บทที่ 6 แผนของเสือร้าย 2

ราวหนึ่งชั่วโมงเศษต่อมา พาหนะของวิตโตริโอมาหยุดหน้าบ้านหลังใหญ่หลังหนึ่ง ก่อนที่เจ้าของรถจะก้าวลงมาเป็นคนแรก แล้วเดินอ้อมไปยังประตูอีกด้านหนึ่ง

“ค่อยๆ ก้าวลงมานะปรางค์” วิตโตริโอบอก ขณะที่มือใหญ่ประคองร่างเล็กลงมาจากรถยนต์

“ที่นี่ที่ไหนคะคุณเสือ” เธอถามด้วยความอยากรู้ ตลอดทางที่นั่งรถมา ปรางค์รวีถามเขาหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็ไม่ได้รับคำตอบ

“เดี๋ยวปรางค์ก็รู้เอง” วิตโตริโอจะตอบเช่นนี้ทุกครั้งที่เธอถาม ยิ่งทำให้ปรางค์รวีอยากรู้เต็มแก่ว่า สถานที่ที่เขาพามานั้นคือที่ใด

ลมทะเลเอื่อยๆ ที่ปะทะร่างของปรางค์รวี เสียงคลื่นมวนตัวกระทบเข้าหาฝั่ง ทำให้ปรางค์รวีรู้ว่าขณะนี้เธอกำลังยืนอยู่บนชายหาดที่ไหนสักแห่ง

“คุณเสือพาปรางค์มาทะเลทำไมคะ”

“ก็บอกแล้วไงว่า เซอร์ไพร์ส” วิตโตริโอตอบเสียงนุ่ม ประคองร่างสมส่วนมาหยุดยืนกลางชายหาด ก่อนจะถอดผ้าที่ปิดตาของเธอออก

และทันทีที่ดวงตาของปรางค์รวีได้รับอิสระ เปลือกตาก็ค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า จนสามารถมองเห็นตัวอักษรที่เรียงร้อยเป็นถ้อยคำอยู่บนกำแพงบ้านหลังใหญ่

ตัวอักษรที่ปรากฏตกแต่งด้วยกลีบดอกกุหลาบสีขาว ล้อมตัวอักษรด้วยแสงไฟดวงเล็กจิ๋วหลายร้อยดวงและหลากสีสัน กระพริบไหวตามจังหวะ ทำให้ตัวอักษรที่เธอมองเห็นโดดเด่นมากยิ่งขึ้น ตามผืนทรายโรยด้วยกลีบดอกไม้นานาชนิดกระจายอยู่ไปทั่ว หญิงสาวน้ำตารื้นเมื่อเห็นตัวอักษรที่ประดับไว้อยู่ เป็นประโยคที่อยากได้ยินจากปากของคนที่เธอรัก “ผมรักคุณปรางค์รวี”

“ทุกอย่างนี้ฉันทำเพื่อเธอปรางค์” ดอกไม้ดอกหนึ่งถูกยื่นตรงหน้าเธอ เมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ หญิงสาวเอื้อมมืออันสั่นเทามารับดอกไม้ดอกนั้นด้วยหัวใจที่เต็มตื้น น้ำตารินด้วยความดีใจ พลุหลากหลายชนิดถูกจุดขึ้นไปบนท้องฟ้าหลายสิบลูก ส่งผลให้ท้องฟ้าที่ไร้ซึ่งหมู่ดาวสว่างไสวสวยงาม ทั้งสองแหงนมองพลุลูกหนึ่งที่จุดขึ้นไปท้องฟ้า แตกกระจายเมื่อวิ่งขึ้นสูงเสียดฟ้า พร้อมกับอักษรสีทองที่ปรากฏขึ้นเมื่อพลุนั้นแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

“ไม่ว่าฉันจะยืนอยู่ที่พื้นดินหรือบนท้องฟ้า หรือที่ไหนๆ ของโลกใบนี้ เมื่อปรางค์มองขึ้นไปบนท้องฟ้าปรางค์จะเห็นประโยคที่ฉันบอกรักปรางค์ ยามที่ปรางค์ก้มลงมองที่พื้นดิน คำบอกรักของฉันก็จะปรากฏขึ้นเช่นกัน”

ปรางค์รวีโผกอดร่างหนาทันทีที่เขาพูดจบ ไม่ว่าคำบอกรักที่ปรากฏอยู่บนท้องฟ้า คำบอกรักที่ติดอยู่ที่กำแพง หรือคำบอกรักที่ออกมาจากปากของเขา มันทำให้หัวใจของเธอแช่มชื่นมีความสุข อิ่มเอมกับคำพูดที่ได้ฟัง ตระการตาประทับใจกับภาพที่ได้เห็น แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอรักเขาจนสุดหัวใจ

“เธอรักฉันเหมือนกับที่ฉันรักเธอหรือเปล่า” เขาพูดกระซิบอยู่ที่ข้างใบหู

“รักค่ะ ปรางค์รักคุณเสือ”