล่า”