บทที่ 9 ความเปลี่ยนแปลง 1.1

“ที่แมวให้วิโตนำของขวัญมาให้คุณป้าเพราะอยากให้ลูกชาย

ของแมว ได้ทำความรู้จักกับน้องตาค่ะ แมวมั่นใจว่าความน่ารักของน้องตา จะสะกดลูกชายของแมวได้ คุณป้าให้โอกาสวิโตพิสูจน์ตัวเองนะคะ”

นางยิ้มเมื่อทิพย์ธาราพูดจบ ตัวนางเองไม่ขัดข้องหากวิตโตริโอจะมาเป็นหลานเขยเพราะคุณสมบัติของเขาก็ไม่ขี้เหร่อะไร อีกทั้งนภาลัยยังรักทิพย์ธาราเหมือนคนในครอบครัว นภาลัยพร้อมที่จะเปิดเส้นทางรักให้ชายหนุ่มเลือดผสมได้เดินไปหาหลานสาวสุดที่รักด้วยความเต็มใจ

เวลาผ่านไปนานนับชั่วโมง แขกเริ่มทยอยกลับกันเกือบหมด ดูเหมือนว่าวิตโตริโอยังไม่อยากกลับ การพูดคุยกับกมลเนตรแล้วรู้สึกมีความสุข ความสดใสของเธอคล้ายอาวุธที่ทำให้เขาหยุดอยู่กับที่ ไม่วอกแวกถึงหญิงสาวคนอื่น ทว่างานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา แต่เขาไม่เลิกความตั้งใจที่จะชิดใกล้เธอ

“พี่ต้องกลับแล้วนะครับ ในงานเหลือพี่คนเดียว ทั้งที่ไม่อยากจะกลับเลย อยากนั่งคุยกับน้องตาไปเรื่อยๆ” เขาหยิกแกมหยอก “พี่จะไปกราบลาคุณยาย น้องตาพาพี่ไปได้หรือเปล่าครับ”

“ได้ค่ะ เชิญพี่วิโตทางนี้ค่ะ” หลานสาวเจ้าของบ้านเดินนำเข้าไปภายในบ้านทรงไทยหลังใหญ่ ผ่านห้องต่างๆ จนกระทั่งมาหยุดยืนที่หน้าห้องๆ หนึ่งบนชั้นสองของบ้าน มือเล็กเคาะประตูตามมารยาท ก่อนจะเปิดประตูห้องอย่างเบามือ

“คุณยายคะพี่วิโตจะกลับแล้วค่ะ” กมลเนตรเอ่ยบอกนภาลัยที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง นางกลับขึ้นมาพักผ่อนบนห้องหลังจากที่การตัดเค้กวันเกิดเสร็จสิ้น โดยปล่อยให้งานเลี้ยงดำเนินต่อไป

“ผมลากลับก่อนนะครับคุณยาย” วิตโตริโอพนมมือไหว้หญิงชรา เอ่ยลาตามธรรมเนียมไทย

“จ้ะเดินทางดีๆ นะลูก ฝากขอบใจแม่แมวด้วยที่ยังอุตส่าห์จำวันเกิดยายได้” นางพูดเหมือนกับว่าไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงในการเดินทางมาร่วมงานเลี้ยง

“คุณยายครับ ผมของอนุญาตมาสอนภาษาอิตาเลียนให้น้องตาได้หรือเปล่าครับ น้องตาบอกผมว่าจะไปเรียนต่อที่โน้น แต่ภาษายังไม่แข็งแรง” เขาเสนอตัวกับนภาลัยทันที เพราะไม่รู้ว่ากมลเนตรจะกล้าพูดเรื่องที่คุยกับคั่งค้างตอนไหน เขาจึงต้องเป็นฝ่ายรุกเองน่าจะรวดเร็วและเห็นผลกว่า

นภาลัยยิ้มกับคำพูดของชายหนุ่ม เป็นอย่างที่ทิพย์ธาราบอกนางไม่มีผิด วิตโตริโอสนใจในตัวหลานสาวของนางจริงๆ

“ถ้าวิโตว่างก็มาสอนหลานของยายได้ ยายอนุญาต” นางพูดอย่างผู้ใหญ่ใจดี เรียกรอยยิ้มสมใจให้กับชายหนุ่ม ส่วนหลานสาวนั่งก้มหน้านิ่งเขินอายยิ่งนัก

“ขอบคุณครับคุณยาย ผมรับรองน้องตาจะต้องพูดภาษาอิตาเลี่ยนคล่องปากแน่นอนครับ” เขารับคำแข็งขัน ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปเขาจะรีบทำคะแนนพิชิตใจกมลเนตรให้ได้

ระยะห่างระหว่างวิตโตริโอกัยปรางค์รวีมีมากขึ้นทุกวัน ปรางค์รวีถูกย้ายแผนกให้ไปฝึกงานที่แผนกการตลาด โดยเขาให้เหตุผลในการสั่งย้ายเธอแบบปัจจุบันทันด่วนว่า แผนกนั้นขาดคนอยู่พอดีและเป็นแผนกที่ปรางค์รวีต้องเข้าไปฝึกงานตั้งแต่คราแรก ด้วยความใสซื่อและไม่ทันเล่ห์เหลี่ยม ทำให้เธอไม่ได้แย้งคำสั่งของเขา ทำตามแต่โดยดี และนั่นทำให้ทั้งคู่พบหน้ากันน้อยลง ส่งผลให้ความสัมพันธ์ทางกายก็น้อยลงตามไปด้วย