บทที่ 1012 คุณชายสามเย่โปรดเมตตา นั่นคือลูกชายแท้ ๆ ของคุณนะ (3)

ในที่สุดการประมูลก็กลับสู่สถานการณ์ปกติได้สักที

ทุกคนจึงเพิ่งได้เริ่มประมูล เสียงกระดิ่งดังขึ้นต่อเนื่อง แต่คราวนี้เสียงกระดิ่งไม่ได้ดังติดต่อกันอย่างรวดเร็วเหมือนก่อนหน้านี้ มีการเว้นช่วงกันบ้าง

ในที่สุดพิธีกรก็ได้กลับมาประกาศราคาตามปกติแล้ว ไม่ได้แสดงราคาบนจอภาพเหมือนรอบก่อน ๆ

หลังจากนี้ ไม่มีใครก่อความวุ่นวายอีก ของประมูลที่เหลืออีกไม่กี่ชิ้นล้วนประมูลไปตามปกติ ราคาก็เป็นไปตามปกติ

“ในที่สุดไฟสงครามก็ดับลงแล้ว” ฉู่หลิงเอ๋อเอามือตบหน้าอกแล้วถอนหายใจออกมาแรง ๆ เฮือกหนึ่ง : “คืนนี้น่าลุ้นน่าตื่นเต้นเกินไปแล้ว น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนที่ฉันออกไปปฏิบัติภารกิจในเมื่อก่อนเสียอีก

แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอค่อนข้างเป็นกังวลตลอดเวลา แต่คืนนี้ได้เห็นอะไรที่น่าสนุกมากจริง ๆ สมใจเธอเหลือเกิน

แต่ถังจื่อโม่กลับดูไม่ค่อยดีใจอย่างเห็นได้ชัด เขาทำหน้าบูดบึ้ง ดูจิตใจห่อเหี่ยว

“จื่อโม่จ๊ะ เป็นอะไรไปเหรอ? คืนนี้หนูเอาชนะคุณชายสามเย่ได้แล้วนี่ ทำไมยังไม่ดีใจอีกล่ะ?” ฉู่หลิงเอ๋อเห็นสีหน้าท่าทางห่อเหี่ยวของถังจื่อโม่ก็รู้สึกแปลกใจ จื่อโม่ชนะแล้ว และชนะได้อย่างสวยงามอีกด้วย แต่ทำไมถึงยังไม่ดีใจล่ะ?

ถังจื่อโม่เม้มปาก ไม่ได้พูดอะไร แม้ว่าเขาจะชนะแล้ว แต่กลับไม่สามารถดึงดูดความสนใจของเย่ซือเฉินได้เหมือนอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้

เมื่อครู่เย่ซือเฉินจู่ ๆ ก็หยุดไปซะเฉย ๆ จากนั้นก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ อีกเลย แสดงว่าเย่ซือเฉินไม่ได้สนใจในตัวเขาเลยสักนิด

เย่ซือเฉินมองข้ามเขาอีกแล้ว

“จื่อโม่จ๊ะ หนูแน่ใจเหรอว่าเดี๋ยวจะให้คุณชายสามเย่จ่ายเงินให้พวกเรา?” ตอนนี้ฉู่หลิงเอ๋อไม่เข้าใจความคิดของถังจื่อโม่เลยจริง ๆ เธอยังคิดถึงปัญหาตอนจ่ายเงินอยู่

“แน่ใจครับ” ถังจื่อโม่เงยหน้ามองเธอกะทันหัน แล้วตอบกลับอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงก็ฟังดูดังขึ้นเล็กน้อย

“จื่อโม่ ที่จริงของที่พวกเราประมูลมาก็ไม่ได้เยอะมาก ไม่ได้ราคาแพงเท่าไหร่ พวกเราสามารถจัดการเองได้นะ พวกเราอย่ารบกวนคุณชายสามเย่ดีกว่าเนอะ?” ฉู่หลิงเอ๋อนึกถึงตอนที่แข่งประมูลกับคุณชายสามเย่อย่างดุเดือด แต่สุดท้ายกลับต้องให้คุณชายสามเย่เป็นคนจ่ายเงิน

ถึงตอนนั้นคุณชายสามเย่จะจับพวกเขาฉีกเป็นชิ้น ๆ หรือเปล่า? !

ของที่พวกเขาประมูลมาก็แค่สองร้อยกว่าล้านเอง ถือว่าไม่แพงมาก เธอสามารถจัดการได้

“ไม่ได้ ต้องให้เย่ซือเฉินเป็นคนจ่ายเท่านั้น” แต่ว่าถังจื่อโม่กลับยืนหยัดแน่วแน่

เมื่อครู่ที่เขาแย่งประมูลของกับเย่ซือเฉิน แย่งกันอย่างดุเดือดขนาดนั้น แต่สุดท้ายเย่ซือเฉินกลับไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

เขาไม่มีทางปล่อยผ่านไปแบบนี้แน่

เขาคิดว่าอีกเดี๋ยวจะให้เย่ซือเฉินช่วยจ่ายเงินให้เขา ต้องดึงดูดความสนใจจากเย่ซือเฉินได้แน่นอน ถึงตอนนั้นเย่ซือเฉินคงไม่มีทางมองข้ามเขาอีกแล้วล่ะมั้ง?

ถึงแม้ถังจื่อโม่บอกว่าเป็นการทดสอบเย่ซือเฉิน แต่ที่จริงความคิดของถังจื่อโม่คือต้องการดึงดูดความสนใจจากเย่ซือเฉิน ต้องการให้เย่ซือเฉินเห็นความสำคัญ

สำหรับเด็กที่พ่อไม่ได้เลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็ก ๆ ที่จริงในใจของเขายิ่งต้องการความรักจากพ่อ ทั้งคาดหวังและทั้งกลัว กลัวว่าจะไม่ได้รับความรักจากพ่อ กลัวว่าพ่อจะไม่ชอบตัวเอง

ถังจื่อโม่เข้มแข็งมาตั้งแต่เด็ก และฉลาดอีกด้วย แต่กลับอ่อนไหวยิ่งกว่าเด็กทั่วไปเสียอีก!

นี่คือสาเหตุที่ถังจื่อโม่ไม่ยอมรับเย่ซือเฉิน!!

ยิ่งเย่ซือเฉินมองข้ามเขา ในใจเขาก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ ยิ่งอยากคิดหาสารพัดวิธีเพื่องเรียกร้องความสนใจจากเย่ซือเฉิน

ฉู่หลิงเอ๋อเห็นท่าทางของถังจื่อโม่ ก็ขยับปากเล็กน้อย แต่สุดท้ายคำพูดก็ติดอยู่ที่ปากแล้วกลืนมันลงไป