ตอนที่ 94

เฉียนเพ่ยอิงนั่งร้องไห้ลงกับพื้น

“พื้นที่พิเศษอะไรกันเนี่ย ไม่ให้ใช้โทรศัพท์ยังพอเข้าใจ…

…แต่ตู้เย็นยังเสียบปลั๊กไฟอยู่เลย ทำไมไม่สามารถแช่เย็นสิ่งของอื่นได้อีก…

…ข้าก็ไม่ได้เบี้ยวจ่ายค่าน้ำค่าไฟ ทำไมถึงยอมไม่ให้น้ำประปาไหลออกมา…

…สวรรค์ช่างไม่เป็นธรรม ให้พื้นที่พิเศษมา แต่ก็เถรตรงและขี้เหนียวมาก ถ้าจะงกกันขนาดนี้ก็อย่าให้มาเลยจะดีกว่า”

ซ่งฝูเซิงถึงกับตกใจ ปฏิกิริยาแรกของเขารีบมองท้องฟ้า ก่อนที่จะเอามือปิดปากเฉียนเพ่ยอิง “ซวี ภรรยา เจ้าใจเย็นหน่อย อย่าด่าอีกเลย เดี๋ยวด่ามากไป พื้นที่พิเศษอาจจะหายไปนะ เครื่องดื่มของพวกเราก็จะพลอยหายไปด้วย”

เฉียนเพ่ยอิงสูดลมหายใจ นางปัดมืออันสกปรกที่ทั้งวันยังไม่ได้ล้างของซ่งฝูเซิงออก

ซ่งฝูเซิงคิดว่าภรรยาของเขาคงจะสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ไม่คาดคิดว่าเพียงแค่หนึ่งนาทีต่อมา เฉียนเพ่ยอิงจะร้องไห้เศร้าโศกเสียใจอีกครั้ง

“เหล่าซ่ง ข้าไม่น่าเช็ดเครื่องทำน้ำร้อนนั่นเลย ข้าเกลียดตัวเอง ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าแท้ๆ”

“เหล่าซ่ง นอกจากเรื่องเช็ดเครื่องทำน้ำร้อนแล้ว ตอนแรกในห้องน้ำของลูกสาว นางเปิดก๊อกน้ำทิ้งไว้เพื่อใช้น้ำซักผ้า แต่ข้าเข้าไปในนั้นแล้วใช้มือปิดก๊อกน้ำ เปลี่ยนมาใช้อ่างรองน้ำให้นางแทน พร้อมกับต่อว่านางที่ใช้น้ำสิ้นเปลือง”

ซ่งฝูเซิงโอบกอดเฉียนเพ่ยอิงและเช็ดน้ำตาให้นาง เขาได้ฟังแล้วก็ “…”

ถึงตอนนี้แล้ว ถ้าเขาจะบอกว่ามือของภรรยานั้นช่างน่าตีนักก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว เมื่อก่อนตอนล้างชาม นางชอบบ่นว่าพวกเขาใช้น้ำสิ้นเปลือง ให้ประหยัดมากกว่านี้หน่อย ประหยัดทุกวัน จนกระทั่งทะลุมิติมายุคโบราณ ตอนนี้แม้แต่เงินที่มีก็ยังใช้จ่ายไม่หมด

เฮ้อ ต่อว่ากันไปมาจะมีประโยชน์อะไร? มันเป็นชะตาชีวิตสินะ

อีกอย่างเขาก็ไม่อยากจะตำหนิภรรยา นางมีประจำเดือน อากาศร้อนเยี่ยงนี้นางยังต้องมาลำบากอีก

ประจำเดือนมาแล้ว?

ซ่งฝูเซิงนิ่งงัน เขาเพิ่งนึกได้

ตอนอยู่ในยุคปัจจุบัน ภรรยาเคยมีประจำเดือนปกติ หลังจากนั้นถึงหมดประจำเดือน ก็ใกล้เข้าสู่ยุควัยทองยิ่งทำให้เขาตกใจ

นางบอกให้เขาสร้างเรื่องกวนใจให้น้อยลง ถ้านางไม่พอใจมากๆ นางอาจจะโมโหจนข่วนเขาก็ได้

แต่เมื่อมายังยุคโบราณ นางก็กลับมาอ่อนวัยอีกครั้ง โอ้แม่ข้า เขาต้องกลับมาเจออารมณ์เหวี่ยงของนางก่อนมีประจำเดือนและหลังหมดประจำเดือน ละการเข้าสู่ยุควัยทองอีกครั้งแล้วหรือนี่?

ไม่ใช่สิ ข้าจะครุ่นคิดเรื่องที่อยู่ตรงหน้านี้ทำไมกัน นี่มันไม่ใช่เรื่องสำคัญตอนนี้

ปัญหาสำคัญในตอนนี้คือการขาดแคลนน้ำ ถ้าหนทางข้างหน้าไม่มีน้ำ เขาจะต้องนำน้ำออกมาอย่างไร เพื่อที่จะแบ่งปันน้ำคนละครึ่งถุงน้ำให้กับทุกคนเพื่อต่อชีวิต

ถ้าเอาน้ำออกมาข้างนอก ประเด็นสำคัญคือแม่ของเขาที่เป็นคนตระหนี่ถี่เหนียว ทุกวันนี้ก็คอยเฝ้าน้ำเฝ้าอาหารจนตาแทบจะถลนออกมาแล้ว