บทที่ 50 รักสี่เส้า 1.1

“ปรางค์ ฟังแม่นะ การหนีบางทีอาจจะไม่ใช่คำตอบที่ดีที่สุดนะลูก ปรางค์บอกแม่ว่ายิ่งอยู่ใกล้หนูยิ่งเจ็บ แม่ถามปรางค์ข้อหนึ่งว่า หากหนูเลือกวิธีที่จะเดินหนี ความเจ็บปวดมันจะเดินจากหนูไปหรือเปล่า แต่ก่อนแม่เคยคิดและเคยทำอย่างปรางค์ แม่คิดว่าการหนีไปให้ห่างๆ จากคนที่เรารัก สักวันเราจะลืมเขาได้ แต่ไม่ใช่เลย หัวใจของแม่ไม่เคยลือพ่อซานโดร ทุกลมหายใจเข้าและออกของแม่มีแต่เขาคนเดียว หนูคงอยากรู้ว่าทำไมแม่ถึงหนีพ่อซานโดรไป เหตุผลอาจจะเหมือนหนูปรางค์ในตอนนี้ เมื่อก่อนพ่อซานโดรเป็นนักรักผู้โด่งดัง มีหญิงสาวมากมายไว้ข้างกาย หญิงสาวหนึ่งในนั้นคือผู้มีพระคุณของแม่ ผู้หญิงคนนี้เปรียบเสมือนพี่และเพื่อน วันหนึ่งความสัมพันธ์ของแม่และพ่อซานโดรไปไกลเกินกว่าจะฉุดรั้ง แม่ต้องทนทุกข์อยู่กับคำว่าเราสามคน จมกับความผิดที่คิดว่าแย่งผู้ชายของผู้มีพระคุณ แม่เสียใจแบกรับความเสียใจไว้คนเดียว แม่บังคับให้พ่อซานโดยรพาผู้มีพระคุณมาอยู่ร่วมชายคาบ้านด้วยกัน หวังเพียงจะไถ่โทษในความผิดของแม่ มีเหตุการณ์มากมายเกิดขึ้น ในที่สุดแม่ตัดสินใจหนีมาเมืองไทยพร้อมกับลุงฟิลิปโป หนีเพื่อลืมพ่อซานโดร แต่แม่ไม่เคยลืมเขาได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว”

ทิพย์ธาราเล่าเรื่องอดีตให้ปรางค์รวีฟัง เพื่อที่จะได้นำเรื่องที่นางเล่าประกอบการตัดสินใจ

“ที่แม่เล่าให้หนูฟังเพราะอยากให้หนูลองคิดให้ดีนะลูก บางทีสิ่งที่เราคิดและเห็น มันอาจจะไม่เป็นจริงก็ได้ ที่แม่ให้หนูไปอยู่กับแม่ ไม่ใช่เพราะอยากให้หนูเจ็บ วิโตมีบ้านของเขาต่างหากปลูกแยกออกไป แม่รับรองเค้าจะไม่มาวุ่นวายกับหนูปรางค์”

เหตุการณ์ในอดีตของทิพย์ธาราอาจจะไม่ตรงกับชีวิตปรางค์รวีทั้งหมด แต่บางส่วนบางตอนเท่านั้นที่คล้ายคลึง ปรางค์รวีอยากหลีกหนีสวนทางกับหัวใจที่อยากชิดใกล้ มันจะเป็นการดีที่เราจะเผชิญหน้ากับความจริง เพราะไม่ว่าเราจะหนีหรือเราจะอยู่เราก็เจ็บไม่ต่างกัน หากแต่เจ็บคนละแบบเท่านั้น ปรางค์รวีคิดไตร่ตรองอยู่สักพัก ก่อนจะตัดสินใจตอบนางฟ้าแสนดี

“ตกลงค่ะ ปรางค์จะไปอยู่กับคุณแม่ที่อิตาลี”

ปรางค์รวีตัดสินใจในที่สุด เธอไม่อยากหนีปัญหา อยากจะเดินหน้าสู้กับมันสักตั้งหากหนีก็ต้องหนีไปตลอดชีวิต และความเจ็บปวดก็จะติดตามเธอไปทุกย่างก้าว ไม่ว่าจะหลบหนีหรือเผชิญหน้าก็เจ็บไม่ต่างกัน สู้เผชิญหน้าให้ตัวเองเข้มแข็งน่าจะดีกว่า

อีกเหตุผลหนึ่งที่ปรางค์รวีตัดสินใจไปอยู่อิตาลีคือ โรเจอร์ เจมส์ ชายหนุ่มคนนี้ไม่น่าไว้ใจด้วยประการทั้งปวง สายตาของเขายามที่มองมายังตน ทำให้เธอรู้สึกขยะแขยง ไม่อยากจะเข้าใกล้แม้แต่ก้าวเดียว และยิ่งมารู้ว่า โรเจอร์เป็นศัตรูกับวิตโตริโอ เธอจึงคิดว่า หากตนอยู่ที่นี่อาจเป็นต้นเหตุให้วิตโตริโอพ่ายแพ้ในทุกทาง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องธุรกิจหรือว่าส่วนตัว การที่เธอถอยห่างโรเจอร์หนึ่งก้าว ก็เท่ากับว่า โรเจอร์ถอยห่างชัยชนะหนึ่งก้าวเช่นกัน

“เสร็จจากการลอยอังคารแม่สดศรี เราเดินทางไปอิตาลีทันทีเลยนะลูก เรื่องเอกสารการเดินทางไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแม่จัดการเอง”

“ค่ะคุณแม่”

“ปรางค์พักผ่อนนะลูก แม่ไม่กวนแล้วพรุ่งนี้แม่จะมารับไปลอยอังคารแม่สดศรีนะ”

ทิพย์ธาราเดินออกไปจากบ้านของปรางค์รวี โดยมีเจ้าของบ้านเดินมาส่งหน้าบ้าน ความที่รถตู้คันหรูของทิพย์ธาราติดฟิล์มดำทั้งคัน ทำให้เธอไม่อาจรู้ว่า มีใครอยู่ในรถคันนั้นบ้าง

วิตโตริโอที่นั่งรอมารดาอย่างร้อนใจภายในรถ เขาเฝ้ารอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ ลุ้นระทึกจนหัวใจของเขาเต้นระส่ำ อยากรู้เหลือเกินว่าคำตอบของปรางค์รวีคืออะไร จึงรีบถามทิพย์ธาราทันทีที่นางเข้ามานั่งในรถ

“ว่าไงครับคุณแม่ ปรางค์ว่ายังไงครับ”